I SAB/Wa 107/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego A. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 27 kwietnia 2009 r. A. C., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpoznaniu wniosku A. C. z dnia 27 czerwca 2005 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] odmawiającej przyznania odszkodowania za szkodę spowodowaną wydaniem: – zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] października 1951 r. [...] nr [...] w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu nad [...] na terenie województwa [...], w części dotyczącej [...], położonego w I. przy ul. [...], – orzeczenia Ministra Zdrowia z dnia [...] kwietnia 1959 r. nr [...] stwierdzającego przejście na własność Państwa z mocy prawa z dniem [...] marca 1958 r. przedsiębiorstwa [...], położonego w I., obejmującego nieruchomość zapisaną w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w I., wykaz hipoteczny nr [...], stanowiącą plac o pow. [...] m2, których nieważność została stwierdzona ostateczną decyzją Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] lutego 1992 r. nr [...]. Pismem procesowym z dnia 20 maja 2009 r. pełnomocnik skarżącego cofnął powyższą skargę ze względu na wydanie przez organ decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy.