II OZ 698/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. i S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 50/09 oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi S. i S. B. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2008r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 50/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił S. i S. B. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z ich skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2008r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy osoba wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym - gdy wykaże, iż nie w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Ubiegający się o zwolnienie od kosztów powinien wykazać aktywność przejawiającą się w dostarczeniu Sądowi danych o swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej, które to dane powinny charakteryzować się odpowiednim stopniem dokładności, by Sąd był w stanie poprzez porównanie dochodów i wydatków skarżącego ocenić, czy jego sytuacja rodzinna i majątkowa uprawnia go do zwolnienia go od kosztów sądowych. W niniejszej dane zawarte w formularzu złożonym przez skarżących nie są wystarczająco kompletne, by dokonać oceny sytuacji majątkowej skarżących i rozstrzygnąć w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym Sąd wezwał skarżących o dostarczenie dodatkowych informacji, czego skarżący nie uczynili w zakreślonym terminie. W takiej sytuacji, skoro skarżący nie przedstawili żądanych informacji, należało uznać, że nie wykazali oni, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie S. i S. B. wskazali, że utrzymują się z emerytur ich obojga w wysokości 722,84 zł i 672 zł. Nie posiadają żadnego majątku prócz zniszczonego domu z 6 – arowym ogródkiem. Stwierdzili, że na każde wezwanie Sądu odpowiadali terminowo. Wnieśli o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane ostanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zgodnie zaś z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie to okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2009 r. wezwał S. i S. B. do złożenia określonych dokumentów i oświadczeń, celem uzyskania informacji o rzeczywistym stanie majątkowym i rodzinnym wnioskodawcy. To umożliwiłoby bowiem dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym - w świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - tj. czy wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zważywszy zaś, że skarżący nie ustosunkowali się do otrzymanego wezwania tj. nie przedłożyli wskazanych przez Sąd dokumentów, tym samym uniemożliwili Sądowi dokonanie powyższej analizy. W konsekwencji, wniosek S. i S. B. nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.