VI SA/Wa 770/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi N. w B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2008 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz N. w B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) – dalej usoz. oraz 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania - skarżącego – W. S., prowadzącego NZOZ Przychodnia Sportowo – Lekarska w B., od decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2008 r., nieuwzględniającej odwołania skarżącego, od rozstrzygnięcia konkursu ofert poprzedzającego zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: rehabilitacja lecznicza w zakresie, lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia [...] października 2008 r. Oddział Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] ogłosił konkurs na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od [...] stycznia 2009 r. do [...] grudnia 2011 r. w rodzaju: rehabilitacja lecznicza w zakresie lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna na obszarze powiatu miasta [...], na który odpowiedziało 20 oferentów. W części jawnej postępowania konkursowego komisja przyjęła do dalszego postępowania 20 ofert, wezwała jednocześnie 11 oferentów do usunięcia braków formalnych. W dniu [...] listopada 2008 r. została przeprowadzona kontrola w miejscu udzielania przez skarżącego świadczeń, w celu porównania danych zawartych w ofercie ze stanem faktycznym. W wyniku kontroli zespół kontrolny stwierdził, że w Przychodni Sportowo – Lekarskiej przy ul. P. w B., mieszczącej się na pierwszym piętrze budynku, brak jest dźwigu lub innego urządzenia technicznego, umożliwiającego wjazd na jej teren osobie niepełnosprawnej. Stwierdzono ponadto brak w pomieszczeniu sanitarno – higienicznym przeznaczonym dla pacjentów poręczy i uchwytów dla osób niepełnosprawnych. W wyniku kontroli zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. odrzucono ofertę skarżącego, podając jako przyczynę niespełnienie warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 usoz. W związku z odrzuceniem niniejszej oferty skarżący, w piśmie z dnia [...] grudnia, wyjaśnił, że najmowany obiekt nie posiada windy i nie będzie jej posiadał od początku obowiązywania umowy, jednakże są prowadzone rozmowy z właścicielem obiektu, w którym znajduje się przychodnia, na temat możliwości i warunków jej zainstalowania. Dodał, że lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna prowadzona jest przede wszystkim na potrzeby leczenia urazów i kontuzji młodzieży sportowej, która wykazuje się ponadprzeciętną sprawnością fizyczną i bez żadnych przeszkód dostaje się do przychodni celem skorzystania z dostępnych na jej terenie świadczeń. W razie potrzeby istnieje możliwość wykorzystania schodołazu, będącego na stałym wyposażeniu przychodni. Dnia [...] grudnia 2008 r. sporządzono ogłoszenie o wniesieniu protestu, który jako oczywiście bezzasadny został w dniu [...] grudnia 2008 r. oddalony. W proteście skarżący zaskarżył podjęte rozstrzygnięcie o odrzuceniu oferty świadczenia opieki zdrowotnej w rodzaju: rehabilitacja lecznicza w zakresie lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna i wniósł o uwzględnienie czynności podjętych przez skarżącego w trwającym postępowaniu. Podniósł, że zakład spełnia warunki przewidziane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 lutego 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 30, poz. 187). Skarżący wskazał, że komisja konkursowa kierowała się przepisami zarządzenia nr 85/2008/DSOZ Prezesa NFZ, które nie uwzględnia dyspozycji znowelizowanego § 53 ww. rozporządzenia i w związku z tym za podstawę rozstrzygnięcia przyjęła regulację niewłaściwą z punktu widzenia istoty rozpatrywanej sprawy. Zaznaczył, że spełnia wymagane warunki określone w przepisach prawa, zaś formularz ofertowy, który w jego ocenie nie był dostosowany do obowiązujących przepisów, powinien uwzględniać przewidziany dla zakładów opieki zdrowotnej okres przejściowy. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. ogłoszono rozstrzygnięcie konkursu ofert, od którego skarżący wniósł odwołanie, wskazując naruszenie przez organ art. 134, art. 139 ust. 2, art. 140, art. 148 pkt 1, art. 149 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 153 ust. 2 i 3 usoz. W uzasadnieniu swojego stanowiska podtrzymał argumentację wyrażoną w złożonym proteście, podkreślając, że prowadzący działalność w dniu wejścia w życie cyt. wyżej rozporządzenia z dnia 15 lutego 2008 r., niespełniający wymagań określonych w jego przepisach, będzie zobowiązany dostosować pomieszczenia i urządzenia do tych wymagań do dnia [...] grudnia 2012 roku, a zatem oferta skarżącego nie powinna być w tym stanie rzeczy odrzucona jako nie spełniająca określonych prawem warunków. