I SA/Kr 1285/08

Sygn. akt I SA/Kr 1285/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: WSA Beata Cieloch (spr.), WSA Ewa Michna, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2009r., sprawy ze skargi B. B., na decyzję Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 6 sierpnia 2008r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej, - skargę oddala - Zaskarżoną decyzją z dnia 6 sierpnia 2008 r., Nr[...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 czerwca 2008 r., Nr[...], odmawiającej przyznania skarżącemu B. B. pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) i nakładającej sankcję w wysokości 883,20 zł. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym : Skarżący B. B. złożył w dniu 24 kwietnia 2007 roku do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na 2007 rok. W przedmiotowym wniosku skarżący wskazał dla działki: -oznaczonej symbolem A ( działka ewidencyjna nr [...] ) o pow. całkowitej 64a ,z czego pow. gruntów pod trwałe użytki zielone - 57a , -oznaczonej symbolem B ( działka ewidencyjna nr [...] ) o pow. całkowitej 3 ha,14 a , z czego pow. gruntów pod trwałe użytki zielone - 2 ha 89 a - oznaczonej symbolem C ( działka ewidencyjna nr [...] ) o pow. całkowitej 54a, z czego powierzchnia gruntów pod trwałe użytki zielone - 22a - oznaczonej symbolem D ( działka ewidencyjna nr [...] )o pow. całkowitej 2ha 27a, z czego pow. gruntów pod trwałe użytki zielone - 1 ha 70 a - oznaczonej symbolem E ( działka ewidencyjna nr [...] ) o pow. całkowitej 78a, z czego pow. gruntów pod trwałe użytki zielone - 20 a - oznaczonej symbolem F ( działka ewidencyjna nr [...] ) o pow. całkowitej 17a , z czego pow. gruntów pod trwałe użytki zielone - 10a W celu zbadania przesłanek udzielenia wnioskowanej pomocy w gospodarstwie skarżącego B. B. zostały przeprowadzone dwie kontrole na miejscu w dniu 7 lipca 2007roku - kontrola zasadnicza przeprowadzona na zlecenie Agencji przez M. SA , a następnie w dniu 24 lipca 2007 roku - kontrola sprawdzająca przez Biuro Kontroli Oddziału Regionalnego ARiMR w K. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu l instancji przeprowadzona kontrola w dniu 24.07.2007 roku stała się podstawą wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Organ l instancji między innymi wskazał, że zgodnie z art. 23 ust.1 i 2 Rozporządzenia Komisji ( WE ) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku kontrola taka ma na celu sprawdzenie zgodności danych przedstawionych we wniosku danego producenta rolnego ze stanem faktycznym. Zgodnie natomiast z art.30 ust1 w/w rozporządzenia Komisji ( WE) powierzchnie działek rolnych określa się za pomocą wszelkich odpowiednich środków zdefiniowanych przez właściwe władze , a zapewniających dokonanie pomiaru z dokładnością przynajmniej równą dokładności wymaganej przy pomiarach wynikających z przepisów krajowych. Podczas kontroli wykonano pomiary metodą GPS ( pomiar satelitarny ) oraz wykonano dokumentację fotograficzną na podstawie , których organ l instancji stwierdził następujące nieprawidłowości: - zawyżenie powierzchni deklarowanej odnośnie działek rolnych : " B" ( deklarowano 2,89 ha , stwierdzono 1,83 ha ) , " C" ( deklarowano 0,22 ha , stwierdzono 0,16 ), " D" (deklarowano 1,70 ha .stwierdzono 0,37 ha ) , "F" ( deklarowano 0,10 ha ,stwierdzono 0,04 ha ), ponadto powierzchnia 0,04 ha zgodnie z § 3 ust.4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 roku ( Dz.U. 2007 r. nr 64,poz.427 ) w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowanej w ramach działania " Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) nie kwalifikuje się do przyznania jednolitej płatności obszarowej gdyż nie stanowi działki rolnej w myśl art.2 pkt 1 a cytowanego Rozporządzenia 796/2004 - na działce ewidencyjnej nr 205 o powierzchni 0,20 ha błąd DR10- działka nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30.06.2003 r. i w dniu kontroli stwierdzono ,że nie jest prowadzona na niej działalność rolnicza (las) Tak więc wykazano , że obszar powierzchni działek rolnych spełniający warunki do przyznania płatności ONW wyniósł 2,92 ha, a nie 5,68 ha, (jak podano we wniosku skarżącego na prowadzenie działalności rolniczej na obszarach ONW). Wyliczona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu wynosiła 94,52%. Kopia protokołu z raportu kontroli została przekazana skarżącemu przesyłką poleconą w dniu 24.10.2007r. Powołując się na art. 16 ust. 3 akapit 2 oraz ust. 6 rozporządzenia Komisji WE nr 1975/2006 z dnia 7.12.2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, organ l instancji podniósł , że jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50 % rolnik jest wykluczony z otrzymania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym, a zatwierdzonym. Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tę różnicę. Wobec powyższego odmówiono skarżącemu przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz nałożono sankcję. W odwołaniu od decyzji organu l instancji skarżący wskazał na brak odpowiednio przeprowadzonej kontroli z dnia 24.07.2007 roku . W szczególności zarzucił , iż kontrola została przeprowadzona pod jego nieobecność jak i z niewiadomych mu przyczyn zmniejszono powierzchnię zadeklarowanych do płatności działek Ponadto przyznał ,że na działkach pastwiskowych znajdują się brzozy samosiejki i drzewa owocowe i z uwagi na górzysty teren z daleka mogą wyglądać jak las. Wniósł także o przeprowadzenie ponownej kontroli z jego udziałem. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją dnia 6.08.2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji w szczególności odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazał, że zgodnie z ustawą z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz.U . Nr 64 z 2007r. poz. 427 ) podstawową przesłanką przeprowadzenia kontroli jest ustalenie stanu faktycznego terenów .które zostały objęte płatnościami. Podniesiono ,że na podstawie art. 25 Rozporządzenia Komisji (WE ) nr 796/2004 kontrole mogą być niezapowiedziane. Jednak jeżeli nie zagrażałoby to celowi kontroli , można zawiadomić o niej z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do koniecznego minimum. Okres wyprzedzenia nie może przekraczać 48 godzin , z wyjątkiem uzasadnionych przypadków. Organ II instancji po analizie materiału dowodowego stwierdził ponadto ,że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów dotyczących metody i sposobu przeprowadzenia kontroli mającej miejsce w gospodarstwie skarżącego. Za miarodajne przyjął w całości ustalenia powtórnej kontroli na miejscu z uwagi na zebrany materiał fotograficzny , którego brak było przy pierwszej kontroli jak i jej sprawdzający charakter. Ponadto wskazał ,że skarżący nie zgłosił żadnych uwag merytorycznych dotyczących inspekcji terenowej ,na co miał odpowiednio długi czas -14 dni, zgodnie z pouczeniem zamieszczonym na protokole przekazanym mu listem poleconym w dniu 24.10.2007 roku. Co do ponownego wniosku o przeprowadzenie stosownej kontroli organ II instancji stwierdził, że przeprowadzenie kolejnej kontroli jest bezzasadne, albowiem zebrany w sprawie materiał dowodowy jest jednoznaczny . Wykonane zdjęcia jak i pomiary metodą GPS dają rękojmię wiarygodności i rzetelności , wystarczającej w przedmiotowej sprawie. Odnośnie zaś prośby o uprzednie poinformowanie o zamiarze kontroli organ II instancji wskazał ,że byłoby to niemożliwe ze względu na obowiązujące w tym zakresie przytoczone przepisy prawa jak i spowodowane było to bezpośrednio samym celem jaki przyświeca kontroli. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zakwestionował zaskarżoną decyzję argumentując, że kontrola z dnia 24 lipca 2007 r. została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy, a w konsekwencji doprowadziła do bezpodstawnego zaniżenia wielkości powierzchni działki z 5,68 ha na 2,92 ha. Skarżący zarzucił, że kontrolerzy nie byli dokładnie na miejscu działek, a jedynie oglądali je z pewnej odległości , dlatego też mylnie w części uznano te działki za las. Skarżący potwierdził, że na obszarze działek znajdują się drzewa samosiejki i drzewa owocowe jednak są utrzymywane w odpowiedniej kulturze rolnej, zgodnie z przepisami unijnymi, co jego zdaniem potwierdziła poprzednia kontrola z dnia 7 lipca 2007 r. Skarżący zaznaczył, że wnosił o przeprowadzenie kolejnej trzeciej kontroli przeprowadzonej z jego udziałem w celu wyjaśnienia zaistniałych rozbieżności, jednakże wniosek ten nie został przez organ uwzględniony. W piśmie uzupełniającym skargę z dnia 4 listopada 2008 roku skarżący B. B. zarzucił ponadto samowolne wtargnięcie przez kontrolujących na teren jego gospodarstwa bez uprzedniego poinformowania go o planowanej kontroli. Powołując się na regulację znajdującą się w instrukcji wypełniania wniosku obszarowego na 2007 rok zarzucił bezpodstawne wyłączenie działek rolnych z płatności z uwagi na to, że są porośnięte drzewami i krzewami, przy czym zdaniem skarżącego jest to dopuszczalne przez przepisy prawa. Skarżący podniósł, że 18 grudnia 2008 roku została przeprowadzona w jego gospodarstwie kolejna kontrola, która potwierdziła wyniki kontroli z dnia 7 lipca 2007 r., a zatem wywiódł, że dopłaty za 2007 rok zostały mu odebrane bezpodstawnie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. wniósł o jej oddalenie. Organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i dodał, że skarżący pomimo pouczenia nie złożył zastrzeżeń, co do ustaleń poczynionych w trakcie kontroli z dnia 24 lipca 2007 r. Stwierdzono też, że badając sprawę nie znaleziono