II GZ 183/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 3 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 432/09 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych za 2008r. postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 432/09 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych za 2008r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cytowanej jako p.p.s.a.) wezwał pełnomocnika strony skarżącej L. G. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie pełnomocnik strony zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując na niewspółmierność wpłat i kosztów, jakie musiał ponieść w związku z wnioskiem o dopłaty oraz z toczącym się postępowaniem wobec wartości przedmiotu sporu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. W myśl art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W zdaniu drugim tego przepisu ustawodawca przewidział możliwość wezwania wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Z kolei zgodnie z treścią § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. Na tej właśnie podstawie M. G. została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Argumentacja pełnomocnika skarżącej opierająca się na twierdzeniu o niewspółmiernej wysokości wpłat i kosztów, jakie zostały poniesione w związku z wnioskiem o dopłaty oraz z toczącym się postępowaniem wobec wartości przedmiotu sporu nie zasługuje na uwzględnienie. Twierdzenia o poniesieniu wysokich kosztów na doprowadzenie do stanu używalności gospodarstwa rolnego, co do którego składany był wniosek o przyznanie dopłat, jak również o kosztach poniesionych z tytułu zgłoszenia gospodarstwa do dopłat nie stanowią przesłanki do uznania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu za wadliwe i podlegające uchyleniu lub zmianie. Powoływane przez skarżącego okoliczności dotyczące sytuacji majątkowej mogłyby być brane przez sąd administracyjny pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tymczasem w celu skutecznego zakwestionowania prawidłowości wydania zarządzenia strona powinna powołać się na naruszenie przez Przewodniczącego Wydziału obowiązujących przepisów, np. poprzez wezwanie do zapłaty wpisu w nieprawidłowej wysokości lub mimo przysługującego stronie ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zaskarżonym zarządzeniem wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu stosunkowego w najniższej możliwej wysokości określonej w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm. ). Wpis stały pobierany na podstawie § 2 ust. 6 tego rozporządzenia wynosiłby 200 zł. W tej sytuacji zakaz orzekania na niekorzyść strony wnoszącej zażalenie, wynikający z art. 134 § 2 w zw. z art. 193 i w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. , wyklucza ewentualność wydania rozstrzygnięcia, skutkiem którego pobrany miałby być wpis stały. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.