II GSK 987/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała Sędzia NSA Rafał Batorowicz (spr.) Sędzia del. WSA Renata Kantecka Protokolant Bogusław Piszko po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Op 181/09 w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych 1) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu do ponownego rozpoznania; 2) zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. na rzecz B. K. kwotę 220 (dwieście dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Op 181/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę B. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...]. Decyzją tą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], którą organ pierwszej instancji po wznowieniu postępowania uchylił ostateczną decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...], przyznającą skarżącej płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2006, a następnie odmówił stronie przyznania tych płatności. Sąd pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach faktycznych organów administracji, które stwierdziły, że zaistniała określona w art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej powoływana jako: k.p.a.) podstawa wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wspomnianą decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., na mocy której Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. przyznał B. K. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2006, uwzględniając tym samym jej wniosek, w którym zgłosiła w ramach pakietu ochrona wód i gleb wariant międzyplon ścierniskowy (KO1c) na obszarze o łącznej powierzchni 75,09 ha i zadeklarowała dwadzieścia działek rolnych, w tym na powierzchni dziesięciu realizację pakietów rolnośrodowiskowych. Organy orzekające w sprawie uznały, że wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne nieznane organowi w dniu wydawania decyzji, a istniejące w tej dacie, które miały wpływ na wynik sprawy. W dniach [...] lutego – [...] marca 2007 r. w gospodarstwie strony została bowiem przeprowadzona kontrola na miejscu (przy udziale pełnomocnika strony – G. K.), w trakcie której stwierdzono, że żadna z działek rolnych zgłoszonych do płatności w ramach pakietu KO1c nie kwalifikuje się do płatności rolnośrodowiskowej, co powoduje wykluczenie działki z płatności (nieprawidłowość oznaczona kodem DR3). Zamiast wymaganej w tym pakiecie pokrywy zielonej na gruntach ornych (gorczyca), stwierdzono rozsiane, nieskiełkowane ziarna tej rośliny. Stwierdzona powierzchnia poplonów (gorczycy) wynosiła 0,00 ha, podczas gdy zgodnie z przepisami łączna powierzchnia działek rolnych użytkowanych jako grunty rolne, do których może być udzielona płatność rolnośrodowiskowa musi wynosić co najmniej 1 ha. W ramach kontroli tego pakietu wskazano również dla wszystkich działek rolnych nieprawidłowość oznaczoną kodem W14, polegającą na tym, że producent rolny nie pozostawił w okresie zimowym co najmniej 33% gruntów ornych pokrytych roślinnością. Ustalenia te skutkowały wznowieniem postępowania administracyjnego, a następnie uchyleniem przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. (wyznaczonego postanowieniem Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] października 2007 r. na organ właściwy do rozpatrzenia sprawy) dotychczasowej decyzji i odmową przyznania stronie płatności. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie miała miejsce sytuacja faktyczna i prawna określona w tym przepisie. Nowa okoliczność faktyczna ujawniła się za pośrednictwem dowodu (protokołu kontroli sporządzonego przez inspektorów terenowych i podpisanego przez pełnomocnika skarżącej), który został sporządzony już po wydaniu decyzji pierwotnej. Charakter tej okoliczności, a więc ustalenie, że w dacie wizytacji na gruncie stwierdzono nieskiełkowane ziarna gorczycy, doprowadził organy do uzasadnionego wniosku, że 3 miesiące wcześniej (w dacie wydania decyzji pierwotnej – [...] listopada 2006 r.) nie mógł być spełniony wymóg pokrycia okrywą roślinną gruntów gospodarstwa. Zatem tego rodzaju okoliczność faktyczna, która ujawniła się już po wydaniu decyzji ostatecznej, istniała w dacie jej wydania, lecz nie była znana organowi (przed wydaniem decyzji przeprowadzono jedynie kontrolę administracyjną wniosku). Zważywszy na przesłanki przyznania płatności w omawianym pakiecie, brak okrywy roślinnej w dacie wydania decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. stanowił okoliczność istotną dla rozstrzygnięcia sprawy. W tym kontekście za całkowicie bezzasadny uznał Sąd pierwszej instancji zarzut rażącego naruszenia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., co miałoby skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.) w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 5 (ochrona wód i gleb), łączna powierzchnia działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, do których może być udzielona płatność rolnośrodowiskowa, wynosi co najmniej 1 ha. Tymczasem w przedmiotowej sprawie ustalono, iż brak było pokrywy roślinnej na powierzchni całego gospodarstwa rolnego. Zdaniem Sądu, słuszne było stanowisko organów, że strona nie spełniła podstawowego warunku pakietu Ochrona Wód i Gleb, jakim jest utrzymywanie w okresie zimowym pokrywy roślinnej na co najmniej 33% powierzchni gospodarstwa. Skarżąca nie prowadziła zatem działalności rolniczej kwalifikującej się do przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pakiecie Ochrona Wód i Gleb, gdyż działanie to nie sprzyjało realizacji głównego celu tego programu – ochronie wód gruntowych i gleb w okresie zimowym przed niekorzystnym działaniem czynników atmosferycznych. Sąd wskazał, że w trakcie kontroli na miejscu na powierzchni działek rolnych stwierdzono, iż nie występowała okrywa roślinna, a jedynie nieskiełkowane ziarna gorczycy. Wobec tego zasadnie organy przyjęły kod DR3, a nie - jak chciała skarżąca - kod W14, który dotyczy sytuacji, gdy pokrywa roślinna istnieje, tyle tylko, że na powierzchni gruntów ornych mniejszej niż 33%. Konsekwencją wznowienia postępowania i uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej był powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, organ dokonał prawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego uznając, że nie daje on podstaw do uwzględnienia wniosku o płatność, z przyczyn szczegółowo wyłożonych we wcześniejszych rozważaniach. Zatem zasadnie odmówiono stronie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na 2006 rok. W ocenie Sądu pierwszej instancji, w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzucany przez stronę brak wyjaśnienia w protokole kontroli treści kodu DR3 był uchybieniem, które nie miało wpływu na sytuację procesową skarżącej i nie pozbawiało przysługujących jej uprawnień, skoro uchybienie to zostało usunięte w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, bowiem stronę pisemnie poinformowano o konsekwencjach zastosowania kodu DR3 i jego treści. Organy, respektując wskazania przepisów art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., dokonały wszechstronnej oceny materiału dowodowego i na tej podstawie dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, a następnie do poprawnie ustalonego stanu faktycznego zastosowały prawidłowe przepisy prawa materialnego. Skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji złożyła B. K., zaskarżając to orzeczenie w całości. Wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Powołując się na podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływana dalej jako: p.p.s.a.) wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, to jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) przez nieuwzględnienie skargi, mimo naruszenia przepisów przez organ w toku postępowania administracyjnego, to jest: 1) art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., polegającego na braku stwierdzenia przez organ nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, podczas gdy ta ostatnia decyzja została wydana na skutek wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., pomimo iż ustalenia kontroli, na którą powołuje się organ, nie stanowią nowej okoliczności faktycznej, istniejącej w dniu wydania decyzji, nieznanej organowi; 2) art. 7 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania wbrew zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do państwa, co przejawiało się w braku informowania skarżącego o znaczeniu kodu DR 3, sporządzeniu notatki służbowej z przeprowadzonej kontroli dopiero po 21 miesiącach od daty jej zakończenia, dokonywaniu czynności kontrolnych po przejściu mrozów oraz braku przeprowadzenia czynności kontrolnych w terminach wnioskowanych przez skarżącego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca stwierdziła, że obowiązki nałożone na stronę nie wymagały, by już na dzień wydania decyzji skarżąca musiała utrzymywać co najmniej 33% gruntów pod okrywą roślinną. Wymóg ten zaczął obowiązywać