żadnych podstaw do skierowania gospodarstwa skarżącego do ponownej, trzeciej z kolei kontroli. Co do kontroli z dnia 18 grudnia 2008 r. organ zauważył, że została ona przeprowadzona w celu sprawdzenia deklaracji złożonej przez skarżącego w 2008 roku , natomiast zaskarżona decyzja dotyczy stanu faktycznego istniejącego w 2007 roku , w związku z czym wyniki kontroli z 2008 r. nie mają związku z niniejszą sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei, według art. 134 § 1 tej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w tym trybie badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie można organom administracji publicznej skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego. Spór w niniejszej sprawie dotyczył ustalonego przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR stanu faktycznego sprawy, który stał się następnie podstawą rozstrzygnięcia. Skarżący kwestionował prawidłowość i wyniki przeprowadzonej w jego gospodarstwie kontroli z dnia 24 lipca 2007 r., będącej kontrolą sprawdzającą w stosunku do kontroli przeprowadzonej uprzednio w dniu 7 lipca 2007 r. W trakcie kwestionowanej kontroli stwierdzono zawyżenie powierzchni deklarowanej we wniosku (5,68 ha,) w stosunku do powierzchni stwierdzonej w trakcie kontroli na miejscu ( 2,92 ha). Na wstępie należy wskazać, że podstawą prawną, regulującą sposób i metody przeprowadzenia kontroli w ramach płatności ONW stanowi ustawa z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, póz. 427) . Artykuł 20 w/w ustawy stanowi, że pomoc w ramach działań, o których mowa w jej art. 5 ust. 1 pkt 2, 3, 6, 7 oraz 9-15, jest przyznawana w drodze decyzji administracyjnej. Właściwym w sprawach dotyczących przyznawania pomocy w drodze decyzji administracyjnej jest w przypadku wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych Obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Szczegółowe zaś warunki i tryb przyznawania, wypłaty oraz zwracania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", zwanej dalej "płatnością ONW", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, zwanym dalej "Programem", a także przestrzenny zasięg wdrażania tego działania, w tym: tryb składania wniosków o przyznanie płatności ONW, szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać wnioski o przyznanie płatności ONW w tej sprawie określało rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, póz. 448). Zgodnie z art. 31 w/w ustawy, czynności w ramach kontroli na miejscu oraz czynności w ramach wizytacji w miejscu, zwane dalej "czynnościami kontrolnymi", są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie do ich wykonywania wydane przez organ agencji płatniczej lub przez właściwy organ podmiotu wdrażającego. Osoby wykonujące czynności kontrolne mają prawo min. do wstępu na grunty i do obiektów związanych z działalnością, której dotyczy pomoc lub pomoc techniczna oraz sporządzania dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonej kontroli na miejscu lub wizytacji w miejscu. Z czynności kontrolnych sporządzany jest raport. Ponadto uregulowania dotyczące kwestii przeprowadzenia kontroli na miejscu zarówno dla płatności OB i ONW wynikają z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE NR L 141 z 30.04.2004r., str. 18 ze zm.). Wskazują one, że kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Uzasadniając sposób przeprowadzenia w sprawie kontroli na miejscu, a ściślej przyczyny nie powiadomienia o niej skarżącego słusznie organ II instancji wskazał na obowiązujący podczas przeprowadzania kontroli art. 25 ust, 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. wyjaśniając, że wynika z niego zasada niezapowiedzianego przeprowadzania kontroli na miejscu oraz możliwość wyjątkowego powiadomienia strony o jej terminie z przyczyn celowościowych. Odnosząc powyższe regulacje do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kontrola w gospodarstwie skarżącego B. B. została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Kontrolujący posiadali specjalistyczne kwalifikacje, a pomiary były przez nich dokonywane za pomocą nowoczesnej aparatury GPS dającej gwarancję precyzyjności pomiarów. Ponadto byli oni upoważnieni do wejścia na kontrolowany teren pod nieobecność skarżącego, a także bez wcześniejszego uprzedzenia. Z czynności kontrolnych sporządzono raport, który następnie został przekazany skarżącemu w celu zgłoszenia zastrzeżeń, o czym skarżący został pouczony. Jednakże pomimo upływu 14 dniowego terminu skarżący nie wniósł żadnych zastrzeżeń do protokołu kontroli. Skoro zatem skarżący nie kwestionował wyników kontroli z dnia 24 lipca 2007 r. w przewidzianym przez przepisy trybie, nie znajduje uzasadnienia w ocenie Sądu, zarzut skarżącego dotyczący nieuwzględnienia przez organy jego wniosku o przeprowadzenie ponownej, trzeciej z kolei kontroli. Organ orzekające w przedmiotowej sprawie miały prawo przyjąć za miarodajne wyniki kontroli przeprowadzonej w dniu 24 lipca 2007 r. Organ administracji uzasadnił bowiem swoje stanowisko argumentując, że podczas tej kontroli sporządzono dokumentację fotograficzną (której brak było w przypadku kontroli z dnia 7 lipca 2007 r.), a nadto przyjęto sprawdzający jej charakter. Ponadto należy wskazać ,że zgodnie z treścią 21 ust. 3 cytowanej ustawy z dnia 7 marca 2007 roku , strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jak wynika natomiast z analizy akt sprawy w trakcie prowadzonego postępowania skarżący B. B. został wezwany w dniu 10.09.2007 roku przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR celem złożenia wyjaśnień co do ustalonych podczas kontroli rozbieżności w powierzchni zgłoszonych działek. Wezwanie to zgodnie z adnotacją skarżący otrzymał w dniu 18 września 2007 roku tj. przed wydaniem decyzji przez organ l instancji. W odpowiedzi na powyższe skarżący potwierdził , że został pouczony o możliwości skierowania sprawy do kontroli na miejscu i podniósł jedynie , że na działce ewidencyjnej nr [...] , na załączniku graficznym i ortofotomapie widoczne są zakrzewienia , a w rzeczywistości one nie występują .ponieważ użytkuje tą działkę zgodnie ze złożonym wnioskiem. Co do pozostałych zakwestionowanych powierzchni nie zgłosił wówczas żadnych zastrzeżeń . Ponadto skarżący nie składał wniosków dowodowych celem wykazania prawdziwości swoich twierdzeń jak i nie wnosił wówczas o przeprowadzenie kolejnej kontroli na miejscu. ( dowód: wezwanie z dnia 10.09.2007 r. i oświadczenie skarżącego B. B. ). Tak więc zasadnie organy przyjęły za miarodajne wyniki kontroli z dnia 24 .07.2007 r. i w oparciu o treść art. 16 ust. 3 akapit 2 w zw. z ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 386, z 32.12.2006 r., str. 74) jeżeli różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50 % rolnik jest wykluczony z otrzymania pomocy do wysokości równiej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym, a stwierdzonym. Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto różnicę. Dokonując subsumcji stanu faktycznego, stwierdzić należy, że ustalenie organów -które Sąd uznał za poczynione w sposób prawidłowy - iż suma powierzchni działek zgłoszonych we wniosku do uzyskania płatności ONW nie wynosi 5,68 ha, ale 2,92 ha, a zatem różnica procentowa między powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną wynosi 94,52 %, świadczy o materialnoprawnej zasadności zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu bezpodstawnego wyłączenia działek rolnych z płatności, Sąd uznał go za bezzasadny. Zgodnie z § 1 i § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz.U. z 07 r., Nr 46, poz. 306 ze zm.) dla uznania, że grunty rolne są utrzymywane w dobrej kulturze rolnej możliwe jest, aby były one porośnięte pojedynczymi drzewami i krzewami, o ile nie wpływają one na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ich liczba nie przekracza 50 sztuk na hektar. Jak wynika natomiast z przedstawionych fotokopii i stwierdzonych wyników na zakwestionowanym terenie był las. Odnośnie zarzutu skarżącego, że kontrola z dnia 18 grudnia 2008 r. potwierdziła wyniki kontroli z dnia 7 lipca 2007 r., a zatem jest sprzeczna z wynikami kontroli z dnia 24 lipca 2007 r., której wyniki przyjęto za postawę wydania zaskarżonej decyzji, Sąd w pełni podzielił stanowisko organów administracyjnych. Kontrola z dnia 18 grudnia 2008 r. miała na celu weryfikację deklaracji złożonej przez skarżącego w 2008 r., a zatem jej wyniki nie mogą mieć wpływu na decyzję dotyczącą wniosku skarżącego o dopłaty na 2007 r. opartej na stanie faktycznym istniejącym w 2007 r. Sąd uznał, że w toku postępowania została zachowana zasada prawdy obiektywnej, która nakłada na organy obowiązek dążenia do prawdy. W myśl postanowień art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli. W ocenie Sądu organy administracji podjęły wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interesu skarżącego. Stosownie do dyspozycji art. 77 K.p.a., organ wyczerpująco zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, nie przekraczając ram swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.). i wskazując przekonywujące podstawy dokonanej oceny, czemu dano wyraz w obszernym uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że podniesione w skardze zarzuty nie są uzasadnione. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała zarzuconego naruszenia prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, co Sąd zbadał z urzędu. Wobec nieuwzględnienia skargi Sąd skargę tę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.