II OZ 874/09

Dnia 16 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 sierpnia 2009 r. sygn. akt. III SO/Gd 10/09 o umorzeniu postępowania w przedmiocie udzielenia J.J. prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego z urzędu oraz o przyznaniu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniosku J.J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie żądania wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 kwietnia 2009 r. sygn. akt III SA/Gd 418/08 postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SO/Gd 10/09, po rozpoznaniu wniosku J.J., w pkt I. umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego, w pkt II. przyznał wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I. instancji wskazał, że wniosek w zakresie ustanowienia pełnomocnika, należy uznać za bezprzedmiotowy, z uwagi na fakt, że w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 418/08, a więc w sprawie w której wnioskodawca żąda wznowienia postępowania, prawomocnie ustanowiono dla niego radcę prawnego z urzędu, a prawo pomocy w tym zakresie nie zostało cofnięte. Rozpoznając zawarte we wniosku żądanie zwolnienia od kosztów sądowych Sąd podniósł, że w sprawie sygn. akt. III SA/Gd 418/08 zwolniono wnioskodawcę od kosztów sądowych, a prawomocne zakończenie tego postępowania wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2009 r. spowodowało, że przyznane w tym zakresie prawo pomocy wygasło. Oceniając, na podstawie analizy oświadczenia wnioskodawcy o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach oraz na podstawie złożonego do sprawy sygn. akt. III SA/Gd 220/09 zaświadczenia Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku z dnia 5 lutego 2009 r. - dotyczącego posiadanych przez wnioskodawcę w depozycie finansowym aresztu śledczego środków finansowych, Sąd I. instancji doszedł do przekonania, że wnioskodawca dostatecznie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, które mogą powstać w postępowaniu zainicjowanym skargą o wznowienie. J.J. w zażaleniu zaskarżył postanowienie z dnia 24 sierpnia 2009 r. w części dotyczącej umorzenia postępowania w przedmiocie udzielenia prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego i wniósł o jego uchylenie w tej części. W ocenie skarżącego procedura wznowieniowa jest postępowaniem nowym i traci moc wcześniejsze pełnomocnictwo, a w sprawie powinien być zastosowany art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Skoro prawomocnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 418/08 ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego, to udzielone przez wnioskodawcę pełnomocnictwo dla radcy prawnego, w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 418/08 obejmuje także, z mocy prawa, postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 418/08. Prawidłowo Sąd I. instancji ocenił, że postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego podlegało umorzeniu w skutek jego bezprzedmiotowości. W sytuacji, gdy w sprawie został ustanowiony dla wnioskodawcy pełnomocnik, to ponowne postępowanie w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika jest bezprzedmiotowe. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.