II SAB/Po 52/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-03-11

Skład orzekający: Andrzej Zieliński, Wiesława Batorowicz, Maria Kwiecińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia żądania stwierdzenia nieważności postanowienia, od którego nie przysługuje zażalenie, jest dopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia żądania stwierdzenia nieważności postanowienia, od którego nie przysługuje zażalenie, jest niedopuszczalna. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia (art. 156 K.p.a.) inicjuje postępowanie zmierzające do wydania decyzji (art. 158 § 1 K.p.a.), jednakże w przypadku postanowienia, takie postępowanie prowadzi się tylko wtedy, gdy przysługuje na nie zażalenie (art. 126 K.p.a.). Skoro od zaskarżonego postanowienia nie przysługuje zażalenie, organ nie mógł prowadzić postępowania z art. 156-159 K.p.a., a tym samym bezczynność organu w tym zakresie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.
Stan faktyczny
A.W. i A.W. złożyli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w zakresie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...]. Postanowieniem tym wszczęto postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza K. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...]. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2009 r. sprawy ze skargi A.W. i A.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpatrzenia żądania stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia odrzucić skargę. /-/ W. Batorowicz /-/ A. Zieliński /-/ M. Kwiecińska II SAB/Po 52/08 UZASADNIENIE Dnia 20 października 2008 r. A.W. i A. W. złożyli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w zakresie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...]. Postanowieniem tym wszczęto postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza K. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: P.p.s.a.) skarga może być złożona na bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4a (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Dotyczy to sytuacji, gdy organ jest obowiązany wydać w przepisanym terminie decyzję lub postanowienie (pkt 1-3) albo akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Bezczynność dotyczyć może także sporządzenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (pkt 4a). Złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 K.p.a.) inicjuje postępowanie zmierzające do wydania decyzji (art. 158 § 1 K.p.a.). Gdy wniosek taki dotyczy postanowienia, postępowanie z art. 156-159 K.p.a. prowadzi się tylko wtedy, gdy przysługuje na nie zażalenie (art. 126 K.p.a.). Skarżący domagają się natomiast uznania bezczynności organu w zakresie stwierdzenia nieważności postanowienia, od którego zażalenie nie przysługuje. Organ nie mógł zatem w stosunku do takiego postanowienia prowadzić postępowania z art. 156-159 K.p.a. (art. 126 K.p.a.). Stąd wniosek skarżących nie prowadził do wydania żadnego z aktów, o jakich mowa w art. 3 § 3 pkt 1-4a P.p.s.a., a w konsekwencji bezczynność organu nie podlegała zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Z uwagi na niedopuszczalność skargi, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. – i orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz /-/ A. Zieliński /-/ M. Kwiecińska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło