II SA/Wa 254/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jacek Fronczyk, Sędziowie WSA - Eugeniusz Wasilewski, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2009 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję poprzedzającą, 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz skarżącego T. G. kwotę 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. T. G. w dniu [...] maja 2008 r. złożył do Urzędu Lotnictwa Cywilnego wniosek o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: "Kopia dokumentu: "Krajowy Bank Pytań" w zakresie licencji PL(G) – szybowcowej, z podaniem opcji wyboru i wskazaniem odpowiedzi, którą organ uznał za poprawną". Ponadto we wniosku podniósł on, iż "fakt zamieszczania listy pytań na stronie internetowej (bez pól wyboru) świadczy, że dostęp do tego dokumentu nie jest ograniczony w trybie art. 5 powołanej ustawy", tj. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz.1198). Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), w dniu [...] czerwca 2008 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił wnioskodawcy wydania żądanego dokumentu. W uzasadnieniu decyzji organ podał m.in., że wnioskodawca miał możliwość zapoznania się z żądanymi informacjami na stronie internetowej Urzędu Lotnictwa Cywilnego, gdzie zostały zamieszczone przykłady pytań w celach dydaktycznych. Zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie egzaminów państwowych na licencje lub uprawnienia lotnicze (Dz. U. Nr 108, poz. 1637), egzaminator przeprowadzający egzamin państwowy jest obowiązany w szczególności do zachowania w tajemnicy, przed egzaminem państwowym i w czasie jego trwania, treści pytań i tematów egzaminacyjnych, z wyjątkiem sytuacji, gdy przykłady pytań i tematów egzaminacyjnych publikowane są w Dzienniku Urzędowym lub za pośrednictwem elektronicznych środków przekazu w celach dydaktycznych. W świetle przytoczonego przepisu, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie znajduje podstaw do udostępnienia żądanego przez wnioskodawcę dokumentu. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, T. G. stwierdził m.in., iż organ uchylił się od jednoznacznego rozstrzygnięcia, czy żądany dokument jest informacją publiczną, czy też informacją "o ograniczonej jawności". W jego ocenie, jest to podstawowa kwestia przy rozpatrywaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Jeżeli żądany dokument jest informacją publiczną, to powinien zostać udostępniony, a jeżeli nie, to organ powinien wydać decyzję "odmowną", wskazując na podstawę prawną z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto ww. stwierdził, że organ naruszył art. 10 Kpa, gdyż przed wydaniem decyzji nie został on zapoznany ze stanowiskiem osób wskazanych w uzasadnieniu decyzji. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), w dniu [...] stycznia 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą. W uzasadnieniu decyzji, która stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu decyzji poprzedzającej. T. G., we wniesionej skardze, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej oraz nakazanie organowi udostępnienia żądanych przez niego informacji. Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł m.in., że organ w swoim rozstrzygnięciu powołał błędną podstawę prawną, tj. rozporządzenie z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie egzaminów państwowych na licencję lub uprawnienia lotnicze. Zdaniem skarżącego, podstawą tą powinna być ustawa o dostępie do informacji publicznej, gdyż jedynym kryterium rozstrzygnięcia jego wniosku jest uznanie żądanej informacji za informację publiczną lub za informację niejawną, albo objętą chronioną ustawowo tajemnicą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący w piśmie procesowym z dnia 15 marca 2009 r. podał, że "zakres wymaganej wiedzy określony jedynie w KBP powinien być jawny, a tajne powinny być jedynie pytania egzaminacyjne wybrane z KBP, przed egzaminem, na potrzeby tego egzaminu". Organ w odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 30 kwietnia 2009 r. zarzucił skarżącemu niekonsekwencję w odniesieniu do jego wcześniejszych żądań, gdyż wcześniej nie wnioskował on o udostępnienie zakresu wymaganej wiedzy, lecz pytania z podaniem opcji wyboru i wskazaniem poprawnej odpowiedzi. Skarżący w kolejnym piśmie procesowym z dnia 5 lipca 2009 r. ponowił swoje żądanie wyrażone w skardze o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W piśmie tym stwierdził m.in., iż Krajowy Bank Pytań nie jest żadnym z dokumentów wyłączonych z dostępu publicznego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ powołał się na tę ustawę, ale jej nie zastosował. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Natomiast art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z powodów całkowicie odmiennych niż podniesione przez skarżącego. Na wstępie należy podać, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) odnosi się jedynie do udzielania informacji publicznej w rozumieniu tej ustawy. Pojęcie informacji publicznej określa ustawodawca w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji RP. Uwzględniając wszystkie te aspekty można powiedzieć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna odnosi się jednak do faktów. Analiza art. 6 ustawy wskazuje, że wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi. Analizując żądanie skarżącego, zawarte we wniosku z dnia [...] maja 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej, można zauważyć, że domaga się on udzielenia informacji publicznej, tj.: "Kopii dokumentu: "Krajowy Bank Pytań" w zakresie licencji PL(G) – szybowcowej z podaniem opcji wyboru i wskazaniem odpowiedzi, którą organ uznał za poprawną". Ponadto we wniosku tym zawarł stwierdzenie, że "fakt zamieszczania listy pytań na stronie internetowej (bez pól wyboru) świadczy, że dostęp do tego dokumentu nie jest ograniczony w trybie art. 5 powołanej ustawy". Tak sformułowane żądanie nie jest jednoznaczne, co czyniło po stronie organu obowiązek wezwania skarżącego do jego sprecyzowania. Znajduje to potwierdzenie w piśmie z dnia 30 kwietnia 2009 r., w którym zawarł ocenę o niekonsekwencji skarżącego w zakresie jego żądania. W tym stanie rzeczy, organ zobowiązany był wezwać skarżącego do sprecyzowania żądania zawartego we wniosku o udzielenie informacji publicznej, poprzez wskazanie przez niego z jakich lat żąda on "zestawu pytań z opcją wyboru i wskazaniem prawidłowych odpowiedzi". Przed dopełnieniem powyższego obowiązku organ nie był uprawniony do wydania zaskarżonej decyzji. Nie przesądzając o zasadności odmowy udzielenia skarżącemu żądanej informacji publicznej, organ zobowiązany jest do dopełnienia obowiązku, o którym powyżej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.