II SA/Bd 194/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędzia WSA Anna Klotz ( spr ) Protokolant Ewa Majchrzak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 czerwca 2009r. sprawy ze skargi E. K. i S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] października 2008r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. II SA/Bd 194/09 Uzasadnienie E. i S. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...] uchylającą na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1-4 i art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzję Burmistrza M. dnia [...] października 2008 r. NR [...] wydaną na podstawie art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i 4, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) oraz art. 104 Kpa o ustaleniu na wniosek skarżących warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania i przebudowie budynków inwentarskich - owczarni na chlewnie wraz z budową niezbędnych urządzeń budowlanych, na działce nr [...] obręb [...] w P. K. gm. M., w granicach określonych na załączniku do decyzji. Burmistrz M. w wydanej decyzji, powołując się z art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późno zm.), stwierdził, że dokonał analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych, a także stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. Ustalił, że planowane zamierzenie inwestycyjne stanowi zmianę sposobu użytkowania obiektów, ale nie stanowi nowej zabudowy nieruchomości. Przyszła inwestycja spełnia warunki art. 61 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj. teren ma dostęp do drogi publicznej, istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego oraz inwestycja produkcyjna lokalizowana jest na terenach przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc. Na etapie postępowania wyjaśniającego planowana inwestycja została oprotestowana przez Parafię Rzymsko-Katolicką p.w. Św. M. w P. K., Radę Sołecką w P., oraz Radę Powiatową Izby Rolniczej, Rady Sołeckiej z P. D. Zdaniem protestujących planowana inwestycja stanowi zagrożenie, doprowadzi do pogorszenia warunków użytkowania sąsiednich nieruchomości (w tym Kościoła i cmentarza). Powyższa decyzja organu I instancji była poprzedzona decyzjami odmawiającymi ustalenia warunków zabudowy. Mianowicie decyzja z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] Burmistrza M. o odmowie ustalenia warunków zabudowy została uchylona w dniu [...] stycznia 2008 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w całości. W ramach ponownego rozpatrywania sprawy organ I instancji stosując się do zaleceń zawartych w decyzji organu I instancji wezwał skarżących do uzupełnienia braków wniosku o ustalenie warunków w zakresie określenia granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy (w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów) i obszar, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000. Wniosek został uzupełniony zgodnie z żądaniem organu. W sprawie została wykonana dodatkowa dokumentacja fotograficzna, ilustrująca stan zabudowań i nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy W dniu [...] maja 2008 r., decyzją znak: [...] Burmistrz ponownie odmówił ustalenia warunków zabudowy dla powyższej inwestycji. Decyzja ta w wyniku zaskarżenia jej przez skarżących została w dniu [...] lipca 2008 r. uchylona w całości przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. Organ rozpatrujący odwołanie ustalił, że powoływany w uzasadnieniu decyzji przepis dotyczący uwzględnienia interesu prawnego stron postępowania nie powinien przeciwstawiać się zagospodarowaniu przedmiotowej nieruchomości zgodnie z wnioskiem inwestora. W dniu [...] sierpnia 2008r. w związku z uchyleniem rozstrzygnięcia i ustalonymi brakami formalnymi postępowania ponownie wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku zgodnie z uwagami wynikającymi z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę stwierdził, że nie ma przeszkód do ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji i decyzją z dnia [...] października 2008 r. NR [...] ustalił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. Od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołał się ks. S. Z. zarzucając jej, iż organ I instancji w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie określił parametrów intensywności wykorzystania terenu, nie określił na czym ma polegać przebudowa budynków i nie określił parametrów brzegowych przebudowy budynków oraz przed wydaniem decyzji nie przeprowadził rozprawy administracyjnej. Na skutek powyższego odwołania decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło decyzję organu I instancji, a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że mimo jego wskazówek zawartych w decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r., znak [...], wniosek inwestora nadal nie zawiera wszystkich wymaganych prawem informacji. Nie określono prawidłowo granic terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i nie określono granic obszaru, na którym inwestycja będzie oddziaływać. Inwestor co prawda uzupełnił wniosek miedzy innymi o załączniki graficzne, jednak zaznaczone na nich linie koloru