II FZ 452/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA : Bogusław Dauter (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 425/09 w sprawie ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia nakładającego karę porządkową postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku 1. Postanowieniem z 1 lipca 2009 r., I SA/Gd 425/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek A. S. o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi podatnika na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 24 kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia nakładającego karę porządkową. 2. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że A. S. w skardze z 22 maja 2009 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 24 kwietnia 2009 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z 30 stycznia 2009 r. odmawiające uchylenia postanowienia tego organu z 19 grudnia 2008 r. o nałożeniu kary porządkowej, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skarżący wskazał, że za wstrzymaniem wykonania ww. rozstrzygnięcia przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody. Podkreślił, że wysokość kary nie jest adekwatna do stopnia zawinienia i nie uwzględnia okoliczności przedmiotowych i podmiotowych wymiaru kary. W jego ocenie Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. nakładając karę, a następnie odmawiając jej uchylenia, w ogóle nie ustalił okoliczności podmiotowych dotyczących sprawcy, tj. nie ustalił, jaka jest sytuacja finansowa i rodzinna strony w odniesieniu do możliwości uiszczenia kary porządkowej. 3. W związku z powyższym sąd pierwszej instancji powołując się na treść art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), wskazał, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W ocenie sądu pierwszej instancji wniosek podatnika odnosił się do postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające uchylenia postanowienia o nałożeniu kary porządkowej, a więc ze swej istoty nie nadającego się do wykonania, gdyż nie wymaga ono żadnej czynności stron. W związku z tym, za bezzasadny uznano złożony przez podatnika wniosek. 4. W zażaleniu na powyższe postanowienie podatnik zaskarżył je w całości zarzucając: - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. nr [...] z 24 kwietnia 2009r., podczas gdy wniosek dotyczył innego postanowienia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] z 19 grudnia 2008r, w przedmiocie nałożenia na podatnika kary porządkowej w kwocie 1000 zł, - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na zaniechaniu przez sąd pierwszej instancji dokonania pełnej i prawidłowej oceny akt sprawy i wniosku o wstrzymanie wykonania, - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 163 § 1 - § 2 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na sporządzeniu przez sąd pierwszej instancji nieprawidłowego uzasadnienia skarżonego postanowienia. W związku z tak postanowionymi zarzutami wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuję: 5. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z treści złożonego w sprawie wniosku, który znajdował się w skardze podatnika z 22 maja 2009 r., wynika, że wnosi on o wstrzymanie wykonania w całości wydanego w sprawie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] z 19 grudnia 2008 r. w przedmiocie nałożenia na podatnika kary porządkowej w kwocie 1.000 zł. W zaskarżonym postanowieniu sąd pierwszej instancji rozpoznawał natomiast kwestię wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 24 kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia nakładającego karę porządkową. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z 19 grudnia 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. nałożył na A. S. karę porządkową w wysokości 1.000 zł. Pismem z 19 stycznia 2009 r. podatnik wniósł o uchylenie kary porządkowej. Postanowieniem z 30 stycznia 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. odmówił uchylenia postanowienia nakładającego karę porządkową. Po rozpoznaniu zażalenia podatnika Dyrektor Izby Skarbowej w G. postanowieniem z 24 kwietnia 2009 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Na postanowienie organu odwoławczego podatnik wniósł do sądu pierwszej instancji skargę z 22 maja 2009 r. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że z treści art. 63 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyty w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot: "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają jednakowe ramy prawne. W związku z tym treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W związku z powyższym zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z 19 grudnia 2008 r. w przedmiocie nałożenia na podatnika kary porządkowej w kwocie 1.000 zł mieścił się w granicach tej samej sprawy. Błędnie sąd pierwszej instancji zinterpretował wniosek skarżącego jako wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 24 kwietnia 2009 r. w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia nakładającego karę porządkową a tym samym doszło w ocenie Sądu do istotnego naruszenia art. 61 § 3 oraz art. 134 § 1 p.p.s.a. Dlatego też rozpoznając sprawę ponownie sąd pierwszej instancji rozpozna wniosek podatnika o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] z 19 grudnia 2008 r. w przedmiocie nałożenia na podatnika kary porządkowej w kwocie 1.000 zł pod kątem przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.