II OZ 1152/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 327/09 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie od orzekania wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 1 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 327/09 pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej D. W. o wyłączenie od orzekania wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 19 kwietnia 2010 r. - przez wskazanie imiennie sędziów, których dotyczy wniosek o wyłączenie oraz uzasadnienie wniosku przez uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia (art. 18, art. 19, art. 20, art. 22 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Sąd stwierdził, że zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 maja 2010 r., a w zakreślonym terminie braki formalne wniosku nie zostały usunięte. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 49 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządził pozostawić wniosek bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła skarżąca, zaskarżając zarządzenie w całości, kwestionując jego legalność. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "§ 1. O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. § 2. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. § 3. W razie gdy sąd administracyjny, o którym mowa w § 1, nie może podjąć postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania wniosku". Wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu powoduje sytuację, że brak jest sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, którzy mogliby podjąć postanowienie w przedmiocie wyłączenia. Zachodzi okoliczność o której stanowi hipoteza normy przepisu art. 22 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. okoliczność braku możliwości podjęcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowienia w przedmiocie wyłączenia wszystkich sędziów tego Sądu. Hipoteza tej normy obejmuje nie tylko kwestię rozstrzygnięcia wniosku, ale także kwestię oceny dopuszczalności wniosku, w tym również kwestię oceny spełnienia przez wniosek wymogów formalnych (uchwała SN z 6 marca 1998 r., sygn. akt III CZP 70/97, OSNC 1998, z. 9, poz. 132). Skoro Sąd w którym toczy się sprawa nie może podjąć postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziów z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny Sąd do rozpoznania wniosku. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.