II SAB/Gl 42/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niepodejmowania czynności egzekucyjnych w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie niezawiadomienia organu ścigania o popełnieniu przestępstwa oraz niepodejmowania czynności egzekucyjnych w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 23 lipca 2009 r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, rozdzielono powyższe skargi. Skargę w niniejszej sprawie potraktowano jako wniesioną na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niepodejmowania czynność egzekucyjnych w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego i zarejestrowano pod sygnaturą II SAB/Gl 42/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy p.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 tej ustawy. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu. Oznacza to, iż bezczynność ta może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, ponadto wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przepis ten wymienia akty w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczającą poza ten zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący zarzuca Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu w K. jako organowi egzekucyjnemu bezczynność polegającą na niezałatwieniu sprawy w zakresie wyegzekwowania obowiązku rozbiórki nałożonego decyzją tego organu z dnia [...] r. nr [...] , utrzymaną w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Jak wynika z regulacji zawartej w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej zwaną ustawą, w postępowaniu egzekucyjnym organ wydaje szereg postanowień w toku sprawy, jednakże wyegzekwowanie obowiązku nałożonego decyzją administracyjną nie następuje w postępowaniu, które kończy akt z art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią art. 6 § 1a ustawy, gdy zobowiązany nie wykonuje nałożonego na niego obowiązku, podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony może zaskarżyć do organu wyższego stopnia bezczynność wierzyciela polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Wskazane w powyższych przepisach ustawy skargi nie rozpatruje jednakże sąd administracyjny, lecz organ wyższego stopnia, wydając w tym przedmiocie postanowienie, na które służy zażalenie. Omawiana regulacja stwarza jedynie podmiotom wymienionym w art. 6 § 1 a ustawy egzekucyjnej możliwość wnoszenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu wyższego stopnia w wydawaniu postanowienia o jakim mowa w tym przepisie bądź nierozpoznania zażalenia na postanowienie odmawiające uwzględnienia skargi, natomiast z regulacji tej dla tych podmiotów nie wypływa uprawnienie do wniesienia skargi na bezczynność wierzyciela w przypadku niepodejmowania przez niego czynności egzekucyjnych. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.