I GZ 230/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. M. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/GI 710/09 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 5 czerwca 2009 r. A. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym. Do skargi dołączył wniosek złożony na formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z uwagi na dwukrotne awizowanie przesyłki zawierającej to postanowienie, w dniach 19 i 27 października 2009 r., Sąd I instancji uznał doręczenie za dokonane w dniu 2 listopada 2009 r. Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2009 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wezwał skarżącego A. M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 13.848 zł. Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Zaskarżonemu zarządzeniu strona zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, iż doszło do ziszczenia się podstawy do stwierdzenia prawomocności postanowienia z dnia 24 sierpnia 2009 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skarżący wskazał, że do dnia wydania zaskarżonego zarządzenia, nie otrzymał korespondencji zawierającej postanowienie w przedmiocie odmowy zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący stwierdził również, że nie zastał w skrzynce pocztowej zawiadomienia o awizowaniu tej przesyłki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Istota rozpoznawanego zażalenia sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy skarżącemu została prawidłowo doręczona korespondencja zawierająca postanowienie z dnia 24 sierpnia 2009 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Skuteczność doręczenia dokonanego w trybie art. 73 p.p.s.a. zależy od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które ma być odebrane jak i od właściwego trybu doręczenia przesyłki. Domniemanie doręczenia pisma stronie może zostać wzruszone, gdy strona podniesie zarzut, że pismo nie zostało jej doręczone w trybie zwykłym do rąk własnych lub że nie dotarło do niej zawiadomienie (awizo) o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 992/08, LEX nr 506004). Dla skuteczności doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. konieczne jest dwukrotne awizowanie przesyłki sądowej i złożenie jej na kolejne siedmiodniowe okresy w placówce pocztowej. Jak wynika z treści adnotacji znajdującej się na przesyłce zawierającej postanowienie z dnia 24 sierpnia 2009 r., przedstawiony wyżej tryb doręczenia przesyłki sądowej został zachowany. Niezależnie od tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zarządzeniem z dnia 12 lutego 2010 r. zwrócił się do właściwego Urzędu Pocztowego o udzielenie informacji – czy ww. przesyłka kierowana do skarżącego była awizowana dwukrotnie i w jakich dniach oraz czy za każdym razem awizo było pozostawione we właściwym miejscu (karta 65 akt sądowych). W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Pocztowego nr [...] w M. poinformował, że przedmiotowa przesyłka była awizowana dwukrotnie w dniach 19 i 27 października 2009 r. oraz, że awizo było pozostawione w skrzynce na listy przytwierdzonej do płotu posesji położonej przy ul. B. [...] (karta 72 akt sądowych). W związku z powyższym należy uznać, że postanowienie z dnia 24 sierpnia 2009 r. zostało prawidłowo doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. Mając na uwadze szczególny charakter doręczenia zastępczego i jego funkcje Sąd I instancji prawidłowo ocenił wszystkie okoliczności związane ze skutecznością doręczenia. Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 powołanej ustawy, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), które w § 1 pkt 4 stanowi, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Stosownie natomiast do art. 214 p.p.s.a. zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Skoro zatem skarżącemu Sąd I instancji prawomocnie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (wobec skutecznego doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia 24 sierpnia 2009 r.) – to skarżący prawidłowo został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a.w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.