II SA/Wa 717/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Maria Werpachowska, WSA Iwona Dąbrowska, Protokolant Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palna myśliwską 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz R. M. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], cofającą R. M. pozwolenie na broń palną myśliwską. Do podjęcia niniejszej decyzji Komendanta Głównego Policji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. powiadomił R. M. o wszczęciu w stosunku do niego postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Podstawą wszczęcia postępowania była treść art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji z dnia 21 maja 1999 r. W toku postępowania organ I instancji ustalił, iż w stosunku do R. M. toczy się postępowanie karne o popełnienie czynów z art. 305 § 1 kk, tj. o to, że: 1. w kwietniu 2005 r. w W., woj. [...] w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 69.027,28 zł polegającego na "robotach drogowych w miejscowości G. ul. [...]., wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S., prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...], w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym samym na szkodę urzędu Gminy w W., 2. w maju 2005 r. w W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 38.985,17 zł, polegającego na "remoncie cząstkowym dróg gminnych", wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...], w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty 7 J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym samym na szkodę Urzędu Gminy w W., 3. w maju 2005 r. w W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 34.513,64 zł, polegającego na "budowie drogi gminnej w miejscowości K.", wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S., prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...] w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S., w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym na szkodę Urzędu Gminy we W.. 4. w lipcu 2005 r. w W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 104.785,00 zł, polegającego na "remoncie drogi gminnej w miejscowości K.", wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...], w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym samym na szkodę Urzędu Gminy w W., 5. w sierpniu 2005 r. w W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 49.357,91 zł, polegającego na "remoncie drogi gminnej w miejscowości K. ul. [...]" wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S., prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą ""U." zs. w B. ul. [...], w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym na szkodę Urzędu Gminy w W. , 6. we wrześniu 2005 r. w W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 80.225,02 zł, polegającego na "remoncie drogi gminnej w miejscowości D.", wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...], w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym na szkodę Urzędu Gminy w W., 7. w grudniu 2005 r. w W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 26.271,22 zł, polegającego na "remoncie drogi gminnej [...] w miejscowości K.", wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S., prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...], w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym na szkodę Urzędu Gminy w W., 8. w styczniu 2006 r. w W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 193.577,36 zł, polegającego na "przebudowie i remoncie drogi gminnej w miejscowości J." wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...], w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym na szkodę Urzędu Gminy w W., 9. w kwietniu 2006 r. w W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 138.305,12 zł, polegającego na "przebudowie i remoncie drogi gminnej nr [...] w miejscowości T., wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...], w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym na szkodę Urzędu Gminy w W., 10. w czerwcu 2006 r. we W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 40.426,03 zł, polegającego na "remoncie drogi gminnej o nawierzchni żużlowej w m. W. ul. K.", wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S., prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...], w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym na szkodę Urzędu Gminy w W., 11. w czerwcu 2006 r. w W., woj. [...], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez J. S. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego nr [...] o wartości 70.358,10 zł, polegającego na "wykonaniu robót ziemnych przy ul. [...] w miejscowości T.", wszedł w porozumienie ze składającym ofertę J. S., prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "U." zs. w B. ul. [...] w celu z góry zaplanowanego wyboru oferty J. S. w ten sposób, że złożył fikcyjny kosztorys ofertowy, działając tym na szkodę Urzędu Gminy w W. Jednocześnie Komendant Wojewódzki Policji w K. ustalił, iż R. M. posiada pozytywną opinię w miejscu zamieszkania oraz prawidłowe warunki do przechowywania broni. Polski Związek Łowiecki Zarząd Okręgowy w C. potwierdził, iż skarżący nigdy nie naruszył przepisów organizacyjnych, jak również przepisów Prawa łowieckiego i nie był karany przez sądy łowieckie. Mając powyższe na uwadze, Komendant Wojewódzki Policji w K. uznał, że zostały spełnione przesłanki z art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. Nr 52, poz. 525 ze zm.), które to przepisy nakazują organowi Policji cofnięcie pozwolenia na broń osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Konsekwencją powyższego było wydanie decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., cofającej R. M. pozwolenie na broń palną myśliwską. