II FZ 164/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. R. od zarządzenia Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Po 100/09 w zakresie wniosku J. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 września 2005 r. nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Po 100/09 pozostawiono bez rozpoznania wniosek J. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 września 20005 r. nr ... W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, iż zarządzeniem z dnia 11 lutego 2009 r., doręczonym 2 marca 2009 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w ciągu 7 dni braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej poprzez nadesłanie skargi, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący wniósł o przedłużenie terminu do sporządzenia skargi o 14 dni. Na powyższe zarządzenie strona wniosła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie bądź zmianę oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu zarządzeniu skarżący zarzucił naruszenie art. 43 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) oraz art. 163 § 2 w związku z art. 167 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że skierowane do niego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pisma było niejasne, niezrozumiałe co spowodowało niemożność zastosowania się do niego. Podkreślił także, że przedmiotowe zarządzenie zostało mu przekazane bez wskazania jakie przysługują od niego środki odwoławcze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych pisma jest terminem ustawowym, nie może być zatem na wniosek strony przedłużony ani skrócony. Mając natomiast na uwadze art. 49 § 2 zdanie drugie cytowanej ustawy na zarządzenie przewodniczącego przysługuje zażalenie, od którego należy uiścić wpis w kwocie 100 zł. (§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 221, poz. 2193)). W niniejszej sprawie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 lutego 2009 r. skierowano do skarżącego wezwanie z dnia 20 lutego 2009 r. (doręczone skarżącemu w dniu 2 marca 2009 r.) do nadesłania skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 września 2005 r. nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r., w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowe wezwanie w sposób jasny i precyzyjny wskazuje zarówno czego dotyczy jak i konsekwencji jakie wynikną w wypadku niezastosowania się do niego. Jeszcze raz Sąd podkreśla, że jak wynika z wezwania, Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 września 2005 r. Tutejszy Sąd wskazuje, że stronie wezwanej do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku, nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie sposobu wykonania wezwania, jeśli jest ono sformułowane szczegółowo, co miało miejsce w rozpatrywanym przypadku. Natomiast w odpowiedzi na to wezwanie strona skarżąca wniosła pismo, w którym wniosła m.in. o przedłużenie o 14 dni terminu wniesienia skargi. Trafnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę braków formalnych zachodziła konieczność zastosowania art. 49 § 2 p.p.s.a i pozostawienia wymienionego pisma bez rozpoznania. Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zaznacza, iż rację ma skarżący, że skierowane do niego wraz z zarządzeniem z dnia 20 marca 2009 r. pouczenie dotyczy zażalenia na postanowienie, a nie jak prawidłowo powinno być zażalenia na zarządzenie. Jednak w przedmiotowej sprawie nie niesie to za sobą negatywnych konsekwencji dla strony, bowiem skarżący wniósł w prawem przewidzianym terminie środek zaskarżenia oraz uiścił wpis we właściwej wysokości. Spowodowało to, że zażaleniu został nadany właściwy bieg i mogło być w sposób merytoryczny przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięte. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny w związku z treścią art. 209 p.p.s.a. nie orzekł o kosztach postępowania.