II SA/Ol 583/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Marzenna Glabas Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.S. i K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". nr "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie warunków zabudowy. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym uiszczony wpis w kwocie 200 zł (dwieście złotych). WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 18 grudnia 2008r. pełnomocnik M.. i K. S. wystąpił do Burmistrza Miasta z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 października 2008r. nr "[...]", którą po rozpoznaniu odwołania S.O. uchylono decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 24 lipca 2008r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na rozbudowę istniejącego budynku usługowo-mieszkalnego o trwałe zadaszenie o funkcji usługowej na działce nr 4/8 w miejscowości L. gm. R. Pełnomocnik jako przesłankę wznowienia postępowania wskazał art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem wskazana decyzja Kolegium nie została mu doręczona. Postanowieniem z 3 lutego 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło postępowanie zakończone decyzją z dnia 30 października 2008r. nr "[...]" na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 147, 149 § 1 i art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie: Kpa), skoro wskazana decyzja nie została doręczona pełnomocnikowi M. i K. S., co stanowiło naruszenie art. 40 § 2 Kpa. Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 46 § 2 (winno być: 146) w zw. z art. 151 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) stwierdziło, że zaskarżona decyzja Kolegium z 30 października 2008r. wydana została z naruszeniem prawa. W motywach uzasadnienia wskazano, iż faktycznie decyzja Kolegium nie została doręczona pełnomocnikowi stron biorących udział w postępowaniu administracyjnym, wobec czego doszło do naruszenia art. 40 § 2 Kpa, skoro decyzja nie została doręczona wyznaczonemu do działania w sprawie pełnomocnikowi. Zatem należało z tej przyczyny wznowić postępowanie administracyjne. Uznano jednakże, iż w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 151 § 2 Kpa, bowiem w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji. Art. 146 Kpa stanowi, że nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Kolegium wyjaśniło, że decyzja z 30 października 2008r. uchylająca decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 24 lipca 2008r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku usługowo – mieszkalnego o trwałe zadaszenie na działce nr 4/8 w L. gm. R. i przekazująca sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia w pełni odpowiada prawu, jako że decyzja organu I instancji nie została oparta na materialnoprawnych podstawach uzasadniających tego rodzaju rozstrzygnięcie. Wobec tej okoliczności we wznowionym postępowaniu mogłaby zapaść wyłącznie decyzja w swej istocie odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Wskazano, iż pełnomocnik we wniosku o wznowienie postępowania nie podniósł merytorycznych zarzutów przeciwko rozstrzygnięciu Kolegium. Pouczono strony, iż od decyzji nie służy dalszy środek odwoławczy, natomiast służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, W dniu 15 maja 2009r. (data nadania przesyłki) pełnomocnik M. i K. S. złożył na tę decyzję, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o jej uchylenie wobec nie usunięcia przyczyn naruszenia prawa, o doręczenie jako pełnomocnikowi strony decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 października 2008r. oraz przyznanie kosztów postępowania według norm przepisanych. Podniósł, iż nieporozumieniem jest twierdzenie organu, że pełnomocnik nie przedstawił merytorycznych argumentów do wydanej decyzji, skoro pozbawiono go prawa udziału w postępowaniu oraz do chwili obecnej nie przesłano mu decyzji Kolegium z 30 października 2008r. wobec czego nie mógł takich zarzutów zgłosić. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie został przez stronę skarżącą wykorzystany tryb postępowania poprzedzający wniesienie skargi. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja organu odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" wydana na skutek wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej wydaniem decyzji tego organu z dnia 30 października 2008r. uchylającej w całości decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy przez Kierownika Działu Techniczno-Budowlanego Urzędu Miasta w R. z dnia 24 lipca 2008r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku usługowo - mieszkalnego o trwałe zadaszenie na działce nr 4/8 w L. gm. R. i przekazującej sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta została wydana przez Kolegium działające w tej sprawie jako organ pierwszoinstancyjny i wbrew pouczeniu widniejącemu w niej nie jest to decyzja ostateczna, od której służy skarga do sądu administracyjnego. Wprawdzie od decyzji kolegium wydanej w pierwszej instancji nie służy odwołanie stosownie do art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) zwanej dalej: Kpa, zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Wskazać w tym miejscu należy, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wznowienie jest postępowaniem odrębnym i nie stanowi prostej kontynuacji postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Wprawdzie pierwotnie w literaturze i orzecznictwie sporna pozostawała kwestia zaskarżalności decyzji wydawanych w postępowaniu wznowieniowym, bowiem niektórzy komentatorzy przypisywali prawo odwołania jedynie od decyzji odmawiającej uchylenia ze względu na brak podstaw wznowienia i od decyzji stwierdzającej wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa (zdaniem J. Borkowskiego wyrażonym w pierwszym Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1985, s. 226). Odmienne stanowisko prezentował natomiast W. Dawidowicz, który twierdził, że wszystkie te decyzje mają charakter orzeczeń pierwszoinstancyjnych i służy od nich odwołanie (por. W. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, 1983, s. 247 i 248). Aktualnie nie budzi już żadnych wątpliwości zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie okoliczność, że decyzje organu wydane w wyniku postępowania wznowieniowego są decyzjami pierwszej instancji i służy od nich odwołanie (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2008, s. 704 i 705, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 1999r. sygn. akt I SA 1600/98, niepublikowany). Zatem decyzja wydana w trybie art. 151 Kpa zapada w pierwszej instancji. Oznacza powyższe, że przysługuje od niej środek odwoławczy. W przypadku zaś, gdy decyzja w pierwszej instancji wydana została przez samorządowe kolegium odwoławcze lub ministra nie przysługuje od niej odwołanie, lecz stosownie do art. 127 § 3 Kpa strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Wyczerpanie przez stronę prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy jest przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej; ustawą ppsa, z którego wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Nadto w decyzji samorządowe kolegium odwoławcze obowiązane jest pouczyć o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, brak zaś takiego pouczenia nie może szkodzić stronie, a zatem jest okolicznością przywrócenia terminu do jego złożenia. Reasumując z uwagi na okoliczność, iż skarżona decyzji Kolegium wydana po wznowieniu postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma charakter pierwszoinstancyjnej, od której wprawdzie nie służyło odwołanie lecz na podstawie art. 127 § 3 Kpa wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, nie spełnia wymogów o których mowa w art. 52 § 1 ustawy ppsa. Skargę można bowiem wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły stronie, zaś w tej sprawie skarżący nie wykorzystali takiego środka zaskarżenia, gdyż nie złożyli wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy ppsa.