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ oddalił wskazane wyżej odwołanie. Dyrektor stwierdził, że postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej, a oferta odwołującego się została odrzucona w oparciu o art. 149 ust. 1 pkt 7 usoz., z uwagi na niespełnienie wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa NFZ. Podkreślił, że Prezes NFZ, na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 usoz., uprawniony był do określenia warunków wymaganych od świadczeniodawców uczestniczących w konkursie ofert, które były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania, zaś odwołujący w ramach załączonego do oferty oświadczenia wskazał, że zapoznał się z tym warunkami i nie zgłosił od nich zastrzeżeń i przyjął je do wykonania. Dodał ponadto, że Prezes NFZ, określając odpowiednie wymagania dla świadczeniodawców, nie był związany wprost treścią rozporządzenia z dnia 15 lutego 2008 r. w sprawie wymagań, jakimi powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej, lecz działając na rzecz ubezpieczonego, mógł zaostrzyć kryteria dla podmiotów ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., w którym powtórzył argumentację zawartą w piśmie stanowiącym odwołanie od ogłoszonego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. działając w oparciu o przepis art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 24 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez skarżącego od decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] grudnia 2008 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Prezes NFZ w uzasadnieniu decyzji podtrzymał argumentacje organu I instancji, dodał, że kryteria oceny ofert i warunków wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania, a skarżący zapoznając się z nimi, przyjął je do wykonania. Wyraził pogląd, że nie stwierdza kolizji pomiędzy przepisami zarządzenia nr 85/2008/DSOZ z dnia 15 października 2008 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza, a przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 lutego 2008 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej. W związku z tym nie stwierdził naruszenia przepisów art. 134, 140, 148 pkt 1, 149 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 153 ust. 2 i 3 usoz., jak również art. 9 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a zatem w jego ocenie postępowanie konkursowe nie naruszyło interesu prawnego skarżącego. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie przepisów art. 134, 139, 140, 148 pkt 1, 149 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 153 ust. 2 i 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, art. 9 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a także art. 8, 10 § 1, 11 i art. 107 § 3 k.p.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Skarżący zaznaczył, odnosząc się do zaprezentowanej w postępowaniu przed organem argumentacji, że Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Przychodnia Sportowo – Lekarska w B., spełnia wymagane przepisami prawa warunki, od których uzależnione jest wybranie w drodze konkursu oferty na świadczenie usług z zakresu opieki zdrowotnej. Stwierdził, że formularz ofertowy nie uwzględniał okoliczności związanych z dostosowywaniem pomieszczeń i urządzeń zakładu opieki zdrowotnej do wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 lutego 2008 r., co skutkowało wpisaniem w formularzu informacji niespełnienia warunku zainstalowania windy, dźwigu bądź innego urządzenia technicznego z wyjątkiem schodołazów od początku obowiązywania umowy na świadczenie opieki zdrowotnej. Pomimo podjęcia konkretnych kroków zmierzających do zainstalowania windy w budynku, nie było możliwe spełnienie tego warunku przed [...] stycznia 2009 r., a zatem odrzucenie oferty skarżącego z uwagi na niesprostanie temu wymogowi, było w jego ocenie, naruszeniem zasad uczciwej konkurencji i nadużyciem przez Prezesa NFZ pozycji dominującej, jako zamawiającego. Ponadto wskazano, że organ, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 10 § 1 Kpa., przed wydaniem decyzji nie umożliwił skarżącemu wypowiedzenia się co do zabranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów decyzja administracyjna, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, nakładająca na podmiot obowiązki lub karę, musi być oparta na obowiązującym przepisie prawa i zgodna z jego treścią. Tych wymogów nie spełniają wspomniane wyżej decyzje administracyjne. Oferta skarżącej w rodzaju: rehabilitacja lecznicza, w zakresie lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna, na obszarze: Powiat Miasto [...] została odrzucona przez komisję konkursową w trakcie części niejawnej postępowania. Powodem odrzucenia oferty, wg komisji konkursowej było niespełnienie warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U z 2008 r. Nr 164, poz 1027 ze zm.). Zgodnie z art. 146 usoz., Prezes Funduszu określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania, o czym stanowi art. 147 usoz. Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Aby zrealizować te wymogi Fundusz jest obowiązany udostępniać na takich samych zasadach wszystkim świadczeniodawcom wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie przed Funduszem w sprawach o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej kończy się z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia konkursu ofert, o czym informuje się w miejscu i terminie określonych w ogłoszeniu o konkursie ofert (art. 151 ust. 1, 2 i 5 usoz.). Zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może nastąpić, zgodnie z art. 139 ust. 1 usoz., po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert - jak w niniejszej sprawie - albo rokowań. Świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad prowadzania postępowania, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i art. 154 usoz., przy czym środki te nie przysługują na wybór trybu postępowania, niedokonanie wyboru świadczeniodawcy i unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 152 usoz.). Tryb odwoławczy, który znalazł zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, określono w art. 154 usoz. Według tego przepisu, świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania do Prezesa Funduszu za pośrednictwem dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w tej sprawie. Decyzja Prezesa podlega natychmiastowemu wykonaniu. Od decyzji tej, zgodnie z art. 154 ust. 8 usoz., świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz.U. z 2007, nr 14 poz. 89 ze zm.) w art. 1 wskazują, że zakład opieki zdrowotnej jest wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych utworzonym i utrzymywanym w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia. Zgodnie z art. 1 pkt 1 usoz. ustawa ta określa m.in. warunki udzielania i zakres świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Przepis art. 5 usoz. wskazuje, że użyte w ustawie określenia oznaczają, w interesującym nas zakresie: ppkt 41) świadczeniodawca: a) zakład opieki zdrowotnej wykonujący zadania określone w jego statucie, grupową praktykę lekarską, grupową praktykę pielęgniarek lub położnych, osobę wykonującą zawód medyczny w ramach indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej praktyki. Zgodnie z dyspozycją § 53 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 lutego 2008 roku w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r., Nr 30, poz. 187) okres dostosowawczy dla zakładów opieki zdrowotnej niespełniających w dniu wejścia w życie rozporządzenia wymagań określonych w jego przepisach dotyczących pomieszczeń i urządzeń został przewidziany do [...] grudnia 2012 roku. Zgodnie z Załącznikiem nr 3 - Wymagania wobec świadczeniodawców w rodzaju rehabilitacja lecznicza do Zarządzenia Nr 85/2008/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 października 2008 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza, zwanego dalej "warunkami zawierania umów", warunkiem wspólnym wymaganym (pkt 1.1) jest m.in.: w budynkach wielokondygnacyjnych: dźwig lub inne urządzenie techniczne (z wyjątkiem schodołazów), umożliwiające wjazd osobom niepełnosprawnym ruchowo, w tym poruszającym się na wózkach inwalidzkich. Skarżący nie posiadał dźwigu lub innego urządzenia technicznego (z wyjątkiem schodołazów), umożliwiającego wjazd osobom niepełnosprawnym ruchowo, w tym poruszającym się na wózkach inwalidzkich. Skarżący wskazał na naruszenie w postępowaniu przepisów art. 134. art. 139 ust. 2 art. 140, art. 148 pkt. 1. art. 149 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 153 ust. 2 i 3 i art. 153 ust. 2 i 3 usoz., w wyniku którego doznał uszczerbku jego interes prawny. Jego zdaniem rozporządzenie jest aktem prawnym wyższego rzędu od zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, skutkiem tego Prezes Funduszu nie może zmniejszać możliwości dostosowania zakładów opieki zdrowotnej w wyznaczonym okresie przejściowym do 2012 roku. Podnosił, iż spełnia wymagane warunki określone w przepisach prawa, zaś formularz ofertowy, który