VII SA/Wa 425/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej. skargę oddala Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją znak [...] wydaną [...] stycznia 2009 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymała w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] listopada 2008 r. w sprawie odmowy zmiany ostatecznej decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 1986 r. stwierdzającej przygotowanie zawodowe A. S. do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o zmianę treści decyzji Wojewody złożył w dniu [...] kwietnia 2008 r. A. S. podając, że w dniu wydania decyzji posiadał tytuł inżyniera stąd jego uprawnienia powinny obejmować zakres właściwy dla osób posiadających wykształcenie wyższe przewidziany w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Decyzją z [...] listopada 2008 r. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna w [...] odmówiła zmiany w/w decyzji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie faktem, że A. S. w dacie wydania decyzji nie spełniał przesłanek przewidzianych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z 20 lutego 1975 r., które uprawniałyby go do wykonywania samodzielnych funkcji w budownictwie bez żadnych formalnych ograniczeń. Po rozpatrzeniu odwołania na tą decyzję organ odwoławczy uznał, iż brak jest możliwości dokonania zmiany decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 1986 r. gdyż tak na etapie postępowania organ I instancji jak i postępowania odwoławczego nie obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie na podstawie których została wydana decyzja której dotyczy wniosek. Tak więc fakt, że przepisy w/w rozporządzenia stanowiącego podstawę prawną decyzji objętej wnioskiem nie obowiązują stanowi – zdaniem organu przeszkodą dla zmiany decyzji w trybie art. 155 kpa. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł A. S. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wnosząc o jej oddalenie podtrzymała argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie takie naruszenia nie wystąpiły, dlatego skargę należało uznać za niezasadną. Kontrolowana w postępowaniu sądowym decyzja została wydana na podstawie art. 155 kpa zgodnie z którymi decyzja ostateczna na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona. Lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Tak więc aby można było zastosować ten nadzwyczajny tryb przewidujący zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej na mocy której strona nabyła prawo należy ustalić, że przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie decyzji, na zmianę lub uchylenie decyzji zgodą wyraziła strona i że za zmianą lub uchyleniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Jednakże prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w w/w art. 155 kpa jest uwarunkowana prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego. Możliwość zastosowania art. 155 kpa należy rozważać bowiem w świetle przepisów prawa materialnego obowiązującego w czasie wydania decyzji ostatecznej Zmiana ostateczna decyzji administracyjnej na mocy art. 155 kpa jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy obowiązują przepisy prawne, na podstawie których decyzja została wydana (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego II OSK 405/05 z 17 stycznia 2006 r.). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż stanowisko organu odmawiające zmiany decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 1986 r. wydanej na podstawie § 2 ust. 2 pkt 1 i 2, § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie jest prawidłowe z uwagi na to, że w dacie wniosku skarżącego (także w dacie orzekania organów) nie obowiązywały już przepisy stanowiące materialno-prawną podstawę objętej wnioskiem decyzji ostatecznej. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.