I SAB/Wa 104/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Daniela Kozłowska WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozstrzygnięcia wszczętego z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Pismem z dnia 21 kwietnia 2009 r. C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego obszerną skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w postępowaniu [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] o nie wpisaniu do rejestru zabytków nieruchomych województwa [...] willi położonej w W. przy ul. [...] i wniosła o zobowiązanie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do wydania decyzji administracyjnej w terminie oznaczonym przez Sąd. Skarżąca zarzuciła Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego rażącą bezczynność, tj. rażące naruszenie art. 12 §1, art. 35 § 1 i § 3 oraz art. 36 § 1 kpa. W uzasadnieniu skargi podano m. in., że Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego pismem z dnia 4 stycznia 2007 r. poinformowało skarżącą o wszczęciu wobec Spółki postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, oraz, że w terminie 14 dni może zapoznać się z aktami sprawy, zgłaszać uwagi, wnioski i dowody w postępowaniu. Do chwili złożenia niniejszej skargi Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie wydał decyzji w sprawie, i nie wykonał obowiązku określonego w art. 36 § 1 kpa, chociaż od dnia doręczenia stronie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w stycznia 2007 r. upłynęły przeszło 2 lata i 2 miesiące. Strona skarżąca stwierdziła, że nawet gdyby w późniejszym czasie Spółce udało się doprowadzić do stwierdzenia bezprawności działań Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w odniesieniu do wszczęcia i prowadzenia postępowania nieważnościowego, to samo przedłużanie postępowań nadzwyczajnych przed Ministrem, w tym postępowania objętego niniejszą skargą na bezczynność, umożliwi działającym w bezprawnym porozumieniu organom władzy publicznej, osiągnięcie zamierzonych przez nich celów - blokadę rozbiórki budynku, wbrew wiążącym wyrokom sądów. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie uznał skargi za zasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów administracji. 2. Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. 3. Przedmiotem postępowania sądowego jest skarga C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w postępowaniu wszczętym z urzędu o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2006 r. o nie wpisaniu do rejestru zabytków nieruchomych województwa [...] willi położonej w W. przy ul. [...]. 4. Orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu administracji publicznej sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności, stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. 5. Z akt sprawy wynika, że postępowanie administracyjne wszczęte przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dotyczy willi położonej w W. przy ul. [...], oraz, że C. Sp. z o. o. z siedzibą w W., umową z dnia [...] września 2007 r. sprzedała tę willę, i nie jest już jej właścicielem. 6. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że prawo do wniesienia skargi związane jest z posiadaniem interesu prawnego. Kryterium zaś interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi, oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, W. Chróścielewski, J.P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 413). Pojęcie "interes prawny" użyte w tym przepisie, obejmuje swoim zakresem pojęcie interesu prawnego, o którym mowa w art. 28 kpa. Zgodnie tym przepisem, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie strony może więc być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli z konkretnej normy prawnej, która stanowi podstawę do ustalenia istnienia interesu lub obowiązku danego podmiotu. 7. Jak wyżej wskazano, C. Sp. z o. o. z siedzibą w W. umową z dnia [...] września 2007 r. sprzedała nieruchomość położoną przy ul. [...], a zatem nie jest już właścicielem tej nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 lutego 2006 r. II OSK 825/05, LEX nr 194006, stwierdził, że legitymacja do uczestniczenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym w postępowaniu ze skargi na bezczynność będzie zależeć od tego czy skarżący jest nadal stroną postępowania administracyjnego. Utrata przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa powoduje, że skarżący utracił interes prawny, który uzasadniał wniesienie skargi na bezczynność. Niniejszy skład orzekający pogląd ten podziela w zupełności. Skoro zatem C. Sp. z o. o. sprzedając nieruchomość utraciła do niej tytuł prawnorzeczowy, to nie przysługuje jej przymiot strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. orzekającej o niewpisaniu do rejestru zabytków willi położonej przy ul. [...], a zatem skarga podlegała oddaleniu. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2007 r. II FSK 1337/06, LEX nr 384145, jeżeli ustalenie co do braku legitymacji skarżącego jest rezultatem badania jego interesu prawnego, w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny powinien wydać wyrok oddalający skargę, a nie postanowienie o odrzuceniu skargi. 8. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.