I OZ 1069/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 110/09 w zakresie odmowy uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 r. w sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozstrzenia zażalenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 110/09 odmówił skarżącemu M. K. uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akty I SAB/Wa 110/09 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi na bezczynności Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania zażalenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w powyższej sprawie z uwagi na fakt, że przed wniesieniem skargi do Sądu Minister Infrastruktury przekazał zażalenie M. K. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2009 r. Brak było więc podstaw do zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, ponieważ zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw stosowanie do art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), przysługuje stronie skarżącej od organu w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji oraz umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. (art. 201 § 1 P.p.s.a.). natomiast wydane przez Ministra Infrastruktury rozstrzygnięcie nie zapadło w trybie autokontroli, a zatem wniosek o zasądzenie kosztów nie mógł być uwzględniony. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. K., domagając się jego zmiany lub uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W ocenie skarżącego Sąd I instancji błędnie uznał, że skarżącemu nie przysługuje zwrot kosztów sądowych, bowiem kwota wpisu sądowego od skargi na bezczynność nie stanowiła niezbędnego kosztu postępowania w rozumieniu art. 200 P.p.s.a i w związku z postanowieniem z dnia 6 października 2009 r. odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 26 sierpnia 2009 r., o umorzeniu postępowania. Takie stanowisko Sądu I instancji, zdaniem skarżącego, stawia stronę niezadowoloną z braku rozstrzygnięcia w niekorzystnej sytuacji, bowiem nie wie ona, czy brak rozstrzygnięcia w tym przedmiocie oznacza milczącą odmowę ich zasądzenia, czy też jest tylko przeoczeniem sądu. Skarżący wskazał, iż "domyślana odmowa" zasądzenia kosztów, która nie stanowi jednego z punktów orzeczenia kończącego w sprawie, nie może być przedmiotem zażalenia, gdyż takie zażalenie podlegało by odrzuceniu, jako wniesione od nieistniejącego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, w szczególności jeżeli sąd nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art. 157 w zw. z art. 166 P.p.s.a.). Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekał o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł w dniu 4 maja 2009 r., za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania zażalenia wraz z wnioskiem o zasądzenie od organu kosztów postępowania (pkt 3 skargi). Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 110/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w tej sprawie z uwagi na to, że skarga na bezczynność organu stała się bezprzedmiotowa, ponieważ Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. przekazał według właściwości Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2009 r. Wnioskiem z dnia 18 września 2009 r. M. K. wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 26 sierpnia 2009 r. poprzez dodanie pkt 2 orzekającego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji postanowieniem z dnia 6 października 2009 r. błędnie uznał, iż brak jest podstaw do uzupełnienia postanowienia z dnia 26 sierpnia 2009 r., w związku z czym należało odmówić uzupełnienia tego orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania. Należy wyjaśnić, iż w sprawie bezspornym jest, że skarżący złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania już na etapie wniesienia skargi na bezczynność do Sądu, a więc Sąd umarzając postępowanie, powinien orzec o kosztach już w postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2009 r. Skoro jednak tego nie uczynił, rozpoznając wniosek o uzupełnienie tego postanowienia, winien był dodać pkt 2 poprzez orzeczenie co do zwrotu bądź oddalenia wniosku o zwrocie kosztów sądowych. Podkreślić należy, iż rzeczywisty zamiar Sądu oddalenia pominiętego żądania nie może usprawiedliwiać odmowy uzupełniła orzeczenia, nawet jeżeli zamiar ten znalazł wyraz w uzasadnieniu postanowienia. W takim bowiem wypadku orzeczenie powinno zostać uzupełnione przez stosowane oddalenie żądania. Uzupełnienie postanowienia może bowiem polegać zarówno na pozytywnym, jak i negatywnym rozstrzygnięciu o pominiętym żądaniu. Mając na uwadze powyższe, wobec wadliwości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2009 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia z dnia 26 sierpnia 2009 r. poprzez zamieszczenie orzeczenia o kosztach postępowania, należało je uchylić. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.