żółtego nie wyznaczają zamkniętego obszaru. Przekazane akta sprawy nie zawierają także legendy na podstawie, której można ustalić, co linie te wyznaczają. Ponadto Burmistrz M. ponownie pozostawił nierozstrzygniętą kwestię ustalenia stron prowadzonego postępowania administracyjnego, naruszając w konsekwencji art. 10 § 1, art. 28 i 61 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ stwierdził, że z załączonej mapy ewidencyjnej wynika, że działka objęta wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy graniczy z gruntami wsi P., a przekazane wypisy z rejestru gruntów nie zawierają żadnej informacji na temat działek należących do tego obrębu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. rozpatrując odwołanie stwierdziło, że działka na której przewidziano projektowaną inwestycję nie jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zmiana zatem sposobu użytkowania oraz przebudowa budynków inwentarskich - owczarni na chlewnie wraz z budową niezbędnych urządzeń zgodnie z przepisem art. 59 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przypadku braku planu miejscowego, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Wydana decyzja Burmistrza M. z dnia [...] października 2008 r. nie uwzględnia wszystkich wymogów jakie wynikają z przepisów prawa w tym zakresie. Przepis § 9 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z dnia 19 września 2003 r.), określa elementy z jakich powinna składać się decyzja o warunkach zabudowy. Stosownie do powyższego przepisu częściami tymi są: wyniki analizy zawierające część tekstową i graficzną stanowiące załącznik do decyzji (ust. 1, 2 § 9 ww. rozp.), część graficzna decyzji oraz część graficzna analizy sporządzone na kopiach mapy (art. 52 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o planowaniu). Wynika stąd, iż decyzja zawiera dwa elementy graficzne, część graficzną decyzji oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust.1 ww. rozporządzenia). W rozpatrywanej sprawie decyzja organu I instancji z dnia [...] października 2008 r. nie zawiera wymaganych zgodnie z ww. przepisami części załączników w formie tekstowej określających: a) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, b) wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu-obszaru analizy wyznaczonego wokół terenu objętego inwestycją oraz w formie graficznej załączników z: a) wynikami analizy obszaru, b) wykreśleniem linii rozgraniczających teren inwestycji oraz nieprzekraczalną linią zabudowy. Do wydanej decyzji dołączono mapę sytuacyjno-wysokościową z zaznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, co w zw. z ww. rozporządzeniem jest niewystarczające i nie spełnia wskazanych w nim wymagań. Zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o planowaniu, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. W związku z tym określenie granic terenu objętego wnioskiem, należy przedstawić na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1 :500 lub 1: 1 000. Natomiast zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy przez front działki - należy rozumieć część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę. Z uwagi na powyższe ustalenia faktyczne i prawne Kolegium stwierdziło, iż w aktach sprawy brak jest sporządzonej zgodnie z przepisami analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz przedstawienia wyników analizy z obszaru wyznaczonego wokół terenu objętego inwestycją w formie tekstowej oraz graficznej. Znajdujący się w aktach sprawy projekt decyzji o warunkach zabudowy sporządzony w 2007 r. bez odpowiednich załączników jest niewystarczający. W konsekwencji powyższego zaniechania obszar, którego stan zagospodarowania organ winien był szczegółowo zbadać przed wydaniem decyzji, nie został określony. Na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2008 r. inwestorzy E. i S. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B.. Uznali za rażąco naruszające przepisy prawa, stwierdzenie Kolegium, że Burmistrz M. nie dopełnił obowiązku sporządzenia wyników analizy dotyczących nowej zabudowy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ich ocenie przedmiotem decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] października 2008 r. jest zmiana sposobu użytkowania i przebudowa budynków inwentarskich-owczarni na chlewnie wraz z budową niezbędnych urządzeń budowlanych. W punkcie 2.1.d - wyraźnie jest napisane: "powierzchnia zabudowy, szerokość elewacji frontowych, wysokość i geometria dachów budynków po zmianie sposobu użytkowania -bez zmian". Tak więc przedmiotem decyzji nie jest nowa zabudowa. Na poparcie swojego stanowiska, że nie jest to nowa zabudowa skarżący przytoczyli komentarz Becka do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pod redakcja prof. Z. Niewiadomskiego do art. 61, w którym określone zostało co należy rozumieć pod pojęciem nowej zabudowy, a na pewno nie zaliczono do niej zmiany sposobu użytkowania i przebudowy budynków. Skarżący dodali, że wcześniejsze decyzje Kolegium nie wspominały o takich brakach. Planowana inwestycja jest i będzie budynkami inwentarskimi. