II OZ 1040/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 lipca 2009 r. sygn., akt II SA/Lu 377/09 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 20 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 377/09, po rozpoznaniu wniosku G. B. wstrzymał wykonanie decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...], w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż wprawdzie skarżący nie uzasadnił w odpowiedni sposób wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże rozbiórka obiektu budowlanego co do zasady pociąga za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody właścicielowi obiektu, gdyż prowadzi do zniszczenia co najmniej użytych do budowy materiałów budowlanych, a ewentualny powrót do stanu poprzedniego wiązałby się z koniecznością poniesienia dodatkowych nakładów. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła uczestniczka postępowania B. A., podnosząc, że skarżący budując budynek bez zezwolenia na budowę powinien liczyć się z konsekwencjami, że budynek ten będzie musiał rozebrać. Ponadto, wskazała, że z powodu niewłaściwego spadku dachu, po opadach deszczu, na należących do niej budynkach powstają zacieki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, iż chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto pogląd, iż decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie albowiem wykonanie decyzji spowoduje rozbiórkę budynku gospodarczego. Biorąc zaś pod uwagę, iż jest to obiekt trwale związany z gruntem, stwierdzić należy, iż jego rozbiórka może wywołać skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Trafnie bowiem zauważył Sąd pierwszej instancji, że decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które z samej swej istoty może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Tym samym, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 lipca 2009 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za zasadne. Z tych względów , Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zażalenie oddalić.