IV SA/Po 499/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P-S na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ E. Makosz-Frymus Dnia (...) A. P-S wniosła skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa. W zaskarżonym orzeczeniu Kolegium oddaliło wniosek użytkownika wieczystego – Skarżącej wskazując, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest nieuzasadniona oraz ustaliło opłatę roczną za rok (...) i kolejne lata, aż do ponownej aktualizacji w wysokości (...) zł. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz o zwrot kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Analizę przepisów, prowadzącą do takiej konstatacji, rozpocząć należy od przytoczenia art.177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów. Przepis ten tworzy zatem zasadę domniemania właściwości rozstrzygania przez sądy powszechne wszystkich spraw, nie tylko cywilnoprawnych. Wyjątek dotyczy tych spraw, które ustawowo zastrzeżone zostały do właściwości innych sądów. Tryb postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości określony został w przepisach art. 78-82 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm., dalej ustawa o gospodarce nieruchomościami). Z przepisów tych wynika, że użytkownik wieczysty może w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Jednocześnie w przepisie art. 80 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami ustawodawca postanowił, że od orzeczenia kolegium właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoczesne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Z przepisu art. 80 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika ponadto, że kolegium przekazuje właściwemu sądowi akta sprawy wraz ze sprzeciwem, a wniosek, o którym mowa w art. 78 ust. 2 zastępuje pozew (art. 80 ust. 2) oraz, że w razie wniesienia sprzeciwu w terminie, orzeczenie traci moc, nawet gdy sprzeciw odnosi się tylko do części orzeczenia (art. 80 ust. 3). Z treści powołanych przepisów wynika, że prawidłowość czynności właściwych organów podejmowanych w sprawie dotyczącej aktualizowania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości poddana została ocenie sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. Zważyć przy tym należy, że zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości tego sądu. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 58 §3 ppsa odrzucenie skargi nastąpiło na posiedzeniu niejawnym. /-/ E. Makosz-Frymus