I OZ 700/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w pkt 3 wyroku z dnia 29 kwietnia 2009 r. , sygn. akt II SA/Wa 33/09 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do uposażenia za okres od 1 lipca 2002 r. do 24 lutego 2003 r. postanawia: 1. oddalić zażalenie; 2. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r., po rozpoznaniu skargi J. S., w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] listopada 2008 r., [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do uposażenia za okres od 1 lipca 2002 r. do 24 lutego 2003 r. oraz decyzję ją poprzedzającą, w pkt 2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości i w pkt 3 zasądził od Dowódcy Wojsk Lądowych na rzecz skarżącego 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), bowiem skarżący był reprezentowany przed Sądem przez radcę prawnego. Na zawarte w pkt 3 powyższego wyroku postanowienie o zwrocie kosztów postępowania J. S. wniósł zażalenie w zakresie w jakim Sąd nie zasądził na jego rzecz części wynagrodzenia radcy prawnego w wysokości 2.160 zł oraz zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, skarżący domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia ewentualnie jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Powyższemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie przepisu § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, w sytuacji gdy zastosowanie powinien znaleźć przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w zw. z § 6 pkt 5 w/w rozporządzenia, gdyż przedmiotem sprawy była decyzja administracyjna wydana w sprawie o należne skarżącemu świadczenie w kwocie 34.270,34 zł. Naruszenie to doprowadziło do bezpodstawnego zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kwoty niższej niż była mu należna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W sprawie niniejszej należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo na podstawie art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu orzekł o zwrocie kosztów postępowania w kwocie 240 zł (wynagrodzenie pełnomocnika). Nie można zgodzić się ze skarżącym, iż wynagrodzenie pełnomocnika powinno zostać obliczone tak jak w sprawie, w której przedmiotem postępowania jest należność pieniężna (art. 216 p.p.s.a.), czyli na podstawie przepisu § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia. Zaskarżoną decyzją Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...]listopada 2008 r., nr [...] odmówiono skarżącemu prawa do uposażenia za okres od 1 lipca 2002 r. do 24 lutego 2003 r., a więc przedmiotem sprawy rozpoznanej przed Sąd nie była skonkretyzowana kwota pieniężna, tak jak to miało miejsce w powołanych w zażaleniu orzeczeniach wojewódzkich sądów administracyjnych. Należy wskazać, że skarżący ze względu na przedmiot niniejszej sprawy korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit d p.p.s.a., obejmującego sprawy ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 lit f ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.) nie podlega opłacie skarbowej złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa w sprawach dotyczących zatrudnienia i wynagrodzenia na pracę. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając o kosztach postępowania prawidłowo nie uznał za niezbędne koszty postępowania o których mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a. kwoty 17 zł - opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Odnosząc się natomiast do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż jest on nieuzasadniony, albowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.