dopiero po wydaniu decyzji, to jest po dniu [...] listopada 2006 r. Na dzień wydania decyzji okoliczność ta nie miała znaczenia, bowiem warunkiem przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2006 było utrzymywanie co najmniej 33% gruntów pod okrywą roślinną, ale dopiero po wydaniu decyzji, a nie w okresie poprzedzającym jej wydanie, czy też w dniu wydania decyzji. Nie było zatem podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego. Zdaniem wnoszącej skargę kasacyjną, działania prowadzone przez organy administracji stały w sprzeczności z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do państwa, czego przykładem jest brak poinformowania skarżącej o znaczeniu kodu DR3, co z kolei uniemożliwiało stronie skuteczne zakwestionowanie wyników przeprowadzonej kontroli. O znaczeniu tego kodu skarżąca została poinformowana przez organ dopiero po przeszło roku od przeprowadzenia kontroli. W ocenie strony, wątpliwości budzi również termin przeprowadzenia kontroli, do których dochodziło po przejściu mrozów. Skarżąca dysponuje wydanym w dniu 4 lutego 2008 r. i przedłożonym do akt sprawy oświadczeniem [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Ł., z którego jednoznacznie wynika, że gorczyca jest rośliną jednoroczną, jarą, a zatem w przypadku mrozów wymarza. W rejonie G. w okresie jesienno-zimowym wystąpiły natomiast mrozy poniżej 10 stopni Celsjusza, a nie było okrywy śnieżnej. Suche, mroźne wiatry spowodowały szybkie wymarznięcie gorczycy i zwianie suchych roślin. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. nie skorzystał z prawa złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Autor skargi kasacyjnej trafnie zarzucił, że zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji narusza art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a., gdyż Sąd pierwszej instancji zaakceptował ustalenia organów obu instancji, iż w sprawie zachodziły podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., mimo że organy te z naruszeniem art. 7 k.p.a. nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Podstawa wznowienia, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zakłada więc spełnienie się dwóch przesłanek łącznie: - nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej, a więc nie mogły być znane organowi; - okoliczności faktyczne i dowody (nazwane nowymi dlatego, że dopiero zostały ujawnione) istniały w dacie wydania decyzji ostatecznej. Przy ocenie tych przesłanek najistotniejszym warunkiem jest istnienie tych okoliczności i dowodów w dacie podejmowania decyzji ostatecznej. Jeżeli okoliczności te i dowody powstały po dacie wydania ostatecznej decyzji, nie będą mogły stanowić podstawy wznowienia, lecz stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie. W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji przyjął, iż nową okolicznością faktyczną był stwierdzony – w czasie przeprowadzonej kontroli (w dniach [...] lutego – [...] marca 2007 r.) działek rolnych należących do skarżącej – brak skiełkowanych ziaren gorczycy, co doprowadziło organy do prawidłowego wniosku, że 3 miesiące wcześniej (w dacie wydania decyzji ostatecznej – [...] listopada 2006 r.) nie był spełniony wymóg pokrycia okrywą roślinną gruntów gospodarstwa. Zważywszy zaś na przesłanki przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, brak okrywy roślinnej w dacie wydania decyzji ostatecznej stanowił okoliczność istotną dla rozstrzygnięcia sprawy. Rzecz jednak w tym, że organ przyznając skarżącej ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, nie ustalił żadnego stanu faktycznego, ani też nie określił, aby warunkiem przyznania tej płatności było istnienie okrywy roślinnej. Płatność ta została przyznana "z tytułu realizacji: 1. Pakietu KO1c Międzyplon ścierniskowy (...)", przy czym jako podstawę prawną do przyznania tej płatności wskazano art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273, ze zm.) oraz § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809, ze zm.). Artykuł 5 ust. 2 powołanej ustawy jest przede wszystkim przepisem kompetencyjnym, gdyż w myśl tego przepisu pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1–7 jest udzielana, wstrzymywana, zawieszana lub zmniejszana w drodze decyzji administracyjnej kierownika jednostki organizacyjnej Agencji (...), a w § 11 ust. 1 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. - poza częściowym powtórzeniem przepisu art. 5 ust. 2 ustawy - uregulowano właściwość miejscową kierownika biura