I SA/Rz 519/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Bożena Wieczorska /spr./ Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant st. sekr. sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 11 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi "A" M.K. spółka jawna w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2008r. nr [...], 2) określa, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz "A" M.K. spółka jawna w R. kwotę 125 (słownie: sto dwadzieścia pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 519/09 UZASADNIENIE Decyzją dnia [...] grudnia 2008 r. (nr ...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze ., po rozpatrzeniu odwołania P. M.K. Sp. Jawna w R. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2008 r. (nr ...) w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W postępowaniu podatkowym ustalono, iż P.P.H. "P. " M.K. zostało wniesione jako wkład do P. M.K. Sp. Jawna. Podmiot przejmujący przedsiębiorstwo zadeklarował na 2008 r. do opodatkowania nieruchomości nabyte na skutek wniesionego wkładu tj. grunt o pow. 8.994 m2, budynek o pow. 1.335,72 m2 oraz budowlę o wartości 294.739 zł, które wykazał jako zwolnione od opodatkowania od dnia 1 lutego 2008 r. na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2001r., Nr 9, poz.84 ze zm.). Oba podmioty są zakładami pracy chronionej. Wskazane wyżej nieruchomości zostały przez P.P.H. "P. " M.K. zgłoszone wojewodzie, który wydał zaświadczenie uprawniające przedsiębiorstwo do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W dniu 11 stycznia 2008 r. spółka P. M.K. również zgłosiła powyższe nieruchomości Wojewodzie Podkarpackiemu, który w zaświadczeniu z dnia 28 lutego 2008 r. stwierdził, iż nieruchomości te zostały już zgłoszone przez przedsiębiorstwo P.P.H. "P. " M.K. jako zajęte na prowadzenie zakładu pracy chronionej. Organ I instancji stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art.83a Ordynacji podatkowej, gdyż dotyczy on wyłącznie praw i obowiązków przewidzianych w prawie podatkowym, a nie praw i obowiązków o charakterze administracyjnym wydanych dla konkretnego podmiotu. Zdaniem tego organu, spółce P. M.K. przysługuje zwolnienie od podatku od nieruchomości od dnia 29 lutego 2009 r. tj. od dnia wydania zaświadczenia przez wojewodę. W odwołaniu od decyzji organu I instancji spółka P. M.K. zarzuciła, iż z uwagi na to, że zgłoszenie nieruchomości przez Spółkę nastąpiło w dniu 10 stycznia 2008 r., zwolnienie od podatku od nieruchomości powinno nastąpić od dnia 1 lutego 2008 r. W ocenie Spółki, powinna ona korzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie przepisów o następstwie prawnym, wstępując we wszelkie prawa poprzednika. Utrzymując mocy zaskarżoną decyzję organ II instancji wyjaśnił, iż stosownie do art. 31 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm. ze zm.), prowadzący zakład pracy chronionej jest zwolniony w stosunku do tego zakładu z podatków od nieruchomości na zasadach określonych w przepisach odrębnych. Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zwalnia się od podatku od nieruchomości prowadzących zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej - w zakresie przedmiotów opodatkowania zgłoszonych wojewodzie, jeżeli zgłoszenie zostało potwierdzone decyzją w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej albo zaświadczeniem - zajętych na prowadzenie tego zakładu. Wskazano, iż zwolnienie to ma charakter podmiotowo-przedmiotowy tj. do jego uzyskania wymagane jest posiadanie przez podatnika status zakładu pracy chronionej (element podmiotowy) oraz aby nieruchomości służyła prowadzeniu tego zakładu (element przedmiotowy). Obligatoryjnym warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest uzyskanie dokumentu urzędowego wskazującego na przedmioty zwolnienia - decyzji lub zaświadczenia wojewody. W ocenie organu odwoławczego, sporną w przedmiotowej sprawie jest kwestia od kiedy spółce mającej status zakładu pracy chronionej przysługuje zwolnienie z podatku w sytuacji, gdy w stosunku do nieruchomości wniesionych do spółki wraz z całym przedsiębiorstwem, któremu również przysługiwał status zakładu pracy chronionej, stosowne zaświadczenie zostało wydane przez wojewodę 1,5 miesiąca po zgłoszeniu. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 93a § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm.), spółka niemająca osobowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła wkład na pokrycie udziału w postaci swojego przedsiębiorstwa, wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki. Przez przepisy prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych (art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Przez ustawy podatkowe rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników, inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich (art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Zdaniem organu odwoławczego, prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości, z którego korzystało przedsiębiorstwo "P. " M.K. do 2007 r., po wniesieniu przedsiębiorstwa aportem do spółki jawnej, nie przeszło automatycznie na tę spółkę. Spółka P. M.K. przejmuje wprawdzie, na podstawie art. 93a § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa podmiotu, który został wniesiony aportem, lecz koniecznym warunkiem do skorzystania ze zwolnienia przez tę spółkę z podatku od nieruchomości w 2008 r. (czyli już po wniesieniu przedsiębiorstwa aportem do spółki), było uzyskanie zaświadczenia. Organ odwoławczy stwierdził, iż "prawo" związane z wydanym przez wojewodę zaświadczeniem dla przedsiębiorstwa "P. " M. K., które uzasadniałoby zwolnienie z opodatkowania nie przeszło, na podstawie art. 93a § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, na spółkę P. M.K. , gdyż nie mieści się ono w katalogu "praw przewidzianych w przepisach podatkowych". Skoro zatem zgłoszenie wojewodzie przedmiotowych nieruchomości przez spółkę P. M.K. nastąpiło w dniu 11 stycznia 2008r., a zaświadczenie poświadczające zgłoszenie zostało wydane w dniu 28 lutego 2008 r., zwolnienie z podatku od nieruchomości na mocy art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przysługuje spółce od następnego dnia po dacie wydania zaświadczenia tj. od 29 lutego 2008 r. i wpływa na wymiar podatku od dnia 1 marca 2008 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 93 a § 2 pkt 2 o.p. oraz art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy o p.i o.l. - przez ich błędną wykładnię. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że stosownie do treści art.93 a § 2 pkt 2 o.p. ustawodawca dał skarżącej Spółce, jako następcy prawnemu Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego "P. ", prawo do zwolnienia w podatku od nieruchomości pod warunkiem spełnienia wymogów wynikających z art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy o p.i o.l. Przepis ten wymaga jedynie od skarżącej Spółki jako zakładu pracy chronionej, aby zgłosiła Wojewodzie Podkarpackiemu przedmioty opodatkowania zajęte na prowadzenie zakładu pracy chronionej i następnie uzyskała od Wojewody Podkarpackiego zaświadczenie potwierdzające dokonanie tego zgłoszenia. Z treści powyższego przepisu wynika, że "potwierdzenie" jest czynnością następczą i z daty wydania czy też otrzymania zaświadczenia potwierdzającego istniejący stan rzeczy ustawodawca nie wiąże skutków prawnych. Skutki te bowiem wynikają z samego faktu wykorzystywania dla celów zakładów pracy chronionej tych przedmiotów opodatkowania, które zostały zgłoszone Wojewodzie. Data wydania przez Wojewodę Podkarpackiego ww. zaświadczenia odnosi się do samej treści zgłoszenia, a to oznacza, ze skutki prawne wynikające z tegoż zaświadczenia należy wiązać bezpośrednio z datą dokonania zgłoszenia przedmiotów opodatkowania Wojewodzie Podkarpackiemu tj. z dniem 10 stycznia 2008r. Zdaniem Spółki zwolnienie w podatku od nieruchomości zajętych na prowadzenie przez nią zakładu pracy chronionej obowiązuje od 1 lutego 2008 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się wyłącznie do ustalenia od jakiej daty skarżącej Spółce mającej status zakładu pracy chronionej przysługuje zwolnienie z podatku od nieruchomości w sytuacji, gdy M.K. wniósł do tej Spółki jako wkład całe przedsiębiorstwo, któremu również przysługiwał status zakładu pracy chronionej. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy o p.i o.l., prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości przysługuje prowadzącym zakład pracy chronionej – w zakresie przedmiotów opodatkowania zgłoszonych wojewodzie, jeżeli zgłoszenie zostało potwierdzone ... jak w niniejszej sprawie ... zaświadczeniem – zajętych na prowadzenie tego zakładu z wyjątkiem, który nie ma znaczenia w tej sprawie. Sąd podziela prezentowane w sprawie stanowisko organu odwoławczego, iż wydanie zaświadczenia potwierdzającego zgłoszenie nieruchomości wojewodzie jest warunkiem zwolnienia zakładu pracy chronionej z podatku od nieruchomości. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie zawiera, poza ww. art. 7 ust. 2 pkt 4, żądnych przepisów proceduralnych odnośnie do wydawania zaświadczenia, zatem zastosowanie będzie miał art. 217 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej, a takim jest wojewoda, wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, a takiego właśnie potwierdzenia wymaga cytowany przepis art. 7 ust. 2 pkt 4 ustawy o p.i o.l. Wobec braku szczegółowej regulacji odnośnie daty na jaką zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub stan prawny istotne znaczenie ma treść zaświadczenia, które może przesądzać o określonym prawie podmiotu, bądź jego braku. Sąd podzielił w tym zakresie stanowisko WSA w Gliwicach z dnia 19 lipca 2005r. (sygn. akt I SA/Gi 299/05) i równocześnie zauważył, że pogląd organów podatkowych co do tego, iż zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania znajduje umocowanie w art. 306a § 3 ordynacji podatkowej, który nie miał jednak zastosowania do wydawania przedmiotowego zaświadczenia. Potwierdza to przedłożone do akt sprawy na wezwanie Sądu zaświadczenie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lutego 2008r. (nr ....), które – co wynika z pisma SKO z dnia [...] maja 2009r. (nr ....) – nie zostało przez organ I instancji dołączone do akt sprawy, a zatem nie wiadomo czy w ogóle było przedmiotem oceny organu odwoławczego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzekł jak w sentencji.