VII SA/Wa 795/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Po wyroku sądowym z dnia 26 października 2007r. VII SA/Wa 558/07 uchylającym decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze, [...] WINB ponownie rozpoznał odwołanie J. J. od decyzji PINB dla [...] nr [...] z [...] czerwca 2006r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego części linii napowietrznej 110 KV [...] – [...], tj.. słupa 29 oraz linii prowadzących do słupa 30 i do słupa 28 oraz słupa 21 i 19 wraz z linią prowadząca od słupa 19 do słupa 20, wybudowanej wzdłuż Kanału [...] w okolicy ul. [...] w [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 [...] WINB, po ponownej analizie odwołania od decyzji I instancji, umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ powołując art. 28 kpa stwierdził, że skarżący nie posiada przymiotu strony postępowania, bowiem jest właścicielem działki nr ewidencyjny [...] przy ul. [...], która to działka nie sąsiaduje bezpośrednio z nieruchomościami na których jest usytuowana przedmiotowa część linii napowietrznej, a nadto nieruchomość skarżącego nie znajduje się w szkodliwym obszarze oddziaływania linii co potwierdza opinia dot. oddziaływania na środowisko mgr inż. I. K. Takie usytuowanie działki skarżącego powoduje brak interesu prawnego, a co za tym idzie możliwości skutecznego wniesienia odwołania. Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł J. J. domagając się jej uchylenia wraz z decyzją poprzedzającą. Zdaniem skarżącego organ bezprawnie przyjął opinię za ekspertyzę, nie ustalił stanu faktycznego, opierając się na domniemaniu czym rażąco naruszył prawo. W ocenie skarżącego naruszeniem rażącym prawo jest brak informacji w decyzji I instancji o tym, że poszczególne odcinki linii mogą samodzielnie funkcjonować oraz zatwierdzenie samowoli budowlanej w miejscach połączenia linii z jej pozostałymi odcinkami od K. do W. (nie podano jakie elementy budowlane mają spinać odcinki objęte decyzją z pozostałymi). Nadto organ II instancji ukrył w swojej decyzji fakt, że przedmiotowa linia napowietrzna jako obiekt liniowy wymusza przepływ takiego samego prądu znamionowego pod takim samym napięciem nad działką skarżącego. Skarżący podniósł, ze wyrokiem sądu powszechnego z dnia 1 lutego 2007r. odcinek przedmiotowej linii napowietrznej przechodzący nad działką nr [...] zostanie usunięty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga dotyczy rozstrzygnięcia organu odwoławczego umarzającego postępowanie odwoławcze w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego części linii napowietrznej 110 KV [...] – [...], z powodu braku przymiotu strony odwołującego się. Już poprzednio, rozpoznając odwołanie J. J. [...] WINB decyzją z dnia [...] listopada 2006r. umorzył postępowanie odwoławcze przyjmując iż zainteresowany nie ma przymiotu strony. Orzeczenie to zostało uchylone wyrokiem WSA w Warszawie z 26 października 2007r. VII SA/Wa 558/07 ze wskazaniem, iż organ odwoławczy nie wyjaśnił dostatecznie stanu faktycznego w tym kwestii położenia nieruchomości skarżącego względem inwestycji, jej szkodliwego oddziaływania oraz ograniczenia możliwości zabudowy działki a więc nie zbadał przymiotu strony w świetle art. 28 kpa (skarżący od wszczęcia postępowania tj. od 1995r. brał w nim udział jako strona). Dokonujący ponownej analizy odwołania [...]. WINB nadal uznał, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony, bowiem jego działka [...] nie sąsiaduje bezpośrednio z nieruchomościami na których usytuowana jest przedmiotowa część linii na powietrznej i nie znajduje się w szkodliwym obszarze oddziaływania przedmiotowej części linii napowietrznej. W ocenie organu potwierdza to znajdująca się w aktach opinia dot. oddziaływania na środowisko tejże linii na odcinkach od słupa 19 do słupa 21 i od słupa 28 do słupa 30 nie wykazująca występowanie tam pola elektrycznego o wartości przekraczającej dopuszczalną wartość, bowiem brak oddziaływania na nieruchomości bezpośrednio sąsiadujące wskazuje tym bardziej brak oddziaływania na nieruchomość skarżącego. Zdaniem sądu powyższa ocena nie może być uznana za pełną. Wprawdzie – jak organ ustalił – działka skarżącego nr [...] położona jest miedzy słupami 26 i 27 a więc nie bezpośrednio w sąsiedztwie części przedmiotowej linii napowietrznej, niemniej jednak obszar oddziaływania może dotyczyć również nieruchomości nie przylegających bezpośrednio do inwestycji a nadto istotne też jest, czy nie nastąpiło ograniczenie sposobu zagospodarowania działki. Z przedstawionej opinii wynika tylko, że w otoczeniu odcinków linii nie stwierdzono pola elektrycznego o wartości przekraczającej 1 KV/m, ale obszar oddziaływania to nie tylko negatywny wpływ na sąsiadujące nieruchomości. Przywołana przez organ opinia nie może być jedynym kryterium dla oceny interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa. Skarżący swój interes prawny wywiódł z ograniczenia możliwości zabudowy własnej działki spowodowanego oddziaływaniem przedmiotowej linii. Przywołał też wyrok Sądu okręgowego w [...] z dnia 1 lutego 2007r. nakazujący usunięcie napowietrznej linii energetycznej 110 KV usytuowanej nad jego działką nr [...] Nadto na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2009r. wyjaśnił, że linia przebiega nad jego działką a pomiar robiony był bezpośrednio pod linią na wysokości 2m, podczas gdy oddziaływanie linii energetycznej odbywa się w pewnej odległości. To zdaniem skarżącego powoduje, że działka jego jest jednak w jej negatywnym oddziaływaniu. Nie przesądzając o rozstrzygnięciu co do posiadania przymiotu strony przez skarżącego, wskazać należy, że koniecznym jest dokonanie szczegółowych ustaleń usytuowania działki skarżącego względem inwestycji z podaniem odległości w metrach (z treści pisma Biura Naczelnego Architekta Miasta z dnia 22 sierpnia 2006r. zał. do skargi wynika ograniczenie lokalizacji zabudowy mieszkaniowej w pasie na 19 m od osi linii w każdą stronę) i ocena tego położenia, oraz wskazanie charakteru działki, a także ustalenie czy ta inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu działki skarżącego zgodnie z jej przeznaczeniem (należy tu wziąć pod uwagę, że linia przesyłowa choć realizowana w częściach stanowi całościową inwestycję), a więc czy nie są naruszone prawa osób trzecich z art. 5 ust 1 pkt 9 prawa budowlanego, do których zaliczyć należy uprawnienia właścicielskie: Brak powyższych ustaleń uniemożliwia sądowi pełną kontrolę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przy ponownym rozpatrzeniu odwołania skarżącego organ winien uwzględnić powyższe uwagi i na podstawie całości ustaleń wraz z odniesieniami do zarzutów skargi zając stanowisko co do przymiotu strony skarżącego. Mając na uwadze naruszenie przepisów art. 7 i 77 kpa jako mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.).