powiatowego Agencji. Z uwagi jednak na to, że płatność została przyznana z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego pakietu "międzyplon ścierniskowy", a skarżąca we wniosku o przyznanie tej płatności oświadczyła, że znane jej są zasady i tryb realizacji tego programu oraz że jest świadoma skutków niewykonania zobowiązań wynikających z realizacji programu rolnośrodowiskowego, rozważenia wymagają te wymogi, które warunkowały przyznanie płatności w dacie wydania decyzji ostatecznej z dnia [...] listopada 2006 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. płatność rolnośrodowiskowa jest udzielona producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1215/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi (...) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE. Według art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1215/1999/WE zobowiązania rolnośrodowiskowe obejmują więcej niż tylko stosowanie zwykłej dobrej praktyki rolniczej. Z kolei w świetle art. 20 rozporządzenia nr 817/2004 rolnik podejmujący zobowiązanie agrośrodowiskowe lub związane z dobrostanem zwierząt odnoszące się do części gospodarstwa powinien spełniać co najmniej normy zwykle stosowanej dobrej praktyki w całym gospodarstwie. Skarżąca na mocy decyzji ostatecznej z dnia [...] listopada 2006 r. uzyskała "płatność rolnośrodowiskową" w ramach pakietu "ochrony gleb i wód" wymienioną w § 1 ust. 2 pkt 5 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w wariancie KO1c – na gruntach rolnych. W załączniku nr 1 do tego rozporządzenia określono m.in. zadania realizowane w tym wariancie, przy czym w ust. 5 pkt 2 b) i c) określono wymagania polegające na tym, iż w okresie zimy co najmniej 33% gruntów ornych jest pokrytych roślinnością (lit. b) oraz że w zależności od uprawnianych gatunków roślin w plonie głównym – obsiew pola w terminie do dnia 30 września m.in. gorczycą. Z powyższego wynika, że okoliczność faktyczna polegająca na tym, iż w okresie zimy grunty orne są pokryte roślinnością, nie musiała być spełniona w dacie wydania decyzji ostatecznej w dniu [...] listopada 2006 r., gdyż decyzja została przecież wydana jeszcze przed nadejściem kalendarzowej zimy. Stąd też stwierdzony w czasie kontroli w dniach [...] lutego – [...] marca 2007 r. brak okrywy roślinnej na spornych gruntach nie mógł stanowić podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż – jak to już była mowa na wstępie niniejszych rozważań – tę podstawę mogłyby stanowić jedynie nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dacie wydania decyzji ostatecznej, a nie znane organowi, który wydał decyzję. W okolicznościach niniejszej sprawy podstawę wznowienia postępowania mogłaby stanowić okoliczność, iż skarżąca nie dokonała obsiewu pola gorczycą w terminie do dnia 30 września (ust. 5 pkt 2c załącznika). Z ustaleń organu zawartych w zaskarżonej decyzji i zaakceptowanych przez Sąd pierwszej instancji wynika jednak, że skarżąca dokonała obsiewu pola gorczycą, lecz nasiona te nie skiełkowały. Brak jest natomiast ustaleń pozwalających na przyjęcie, iż takiego obsiewu nie dokonano w terminie do dnia 30 września. Jest to zaś istotna okoliczność w sprawie, gdyż tylko wówczas można byłoby mówić o tym, iż ta okoliczność istniała w dacie wydania decyzji ostatecznej ([...] listopada 2006 r.), a nie była znana organowi, który wydał decyzję. Ubocznie tylko zauważyć należy, iż samo zaniechanie realizacji pakietu objętego wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., jeżeli nie zostały spełnione przesłanki, o jakich mowa w tym przepisie. Na podstawie § 17 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. płatność rolnośrodowiskowa podlega natomiast wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny nie zrealizuje pakietu objętego wnioskiem. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1. sentencji wyroku na mocy art. 185 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 209 p.p.s.a. w związku z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.) i zasądził od organu administracji na rzecz skarżącej kwotę 220 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, przy czym na kwotę składają się: równowartość uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej (100 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego udzielonego przez adwokata, który sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz prowadził sprawę w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji (120 zł).