II SA/Wa 481/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Adam Lipiński, Protokolant Małgorzata Kędzielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę I. K. wnioskiem z dnia 8 października 2008 r. wystąpił do Komendanta Głównego Policji o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. w przedmiocie zwolnienia go ze służby w Policji. Jako podstawę prawną złożonego wniosku wskazał art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa, twierdził bowiem, że dowody, na podstawie których ustalono istotne dla tej sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe oraz z uwagi na fakt ujawnienia nowych okoliczności. Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. powołując art. 149 § 3 kpa w związku z art. 150 § 1 kpa odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w zakresie przez wnioskodawcę żądanym. W uzasadnieniu podał, że I. K. wniosek o wznowienie postępowania złożył po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 kpa, tj. w terminie jednego miesiąca, od dnia w którym dowiedział się on o okolicznościach powołanych przez niego we wniosku o wznowienie postępowania (wniosek z dnia 8 października 2008 r.). W uzasadnieniu decyzji Komendant Główny Policji szczegółowo odniósł się do przesłanek wznowienia i wykazał, że okoliczności na które I. K. się powołuje były mu znane wcześniej, niż w terminie miesiąca licząc wstecz od dnia wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Minister Spraw Wewnętrznych ponownie rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego przez I. K. odwołania, decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, uznał, że zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. nie narusza prawa i na tej podstawie decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. K. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie art. 148 § 1 kpa, przez błędne zastosowanie i błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, poprzez przyjęcie, że nowe okoliczności, na które powołuje się w swym wniosku z dnia 8 października 2008 r. o wznowienie postępowania, skarżący złożył z uchybieniem 1-miesięcznego terminu, o którym mowa w powołanym art. 148 § 1 kpa. Wskazał, że organ I instancji przed podjęciem decyzji nr [...] nie wziął pod uwagę, iż "sam fakt wejścia w określoną informację przez skarżącego nie powoduje, iż skarżący powziął informację i dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania". Ponadto twierdził, że z literalnego brzmienia art. 148 § 1 kpa wynika, że ważne jest aby strona, która powzięła informację, mogła prawidłowo wysnuć wniosek, iż informacja ta jest okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania, a nie sam fakt powzięcia informacji, która dla strony - w chwili jej powzięcia – nie stanowiła takiej przesłanki. Na tej podstawie twierdził, że nie może ostać się teza organu I instancji, o tym, że przed dniem 2 października 2008 r., skarżący miał wystarczającą wiedzę, aby wysnuć tezę, iż jest to wystarczająca okoliczność, stanowiąca podstawę do wznowienia postępowania. Ponadto podniósł zarzuty o zbyt pobieżnym zbadaniu sprawy i automatyzm podjętej decyzji. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, w odpowiedzi na skargę, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy sąd administracyjny jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpatrując skargę I. K. pod tym kątem Sąd nie stwierdził, aby organy podejmujące zaskarżone decyzje w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dopuściły się naruszenia prawa, w stopniu w jakim mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy. Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 148 § 1 kpa. Z treści tego przepisu wynika, że strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. W sprawie jest bezsporne, że rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. I. K. został ostatecznie z dniem 15 kwietnia 2006 r. zwolniony ze służby w Policji, na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 w związku z art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.). Poza sporem pozostaje również, że wnioskiem z dnia 8 października 2008 r. obecny skarżący domagał się wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiocie zwolnienia go ze służby, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa, tzn. dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe oraz ujawnione zostały nowe dla sprawy okoliczności faktyczne. Sąd uznał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ szczegółowo wykazał, że okoliczności, na które obecny skarżący się powołuje w swoim wniosku o wznowienie postępowania były mu znane wcześniej, niż w terminie miesiąca, od dnia złożenia wniosku. Nietrafne są zarzuty skarżącego, w których twierdzi, że z literalnego brzmienia art. 148 § 1 kpa wynika, że ważne jest aby skarżący czyli strona postępowania, która powzięła informację, mogła prawidłowo wysnuć wniosek, że informacja ta jest okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania, a nie sam fakt powzięcia informacji, która dla strony w chwili jej powzięcia nie stanowiła takiej przesłanki. Wbrew odmiennym twierdzeniom skarżącego, to strona wnosząca podanie – wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego, musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu, od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Jak z tego wynika, to strona musi udowodnić o zachowaniu jednomiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie o wznowienie postępowania na wniosek mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 kpa). Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.