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ odnosząc się do zarzutów skargi zgodził się z argumentacją skarżących w kwestii braku konieczności sporządzania wyników analizy dotyczącej nowej zabudowy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na co wskazywało Kolegium w uzasadnieniu uprzednich dwóch decyzji (z dnia [...] stycznia 2008 r., znak [...] oraz z dnia [...] lipca nr [...]. Jednak na potrzeby niniejszej sprawy Kolegium wskazało, iż w dacie jej rozpatrywania obowiązywały przepisy ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227). Ustawa ta nakłada na osoby ubiegające się o ustalenie warunków zabudowy, o ile inwestycja zaliczana jest do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, obowiązek uzyskania innej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzję taką należy dołączyć do wniosku o ustalenie warunków zabudowy zgodnie z dyspozycją art. 72 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy. Kolegium dodało również, że ustalona na podstawie akt sprawy wielkość planowanej hodowli do 100 DJP kwalifikuje zamierzenie inwestycyjne do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z par. 3 ust. 1 pkt 90 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząca oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, iż wniosek inwestora wymaga uzupełnienia i wyjaśnienia, co dopiero pozwoli na jego merytoryczne rozpatrzenie zgodnie z przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył , co następuje: Poza sporem jest okoliczność, że dla terenu, na którym inwestorzy zamierzają zrealizować planowaną inwestycję brak jest planu miejscowego. Realizacja zamierzenia skarżących oznacza zmianę zagospodarowania terenu polegającą na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego i na tej podstawie wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie uprawniony urbanista sporządził w 2007 r. projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, który został pozytywnie uzgodniony z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4. Kolegium dopiero w odpowiedzi na skargę stwierdziło, że planowana inwestycja nie stanowi nowej zabudowy i zgodziło się z argumentacją skarżących w kwestii braku konieczności sporządzania wyników analizy dotyczącej nowej zabudowy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium przypomniało również, iż w uzasadnieniu uprzednich dwóch decyzji (z dnia [...] stycznia 2008 r., znak [...] oraz z dnia [...] lipca nr [...]) wskazywało na okoliczność braku wymogu takiej analizy. W ocenie Sądu prawidłowo Kolegium przyjęło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż wniosek inwestora nadal nie zawiera wszystkich wymaganych prawem informacji. Nie określono prawidłowo granic terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i nie określono granic obszaru, na który inwestycja będzie oddziaływać. Inwestor co prawda uzupełnił wniosek między innymi o załączniki graficzne, jednak zaznaczone na nich linie koloru żółtego nie wyznaczają zamkniętego obszaru. Przekazane akta sprawy nie zawierają także legendy na podstawie, której możnaby ustalić, co linie te wyznaczają. Ponadto Burmistrz M ponownie pozostawił nierozstrzygniętą kwestię ustalenia stron prowadzonego postępowania administracyjnego, naruszając w konsekwencji art. 10 § 1, art. 28 i 61 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Stanowisko jednak dotyczące wymogów nowej zabudowy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w kontekście rozpoznawanej sprawy jest chybione. Ma rację strona skarżąca, że zasady dobrego sąsiedztwa uregulowane w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mają zastosowanie do nowej zabudowy, a nie do już istniejącej. Nie oznacza to jednak, że w każdej sytuacji gdy zostanie złożony wniosek o ustalenie warunków zabudowy w związku ze zmianą zagospodarowania terenu polegającą na zmianie użytkowania będzie wydawana decyzja pozytywna dla wnioskodawcy. Należy zwrócić uwagę szczególną w rozpoznawanej sprawie na art. 64 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi, że przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. Z uwagi na powyższe odesłanie przepisy ogólne ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakładają na wnioskodawcę wymogi do spełnienia w przypadku wniosku o ustalenie warunków zabudowy (w przypadku ustalania warunków zabudowy dla nowej inwestycji, jak również dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania, tak zresztą jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie). Ustalenie warunków zabudowy następuje na wniosek inwestora. Wniosek natomiast na podstawie art. 52 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym powinien zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1.000. Z akt administracyjnych wynika, że obszar oddziaływania został dopiero wykreślony na mapie dostarczonej przez inwestora przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r., w którym inwestor również dokonał mało precyzyjnej charakterystyki inwestycji w związku z art. 52 ust. 2 pkt 2. Cytowany powyżej art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu terenu nakazuje stosowanie odpowiednio w przypadku wydawania decyzji o warunkach zabudowy art. 54 w całości. Przepis powyższy nakazuje, aby decyzja o warunkach zabudowy