w jego ocenie nie był dostosowany do wymogów prawa, powinien uwzględniać przewidziany dla zakładów opieki zdrowotnej okres przejściowy, dostosowawczy. Zdaniem organu warunki wymagane od świadczeniodawców określone przez Prezesa Funduszu, zgodnie z delegacją zawartą w art. 146 ust. 1 pkt 3 usoz., stanowią lex specialis dla podmiotów, które spełniają definicję świadczeniodawcy zgodnie z art. 5 pkt 41 tejże ustawy. Wymagania ustalone rozporządzeniem zgodnie z delegacją ustawową z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.) są wymaganiami niezbędnymi do prowadzenia działalności jako zakład opieki zdrowotnej, natomiast nie przesądzają o spełnieniu wymagań do zawarcia umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z dyrektorem oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, które są finansowane ze środków publicznych. W oparciu o przepis art. 146 ust. 1 pkt 3 usoz., organ stwierdził, że Prezes Funduszu został upoważniony przez Ustawodawcę do określenia warunków wymaganych od świadczeniodawców, przy czym warunki niniejsze, w ocenie Dyrektora Oddziału, mogły być w zasadzie kształtowane dowolnie, z uwzględnieniem jednakże interesu ubezpieczonych oraz osób uprawnionych do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (art. 97 ust. 2 usoz.), a także w taki sposób, by ostateczna treść i cel umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie sprzeciwiał się właściwości (naturze) takiej umowy, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (art. 353 1 k.c). Zdaniem Sądu jako podstawę Zarządzenie nr 85/2008/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia I5 października 2008r. (Załącznik nr 3: Wymagania wobec świadczeniodawców w rodzaju: rehabilitacja lecznicza) nie uwzględnia dyspozycji cytowanego wcześniej § 53 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej. Rozporządzenie Ministra Zdrowia jest aktem prawnym wyższego rzędu niż Zarządzenie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, zatem, nie może zmniejszać możliwości dostosowania zakładów w wyznaczonym okresie przejściowym do końca 2012 r. Wymogi wynikające z Zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia mogą stanowić podstawę oceny ofert ale nie mogą być, wymogiem podstawowym (bezwzględnym), warunkującym przyjęcie oferty i udzielanie świadczeń. Zakład zdaniem sądu spełnia w ocenianym zakresie wymagania formalne przewidziane w przepisach prawa natomiast formularz ofertowy nie jest dostosowany do wymogów prawa, a powinien uwzględniać okres przejściowy, dostosowawczy zakładów opieki zdrowotnej. Oferent nie może ponosić konsekwencji niedostosowania formularza ofertowego do obowiązujących przepisów prawnych. Zgodnie z art. 134 usoz., Fundusz jest zobowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkim świadczeniodawcom biorącym udział w postępowaniu o zawarcie umów. Postępowanie takie musi być przeprowadzone z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji, a wszelkie wyjaśnienia, informacje i dokumenty, związane z nim, muszą być udostępniane świadczeniodawcom na równych prawach. Wykonanie powyższego obowiązku dotyczy zarówno dyrektorów oddziałów wojewódzkich, jak i Prezesa Funduszu. Zdaniem Odwołującego wskazane zasady zostały złamane w niniejszym postępowaniu. Przedmiot postępowania, zgodnie z przepisami art. 140 i 141 ww. Ustawy., powinien być opisany w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń. Prezes Funduszu zgodnie z art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych winien w opisie przedmiotu postępowania uwzględnić wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty przez świadczeniodawcę. Niemniej jednak wspomniane warunki powinny być określane w granicach obowiązującego prawa, a to zostało naruszone. Zdaniem sądu Zarządzenie Nr 85/2008/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 października 2008 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju rehabilitacja lecznicza poprzez wprowadzenie wymogu, iż w budynkach wielokondygnacyjnych musi być dźwig lub inne urządzenie techniczne ( z wyjątkiem schodołazów ), umożliwiające wjazd osobom niepełnosprawnym ruchowo, w tym poruszającym się na wózkach inwalidzkich jest niezgodne ze wspomnianymi wyżej przepisami co uzasadnia istnienie interesu prawnego po stronie skarżącego. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.a ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Stosownie do przepisu art. 152 p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonej uchwały do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 o ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.