II OZ 927/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, , , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt III SO/Gd 8/09 przyznające J. J. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i umarzające postępowanie w przedmiocie udzielenia prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego w sprawie z wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie żądania wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Gd 10/09 postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 września 2009 r., sygn. akt III SO/Gd 8/09 przyznał wnioskodawcy J. J. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że odnośnie postępowania w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika, wniosek należy uznać za bezprzedmiotowy, z uwagi na fakt, że w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 10/09, a więc w sprawie w której wnioskodawca żąda wznowienia postępowania, prawomocnie ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego. Odnośnie postępowania w przedmiocie zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych, Sąd na podstawie analizy oświadczenia wnioskodawcy o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie zaświadczenia Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku z dnia 5 lutego 2009 r. - dotyczącym posiadanych przez wnioskodawcę w depozycie finansowym aresztu śledczego środków finansowych, doszedł do przekonania, że wnioskodawca dostatecznie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, które mogą powstać w postępowaniu zainicjowanym skargą o wznowienie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wnioskodawca J. J., zaskarżając postanowienie w części dotyczącej umorzenia postępowania w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego, i wnosząc o uchylenie w tej części zaskarżonego postanowienia. Wnioskodawca zarzuca naruszenie art. 39 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) podnosząc, że zgodnie z powołanym przepisem ustanowienie pełnomocnika w sprawie, w której wnioskodawca żąda wznowienia, nie obejmuje czynności w postępowaniu w sprawie skargi o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Nie można zatem uznać za zasadny, podnoszony przez wnioskodawcę, zarzut naruszenia art. 39 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro prawomocnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 1009 ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego, to udzielone przez wnioskodawcę pełnomocnictwo dla radcy prawnego, w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 10/09 obejmuje także, z mocy prawa, postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 10/09. W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji w pełni zasadnie ocenił, że postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego podlegało umorzeniu w skutek jego bezprzedmiotowości. Skoro bowiem w sprawie został ustanowiony dla wnioskodawcy pełnomocnik, to ponowne postępowanie w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika jest niezasadne. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.