II FZ 89/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Edyta Anyżewska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2009 r., o sygn. akt I SA/Po 594/09 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Po 594/09 odmówił skarżącemu W. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Powyższe orzeczenie zapadło na gruncie następującego stanu faktycznego: Wyrokiem z dnia 16 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Wiesława Kędziory na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 kwietnia 2009 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia 13 lutego 2009 r. o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Powyższe orzeczenie zostało ogłoszone po przeprowadzeniu rozprawy na posiedzeniu w dniu 16 września 2009 r., na którym skarżący nie stawił się, mimo prawidłowego zawiadomienia go w dniu 18 sierpnia 2009 r. o terminie rozprawy wraz z pouczeniem m. in. o konsekwencjach prawnych niestawiennictwa stron na rozprawie, terminie składania wniosków o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę oraz zasadach doręczeń sentencji wyroku. W dniu 8 grudnia 2009 r. do Sądu wpłynął wniosek W. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżący podał, że o tym, iż został w jego sprawie wydany wyrok dowiedział się w dniu 27 listopada 2009 r. z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. W motywach wniosku podniesiono, iż skarżący nie został w żaden sposób powiadomiony o terminie rozprawy w przedmiotowym postępowaniu oraz nie otrzymał żadnego zawiadomienia bądź wezwania. Nie dotarły też do wnioskodawcy żadne awiza odnośnie do potencjalnej przesyłki w tym przedmiocie, a nadto jego domownikom nie jest nic wiadome o istnieniu jakiejkolwiek przesyłki sądowej zawierającej zawiadomienie lub wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, odmawiając przywrócenia terminu wskazał, że w sprawie nie można było przyjąć, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego, skoro zgodnie z materiałem zgromadzonym w aktach sądowych skutecznie doręczono mu zawiadomienie wraz z właściwym pouczeniem, i to na trzy tygodnie przed terminem rozprawy. W świetle okoliczności faktycznych Sąd uznał, że za nieprawdziwe należało uznać twierdzenia W. K., iż nie został on powiadomiony o wyznaczonym terminie rozprawy i stąd nie posiadał informacji na ten temat. Na potwierdzeniu zwrotnym doręczenia wnioskodawcy wspomnianego zawiadomienia widnieje bowiem jego własnoręczny podpis oraz data doręczenia, co jednoznacznie wskazuje na jego skuteczność. Sąd uznał więc, że wnioskodawca w sposób zawiniony uchybił terminowi do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku, posiadając wiedzę o możliwości ogłoszenia wyroku na ww. rozprawie oraz przedziału czasowego, w jakim mógł on złożyć wskazany wniosek. Jednocześnie nie nastąpiła żadna okoliczność, która mogłaby usprawiedliwiać niezłożenie tego wniosku w przepisanym przez prawo terminie. W zażaleniu na powyższe orzeczenie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Skarżący powtórzył dotychczasową argumentację, iż nie został w żaden sposób powiadomiony o terminie rozprawy w przedmiotowym postępowaniu. Nie otrzymał żadnego zawiadomienia bądź wezwania, nie został o tym fakcie poinformowany ani pisemnie ani w jakikolwiek inny sposób. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że regułą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Jednak zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W judykaturze za utrwalony można uznać pogląd, że kryterium braku winy jako przesłanki przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. Sąd winien zatem każdorazowo oceniać, czy przy dokonywaniu czynności zachowano staranność, jakiej można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. J.P. Tarno- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz- Warszawa 2006,s. 226 i powołana tam literatura oraz orzecznictwo). W orzecznictwie wskazuje się również, że o braku winy można mówić wówczas, gdy istniała jakaś przyczyna, która spowodowała uchybienie terminowi, a więc gdy dokonanie czynności w ogóle nie było możliwe (w sensie obiektywnym) lub zaistniały okoliczności, w których obiektywnie nie można było wymagać od strony zachowania terminu procesowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt I UO 3/08, opubl. w Lex pod nr 599056). Musi to zatem w każdym przypadku być okoliczność o charakterze wyjątkowym, nagłym. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, LEX nr 50702, postanowienie NSA z dnia 22 listopada 1999 r., sygn. akt III SA 7804/98, niepubl.). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu do dokonania czynności procesowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadniony jest wniosek Sądu I instancji, że skarżący w sposób zawiniony uchybił terminowi do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, o czym świadczy jego własnoręczny podpis na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy (k. 27 akt sądowych). Rozprawa odbyła się w wyznaczonym terminie i od tego dnia skarżącemu przysługiwało prawo do złożenia w terminie 7 dni wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, o czym został prawidłowo pouczony w zawiadomieniu o rozprawie, z którego to prawa nie skorzystał. W świetle powyższych okoliczności trudno dopatrzyć się jakichkolwiek przeszkód, które uniemożliwiałyby skarżącemu terminowe złożenie wniosku o uzasadnienie orzeczenia. Także zarzut skarżącego, sformułowany w zażaleniu, że Sąd I instancji nie podjął żadnych czynności mających na celu wyczerpujące wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, nie znajduje uzasadnienia wobec nie budzącego wątpliwości stanu faktycznego. Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.