II SA/Bk 324/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Z. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi gminnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Kwestionowana decyzja Wojewody P. została wydana w oparciu o treść art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. nr 80, poz. 721 ze zm.) i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 154, poz. 958). W dniu 25 listopada 2008 r. Wojewoda P., zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., w drodze obwieszczenia zawiadomił strony postępowania o fakcie wydania skarżonej decyzji. W pouczeniu zawarto stwierdzenie, że zawiadomienie i doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od daty ogłoszenia w prasie i na tablicy ogłoszeń w siedzibie P. Urzędu Wojewódzkiego w B., tj. dnia 12 grudnia 2008 r. Obwieszczenie na tablicy ogłoszeń w urzędzie wisiało bowiem od dnia 28 listopada 2008 r. W dniu 30 kwietnia 2009 r. (dowód: data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęła do Wojewody P. skarga C. Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do przepisu art. 7 ust. 2 w zw. z ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) organy wydające decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi doręczają ją wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi oraz w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o lokalizacji drogi dotychczasowemu właścicielowi na adres określony w ewidencji gruntów. Z powyższego przepisu wynika zatem, że ustawodawca wyróżnił trzy sposoby informowania podmiotów zainteresowanych o wydaniu decyzji o lokalizacji drogi. Pierwszym sposobem jest doręczenie decyzji wnioskodawcy (inwestorowi drogi). Drugim, istotnym z punktu widzenia niniejszej sprawy, zawiadomienie o jej wydaniu pozostałych stron w drodze obwieszczenia w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi oraz w prasie lokalnej. Trzecim jest wysłanie zawiadomienia o wydaniu decyzji dotychczasowemu właścicielowi na adres określony w ewidencji gruntów. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie jest właścicielem działki, przez którą zaplanowano przebieg przedmiotowej drogi. Oznacza to, że Wojewoda informując go o wydaniu zaskarżonej decyzji w drodze obwieszczenia działał zgodnie z powyższą regulacją. Do tego rodzaju zawiadomienia znajduje zastosowanie przepis art. 49 kpa, zgodnie z którym strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłoszenia, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. W tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. W przedmiotowej sprawie publiczne ogłoszenie o wydaniu kwestionowanej decyzji nastąpiło w dniu 28 listopada 2008 r. Przyjąć zatem należy, że jej doręczenie zostało dokonane w dniu 12 grudnia 2008 r. czyli po upływie czternastu dni od daty ogłoszenia w prasie i na tablicy ogłoszeń w siedzibie P. Urzędu Wojewódzkiego w B. Od dnia następnego po dniu doręczenia rozpoczął bieg 30 – dniowy termin do wniesienia skargi i termin ten upłynął skarżącemu w poniedziałek 12 stycznia 2009 r. Składając zatem skargę w dniu 30 kwietnia 2009 r. skarżący uchybił terminowi określonemu w art. 53 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić jako spóźnioną na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).-