określała podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, w tym odnoszące się do objętej wnioskiem inwestycji, podlegające dalszym szczegółowym ustaleniom w postępowaniu poprzedzającym realizację inwestycji, unormowanym w przepisach prawa budowlanego oraz w regulacjach dotyczących warunków technicznych planowanych zamierzeń i ich usytuowania. Podstawowe parametry projektowanej inwestycji określone w decyzji o warunkach zabudowy wiążą projektanta obiektu budowlanego, jak również organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę lub zatwierdzający projekt budowlany. W decyzji o ustaleniu warunków zabudowy organ I instancji ustalił rodzaj inwestycji. Powinien również ustalić warunki, jakie inwestor winien spełnić, aby zrealizowane przedsięwzięcie inwestycyjne harmonijnie wpisywało się w istniejącą przestrzeń. W rozpoznawanej sprawie z uwagi, iż nie jest to nowa zabudowa, nie ma zastosowania zasada dobrego sąsiedztwa oraz inne szczegółowe wymogi, jak przy decyzji o warunkach zabudowy (zob. art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) to jednak organ jest upoważniony do sprecyzowania warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego wynikających z przepisów odrębnych. Ostatnim elementem decyzji o warunkach zabudowy, wymienionym w art. 54 powyższej ustawy, jest wyznaczenie na mapie w odpowiedniej skali linii rozgraniczających teren inwestycji. Wyznaczenie linii rozgraniczających teren inwestycji powinno w sposób niebudzący wątpliwości określać miejsce realizacji planowanego zamierzenia. Przepis art. 54 pkt 3 stanowi, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1, a więc przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1.000. W powyższej formie sporządzony załącznik graficzny powinien wraz z projektem decyzji o warunkach zabudowy zostać skierowany do uzgodnienia przez właściwe organy. Załącznik graficzny do decyzji organu I instancji posiada naniesione linie rozgraniczające teren inwestycji w punktach A-J, brak jest jednak na załączonej kopii przedstawionego obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1.000, podziału geodezyjnego terenu. W ocenie Sądu oznacza to, że organ nie był w stanie przeprowadzić analizy oddziaływania obiektu na teren sąsiednich nieruchomości, istniejący kościół, jezioro. Z akt sprawy nie wynika, czy uciążliwości inwestycji będą wykraczały poza jej obszar (emisje). Czy w ogóle istniejąca zwarta wiejska zabudowa dopuszcza przedsięwzięcia w postaci prowadzenia chlewni lub innej podobnej działalności rolniczej. Bez wymaganego przepisami prawa obszaru oddziaływania inwestycji organ nie mógł zweryfikować interesu osób trzecich. Z utrwalonej pod rządami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym linii orzecznictwa wynika, że ochronę interesów osób trzecich należy oceniać w kategoriach obiektywnych. Odnosi się ona do uprawnień wynikających z przepisów ustawowych (por. wyrok z dnia 27 października 1999 r., IV SA 1731/97, LEX nr 48740). W wyroku z dnia 2 kwietnia 1998 r. NSA przyjął, że "wśród podstawowych elementów podlegających ocenie organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, należy (...) wziąć pod uwagę ochronę interesów osób trzecich, które należy rozumieć jednak jako ochronę interesów prawnych, a nie interesów faktycznych. Nie zawsze zakresy tych pojęć pokrywają się, co w praktyce rodzi nieporozumienia i niezadowolenia stron. Najczęściej interesy faktyczne stron są szersze niż interesy prawnie chronione" (IV SA 1035/97, LEX nr 45736). Zobacz też wyroki NSA z dnia 23 kwietnia 1996 r. (SA/Wr 2655/95), ONSA 1997, nr 2, poz. 70; z dnia 27 października 1999 r. (IV SA 1731/97, LEX nr 48740). To, że kilkanaście lat temu w miejscu planowanej inwestycji była owczarnia, nie oznacza, że w tych samych budynkach może powstać poprzez zmianę użytkowania chlewnia. Na przestrzeni lat mogło dojść do innego ukształtowania urbanistycznego wsi w kierunku wygaszenia uciążliwości. To organ kształtuje gospodarkę planistyczną. Na przestrzeni lat, pomimo iż jest to wieś mogły zajść zmiany zagospodarowania przestrzennego. Organ w tym zakresie powinien dokonać analizy w oparciu o art. 54 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który to przepis stanowi, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych. Jeżeli w tym zakresie ład przestrzenny jest sprzeczny z planowaną inwestycją, to można odmówić ustalenia warunków zabudowy. Nie może być tak, że skoro art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym znajduje zastosowanie tylko do nowej zabudowy, to w przypadku istniejącej już organ nie będzie miał władztwa planistycznego i w miejscu, gdzie niegdyś była owczarnia zawsze należy dopuścić zbliżone inwestycje budowlane w zakresie działalności rolniczej. Rozstrzygnięcie decyzji organu II instancji odpowiada przepisom prawa, ale z uwagi na okoliczność że uzasadnienie zaskarżonej decyzji pozostawało w sprzeczności z przepisami prawa oraz to, że decyzja organu I instancji w sposób istotny narusza przepisy prawa, Sąd działając na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, aby organ przy ponownym rozpoznawaniu sprawy zastosował się do zaleceń sądu zawartych w wyroku.