I OZ 918/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 936/09 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosków postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 936/09, na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił W. K. przyznania prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu wniosków. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, iż skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, bowiem w/w postanowienie zostało wydane przez Kolegium jako organ pierwszoinstancyjny, a zatem na podstawie art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 144 kpa, skarżącemu przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z powyższym, powołując art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uznał, iż stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, skarga W. K. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, a tym samym, stosownie do art. 247 powołanej ustawy, nie przysługuje mu prawo pomocy. W. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże, zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2004, str. 321, wyrok NSA z dnia 7 stycznia 2003 r. sygn. akt 745/02, niepubl.). Podkreślenia wymaga, iż prawo pomocy nie przysługuje przede wszystkim w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, np. nie ulega wątpliwości, że upłynął termin do jej wniesienia, czy też strona nie wyczerpała toku instancji. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie jako organu pierwszej instancji, od którego przysługiwał mu wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Stosownie zaś do art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż wobec niezłożenia przez skarżącego, mimo pouczenia zwartego w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, a tym samym niewyczerpania toku instancji, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił mu przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.