II OSK 1695/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 390/09 o odrzuceniu skargi M. M. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 390/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. M. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Uzasadniając powyższe orzeczenie Sąd pierwszej instancji podał, że w dniu 27 maja 2009 r. M. M., reprezentowany przez adwokata D. S. wniósł skargę na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] 2009 r. nakazującą skarżącemu rozbiórkę dobudowanej części budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości Ż. gm. S. Sąd podkreślił, iż zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie - zgodnie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) - skarga podlega wpisowi stałemu w kwocie 500 zł. Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącego winien był w tej wysokości, do czasu upływu terminu do wniesienia skargi, uiścić opłatę sądową bez wezwania. Z uwagi na fakt, że w przewidzianym ustawowo terminie uiszczono jedynie wpis w wysokości 200 zł, Sąd uznał, iż skarga nie została należycie opłacona i na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 221 p.p.s.a orzekł o jej odrzuceniu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł M. M., reprezentowany przez adwokata D. S. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia; - art. 221 w związku z art. 220 ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne M. M. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarga została wniesiona na akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a za taki należy uznać obowiązek rozbiórki, do którego został zobligowany skarżący. Zatem w pierwszej kolejności powinien mieć zastosowanie powyższy zapis. Natomiast w przypadku, gdyby sprawa wiązała się ze sprawami budownictwa czy architektury należało by przyjąć, że zastosowanie będzie miał § 2 ust. 3 pkt 1 wskazanego rozporządzenia. Nadto powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2006 r. II OZ 103/2006 (LexPolonica nr 419611 ONSAiWSA 2006/5 poz. 128) skarżący podniósł, iż jeżeli strona udzieliła pełnomocnictwa wyłącznie do sporządzenia skargi kasacyjnej (art. 175 § 1 w związku z art. 36 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz, U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), wojewódzki sąd administracyjny nie może odrzucić skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia należnego wpisu przez pełnomocnika z powołaniem się na art. 221 tej ustawy, gdyż w takim przypadku skarga kasacyjna nie jest pismem wnoszonym przez adwokata lub radcę prawnego (w rozumieniu powyższego przepisu); sąd powinien wezwać stronę do uiszczenia należnego wpisu stosownie do art. 220 § 1 powołanej ustawy. W ocenie skarżącego odrzucenie skargi było niezasadne. Przyjmując nawet, że skarga została opłacona w nieprawidłowej wysokości to Sąd winien był wezwać pełnomocnika strony w do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie brakującej kwoty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd – art. 220 § 3 p.p.s.a. Skutki braku opłaty uzależnione są od tego, czy pismo podlega opłacie stałej, czy też stosunkowej oraz od tego, czy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika. Jak stanowi art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Celem przepisu art. 221 p.p.s.a. jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] 2009 r. nakazującą skarżącemu rozbiórkę dobudowanej części budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości Ż. gm. S. Powyższe decyzje wydane zostały na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.). A zatem, wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącego, należy stwierdzić, iż złożona skarga należy do spraw z zakresu budownictwa. Przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, a zatem zgodnie z art. 231 p.p.s.a należny jest wpis stały. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach z zakresu budownictwa wynosi 500 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem, dokonał w dniu 28 maja 2009 r. przelewu wpisu od skargi w wysokości 200 zł. W tym miejscu podkreślić należy, iż za prawnie skuteczne należy uznać wniesienie przez adwokata lub radcę prawnego wpisu stałego od skargi po wniesieniu skargi, ale przed upływem terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu M. M. w dniu 29 kwietnia 2009 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 maja 2009 r. W ustawowym terminie do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącego uiścił jedynie wpis w wysokości 200 zł. A zatem, należy uznać, że skarga nie została należycie opłacona. Skargę, która podlega opłacie stałej i nie została należycie opłacona, a jest wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego, odrzuca się bez wzywania do uiszczenia opłaty. Nie można podzielić zarzutu pełnomocnika skarżącego, iż Sąd winien był wezwać stronę do uiszczenia należnego wpisu – stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. - Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictwo może być: ogólne (pkt 1),do prowadzenia poszczególnych spraw (pkt 2) oraz do niektórych tylko czynności w postępowaniu (pkt 3). W niniejszej sprawie pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego M. M. adwokatowi D. S. nie jest pełnomocnictwem szczególnym "wyłącznie do sporządzenia skargi", lecz pełnomocnictwem ogólnym do występowania przed sądami i reprezentowania interesów w sprawach administracyjnych we wszystkich instancjach. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 w związku 221 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 182 § 1 w związku z art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.