II SA/Gl 251/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant Barbara Urban po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2009 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Skarżący M.P. został skierowany przez Komendanta Powiatowego Policji w O. skierowaniem z dnia [...] na badanie lekarskie (skierowanie nr [...]) i psychologicznie (skierowanie [...]). Skierowania powyższe odebrał w dniu [...], nie złożył od nich odwołań bo jak wyjaśnił na rozprawie w dniu 16 lipca 2009 roku "nie miał czasu z uwagi na przeprowadzkę". Prezydent Miasta K., orzekając w sprawie ponownie na skutek kasacyjnej decyzji SKO w K. z dnia [...], decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 litera b i c ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 roku, nr 908 z zm.) oraz art. 182 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. nr 90, poz. 557 z zm.), cofnął M.P. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B, stwierdzone dokumentem prawa jazdy Nr [...] z powodu: niepoddania się badaniu lekarskiemu i psychologicznemu oraz orzeczenia przez Sąd Rejonowy w O. zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że obowiązek wykonania przez skarżącego badań lekarskich i psychologicznych wypływa z ostatecznych skierowań z dnia [...]. Wobec niekwestionowanego przez skarżącego faktu niepoddania się tym badaniom organ orzekający był zobowiązany do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w oparciu o art. 140 ust. 1 pkt 4 litera b i c Prawa o ruchu drogowym. Nadto Sąd Rejonowy w O. przekazał organowi orzekającemu odpis prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia [...] sygn. akt [...], którym na podstawie art. 42 § 2 kk orzeczono wobec M.P. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres [...] lat co stosownie do art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego skutkuje cofnięciem tych uprawnień w orzeczonym zakresie. M.P. w odwołaniu domagał się zmiany decyzji przez zastąpienie cofnięcia uprawnień ich zawieszeniem do czasu rozpatrzenia przez Sąd Najwyższy jego wniosku kasacyjnego od wyroku SR w O., sygn. akt [...]. Oświadczył także, że podda się nakazanym badaniom psychologicznym i lekarskim. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa – decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że w sprawie zostało wykazane zaistnienie przesłanek cofnięcia uprawnień przewidzianych art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b i c ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym oraz art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, określonej jako "wniosek", skarżący podtrzymał swoje twierdzenia składane w postępowaniu administracyjnym, iż w dniu [...] nie prowadził samochodu w stanie nietrzeźwości. W związku z tym w jego ocenie wyrok Sądu Rejonowego w O. jest niesłuszny, lecz Sąd ten przez nierozpoznanie jego wniosku o przyznanie pomocy prawnej uniemożliwia mu złożenie skargi kasacyjnej. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b i c ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego. Podstawy te, zaistnienie których zobowiązuje organ administracji publicznej do cofnięcia uprawnień, są od siebie niezależne. Zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b i lit. c ustawy decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi wydaje starosta w razie niepoddania się przez kierującego badaniu lekarskiemu w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3-5 ustawy, badaniu psychologicznemu w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 2 lub 3 ustawy. Z kolei zgodnie z treścią art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego, organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia w orzeczonym zakresie, a także nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący został skierowany przez Komendanta Policji w O. na badania lekarskie i psychologiczne (dwa skierowania z dnia [...]), którym nie poddał się. Ponadto wyrokiem Sądu Rejonowego w O., Wydział [...] Grodzki z dnia [...], sygn. akt [...] został wobec skarżącego orzeczony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres [...] lat. Wyrok ten jest prawomocny. Powyższych faktów skarżący nie kwestionuje, a jedynie podnosi, że zdarzenie z dnia [...] (prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości) nie miało miejsca. W związku z tym odwołuje się do czynionych przez siebie starań o kasację wyroku Sądu Rejonowego w O. Twierdzenia skarżącego nie mogą mieć wpływu na legalność kontrolowanej decyzji. W sprawie o cofnięcie uprawnień organ orzekający ma jedynie ustalić przesłanki ich cofnięcia. W niniejszej sprawie tymi przesłankami było niepoddanie się badaniom na które skarżący został skierowany przez uprawniony organ oraz prawomocne orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Jak stwierdzono wyżej powyższe przesłanki zostały przez organy wydające decyzję ustalone i udokumentowane w sprawie. Poza kompetencjami organu orzekającego leży natomiast legalność skierowań i wyroku karnego. W stosunku do obu tych aktów we właściwym czasie przysługiwały skarżącemu przewidziane stosownymi procedurami środki odwoławcze. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) skarga, jako nieuzasadniona, podlegała oddaleniu. SW