VI SA/Wa 702/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na wezwanie Prezesa urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przedstawienia uzasadnienia opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego w oparciu o ponoszone koszty postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi. Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, uznał T. Sp. z o.o. z siedzibą w K., dalej zwany stroną skarżącą, za przedsiębiorcę telekomunikacyjnego zajmującego znaczącą pozycję na rynku świadczenia usługi transmisji programów radiofonicznych lub telewizyjnych użytkownikom końcowym, o których mowa w § 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 października 2004 r. w sprawie określenia rynków właściwych podlegających analizie przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (Dz. U. nr 242, poz. 2420). Ponadto, powołując się na art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171 poz. 1800 z późn. zm., dalej cyt. jako Pt), nałożono na stronę obowiązek ustalania opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego w oparciu o ponoszone koszty i jednocześnie obowiązek przedstawiania organowi uzasadnienia ich wysokości. W dniach od [...] lipca 2008 r. do dnia [...] września 2008 r., na podstawie art. 199 ust. 1 Pt przeprowadzono kontrolę, która obejmowała przestrzeganie przez stronę skarżącą obowiązków wynikających z ww. decyzji. W dniu [...] października 2008 r. organ wydał zalecenia pokontrolne odnoszące się do powyższej kontroli, w których wykazano, że strona skarżąca naruszyła art. 36 Pt poprzez oferowanie przedsiębiorcom telekomunikacyjnym dostępu telekomunikacyjnego na gorszych warunkach finansowych niż stosowane w ramach własnego przedsiębiorstwa. Jednocześnie nakazano usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w 180-dniowym terminie. Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] organ, wskazując na powyższe, zwrócił się do strony skarżącej o przedstawienie uzasadnienia opłat ustalonych w oparciu o ponoszone koszty. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. strona skarżąca zwróciła się do organu z prośbą o wskazanie podstawy prawnej ww. wezwania. W piśmie wskazano, iż strona skarżąca, wykonując obowiązki wynikające z decyzji z dnia [...] listopada 2006 r., uzasadnienie wysokości opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego przekazała w dniu [...] stycznia 2007 r. Jednocześnie podkreślono, iż ustalone przez organ nieprawidłowości zostaną usunięte zgodnie z zaleceniami pokontrolnymi. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] organ ponownie wezwał do przedstawienia uzasadnienia opłat. Podniósł, że obowiązek o którym mowa w art. 40 ust. 2 Pt nie jest obowiązkiem jednorazowym., albowiem koszty świadczenia usług telekomunikacyjnych ulegają ciągłym zmianom. Pouczono, że zgodnie z art. 209 ust. 1 pkt 1 Pt nieprzedstawienie wymaganego ustawą uzasadnienia opłat zagrożone jest sankcją w postaci kary pieniężnej. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego skierowaniem do strony skarżącej wezwania z dnia [...] grudnia 2008 r. naruszającym art. 40 Pt. Skarżąca powtórzyła zarzuty zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2008 r. Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. organ odpowiedział na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, powtarzając argumentację zawartą we wcześniejszych pismach. Pismem z dnia [...] marca 2009 r. T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na. ww. wezwanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2008 r. Postawiła zarzut naruszenia art. 40 ust. 2 Pt poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przepis ten przyznaje Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej kompetencję do wzywania przedsiębiorcy, na którego nałożony został obowiązek z art. 40 Pt do przedstawienia uzasadnienia wysokości opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego w oparciu o ponoszone koszty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie odrzucenie, podtrzymując argumentację zawartą we wcześniejszych pismach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej w skrócie jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta - stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. - obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4 i 4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przedmiotem omawianej skargi jest wezwanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. do przedstawienia uzasadnienia opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego w oparciu o ponoszone koszty. Powyższe wezwanie wydano powołując się na art. 40 ust. 2 Pt, w myśl którego operator o znaczącej pozycji rynkowej, na którego został nałożony obowiązek ustalania opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego w oparciu o ponoszone koszty, przedstawia Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej uzasadnienie wysokości opłat w oparciu o ponoszone koszty. W przedmiotowej sprawie nie powinno budzić wątpliwości, iż ww. wezwanie nie jest żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., ponieważ nie jest decyzją ani postanowieniem wydawanym w postępowaniach wymienionych w pkt 2 - 3. Dlatego też kluczową kwestią dla określenia możliwości poddania ww. aktu kontroli sądu administracyjnego pozostaje ustalenie, czy można uznać omawiane wezwanie za określony w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W piśmiennictwie (komentarz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2006 r., s. 29 - 32 oraz komentarz T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2005 r., s. 59- 61) przyjęty jest pogląd iż są to akty lub czynności, które spełniają łącznie następujące przesłanki: a) nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 ww. ustawy, b) muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli, c) muszą mieć charakter zewnętrzny, czyli muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, d) dotyczą obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa, a więc powinna ustalać, stwierdzać, potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa, e) są skierowane do indywidualnych podmiotów, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ww. ustawy. Zdaniem Sądu ww. wezwanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nie spełnia wszystkich powyższych przesłanek, a co za tym idzie nie może być uznane za akt lub czynność, o których mowa w przepisie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotowy akt nie dotyczy bowiem uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa - kryterium przedmiotowe omówione w pkt d. W ocenie Sądu sformułowanie "dotyczy" użyte w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. odnosi się jedynie do bezpośredniego i ścisłego związku między aktem lub czynnością a uprawnieniem bądź obowiązkiem. Dany akt lub czynność powinien ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego. Musi zatem istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnień (lub obowiązku) wynikającego z przepisu prawa (Tadeusz Woś, Hanna Krysiak – Molczyk, Marta Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 61). W przedmiotowej sprawie pismo organu z dnia [...] grudnia 2008 r. wzywające stronę skarżącą do przedstawienia uzasadnienia opłat z tytułu dostępu telekomunikacyjnego w oparciu o ponoszone koszty, nie wywołało konsekwencji prawnych dla strony. Dopiero w przypadku ewentualnego przekazania przez operatora ww. uzasadnienia opłat, w myśl art. 40 ust. 4 Pt , gdy ocena prawidłowości wysokości opłat wykazała rozbieżności w stosunku do opłat stosowanych przez operatora, Prezes UKE może w drodze decyzji nałożyć obowiązek odpowiedniego dostosowania tych opłat. Natomiast fakt niewykonania wezwania przez stronę może stanowić przesłankę ewentualnego nałożenia na stronę skarżącą w drodze decyzji, zgodnie z dyspozycją art. 209 ust. 1 pkt 1 Pt, kary pieniężnej. Od ww. decyzji w myśl art. 206 ust. 2 Pt przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego W Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów. W związku z faktem, iż skarga wniesiona przez T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.