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, iż przedstawione stronie zarzuty zostały oparte na przepisach umieszczonych w dziale przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu, a nie przeciwko mieniu, jednakże okoliczność toczącego się postępowania karnego może rodzić uzasadnioną obawę użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Zdaniem organu skoro strona stoi pod zarzutem świadomego popełnienia czynu zabronionego, oczywista staje się utrata jej wiarygodności. Od powyższej decyzji R. M. złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając organowi I instancji naruszenie prawa materialnego, tj. art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji poprzez niewłaściwą jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że sam fakt wszczęcia postępowania karnego przeciwko skarżącemu o popełnienie przestępstwa z art. 305 § 1 kk. pozwala zaliczyć go do kategorii osób, co do których istnieje obawa użycia broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego i jest wystarczającą przesłanką do cofnięcia R. M. pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisu art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie prowadzi do odmiennych wniosków. Komendant Główny Policji w wyniku rozpoznania odwołania uznał, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2009 r. wskazał, iż w przepisie art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji ustawodawca jedynie przykładowo wymienił okoliczności uzasadniające obawę o możliwości użycia broni przez jej posiadacza w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Zdaniem organu także oskarżenie lub popełnienie innych, niż wymienione w tym przepisie, przestępstw pozwala zaliczyć posiadacza pozwolenia na broń do osób, wobec których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w sposób sprzeczny z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Przepis art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji stanowi więc dla organów Policji, badających prawne i faktyczne przesłanki cofnięcia pozwolenia, jedynie wytyczną interpretacyjną co do faktów, które uzasadniają obawę użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Interpretacja przepisu art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji musi przy tym uwzględniać fakt, że od osób starających się o pozwolenie na posiadanie broni lub już je posiadających należy wymagać bezwzględnego przestrzegania przepisów prawa. W stosunku do takich osób obowiązuje zatem miernik najwyższej staranności. Dlatego każde już nawet oskarżenie o naruszenie przez nie przepisów prawa, a zwłaszcza prawa karnego, musi podlegać ocenie z punktu widzenia istnienia uzasadnionej obawy możliwości użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Komendant Główny Policji podniósł, iż organy Policji przyjęły, iż do przesłanek niepozwalających przyznać prawa do broni, a poprzez dyspozycję art. 18 ust. 1 pkt 2 – nakazujących je cofnąć, należy zaliczyć m. in. przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, zwłaszcza te, które są podobne do przestępstw przeciwko mieniu. Takim właśnie przestępstwem jest czyn z art. 305 § 1 kk., który stanowi, że podlega karze kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udaremnia lub utrudnia przetarg publiczny albo wchodzi w porozumienie z inną osobą, działając na szkodę właściciela mienia albo osoby lub instytucji, na rzecz której przetarg jest dokonywany. Skarżącemu przedstawiono 11 zarzutów popełnienia przestępstwa z art. 305 § 1 kk., które stanowi przestępstwo podobne przestępstwu przeciwko mieniu, ponieważ co do istoty jest ukierunkowane na osiągnięcie korzyści majątkowej. Zatem rodzaj i okoliczności zarzucanych czynów oraz ich ranga dla stosunków społecznych nakazują zaliczyć R. M. do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji. W konsekwencji pozostałe okoliczności wynikające z zebranego materiału dowodowego, tj. dowody świadczące o stronie korzystnie, jak pozytywne opinie z miejsca zamieszkania i wśród myśliwych, nie dają podstaw do innego rozstrzygnięcia sprawy, niż cofnięcie pozwolenia na broń. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej: 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji, poprzez niewłaściwą jego wykładnię i zastosowanie polegające na uznaniu, iż sam fakt wszczęcia postępowania karnego przeciwko R. M. o popełnienie przestępstwa z art. 305 § 1 kk., pozwala zaliczyć posiadacza broni palnej do kategorii osób, co do których istnieje obawa, że mogą użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa i porządku publicznego, a co za tym idzie, stanowi wystarczającą przesłankę do cofnięcia stronie skarżącej pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej, podczas gdy prawidłowa wykładnia art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie prowadzi do odmiennych wniosków, 2. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 77 i 80 k.p.a., poprzez nierzetelne zebranie i rozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego oraz brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego, co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu swojego stanowiska skarżący powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 za zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153. poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów, należy uznać, że jest ona zasadna, albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji. Stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.) właściwy organ cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano, należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-6 tej ustawy. Jednoznaczne brzmienie przepisu art. 18 ust. 1 ustawy "cofa pozwolenie na broń" oznacza, iż decyzja w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń nie jest decyzją wydawaną w granicach uznania administracyjnego i ma charakter decyzji związanej. Przepis ten nakłada na organ Policji obowiązek wydania decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń w przypadku zaistnienia przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 pkt 2-6 ustawy. Przepis art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji stanowi, iż pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw. Przepis ten ustanawia negatywne przesłanki, tj. takie, które wyłączają możliwość wydania pozwolenia na broń i ma charakter bezwzględnie wiążący. Odwołanie się przez ustawodawcę w art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji do art. 15 ust. 1 pkt 6 oznacza, że organ obligatoryjnie orzeka o cofnięciu pozwolenia na broń wydanego osobie, o której mowa w tym przepisie. Z literalnego brzmienia art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy wynika, że przepis ten ma przede wszystkim zastosowanie do osób skazanych za którekolwiek z przestępstw wymienionych w tym przepisie. A więc osoba, która została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec której toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw z mocy prawa jest uznawana za osobę, co do której istnieje uzasadniona obawa, że może użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Oznacza to, że sam fakt popełnienia takiego przestępstwa uzasadnia cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni. Możliwe jest także cofnięcie pozwolenia na broń osobie podejrzanej (oskarżonej), bądź skazanej za przestępstwo innego rodzaju, niż określone w powyższym przepisie. W takim jednak przypadku cofnięcia pozwolenia na broń nie uzasadnia sam fakt skazania za jakiekolwiek przestępstwo, bądź też przedstawienie zarzutów popełnienia jakiegokolwiek przestępstwa. Konieczne jest stwierdzenie, że posiadacz broni zalicza się do kategorii osób, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. A zatem, w przypadku skazania danej osoby bądź, prowadzenia przeciwko niej postępowania karnego o popełnienie innego przestępstwa – niż przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu – niezbędne jest wykazanie zaistnienia przesłanki z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji dotyczącej przewidywanych zachowań posiadacza broni. Taką ocenę może uzasadniać dotychczasowe postępowanie tej osoby (np. uprzednia karalność, nadużywanie alkoholu, popełnianie czynów nagannych), jak również cechy osobowe sprawcy (np. konfliktowość, brak opanowania, porywczość). W takiej sytuacji nie jest wystarczające powołanie się na skazanie prawomocnym wyrokiem, bądź prowadzenie postępowania karnego wobec danej osoby, gdyż warunkiem cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni jest wykazanie – w toku postępowania administracyjnego przez organy administracji – związku przyczynowego pomiędzy popełnieniem przez skarżącego danego przestępstwa, a uzasadnioną obawą użycia broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r., II OSK 938/07, chodzi tu o tzw. adekwatny związek przyczynowy, tzn. taki, który pozwala na uznanie prawnej doniosłości tych następstw, które są dla ustalonych w toku postępowania wyjaśniającego okoliczności faktycznych zwykłe (typowe, normalne), a na odrzuceniu takich, które należy ocenić jako niezwykłe, nietypowe, nienormalne. A zatem, dla oceny spełnienia tej przesłanki, warunkującej cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni, niezbędne jest wzięcie pod uwagę nie tylko faktu popełnienia przestępstwa przez skarżącego, ale także innych okoliczności faktycznych występujących w sprawie. Aby zaliczyć R. M. do kategorii osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy niezbędne jest wykazanie związku między zarzucanymi mu w postępowaniu karnym czynami, cechami charakteru oraz jego dotychczasowym postępowaniem, a uzasadnioną obawą, że może użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Przepis art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji może stanowić podstawę cofnięcia pozwolenia na broń osobie, wobec której toczy się postępowanie karne (bądź skazanej prawomocnym orzeczeniem sądu) o popełnienie innego przestępstwa niż przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu, jednak pod warunkiem zaistnienia przesłanki uzasadnionej obawy, o jakiej mowa w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji. Przesłanka ustanowiona w art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji, stwarzająca po stronie organu administracji publicznej obowiązek cofnięcia pozwolenia na broń, ma charakter typu abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo. Oznacza to, że do wydania decyzji cofającej pozwolenie na broń nie jest konieczne stwierdzenie użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, lecz wystarczy uzasadniona obawa takiego użycia broni. Takie unormowanie prawne ma przede wszystkim chronić obywateli i zapobiegać przestępstwom przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu, nie zaś stanowić reakcję na dokonane już naruszenie tych dóbr, popełnienie przez osobę posiadającą pozwolenie na broń przestępstwa z art. 305 § 1 kk. Rozdział XXXVI – Przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu może w konkretnych okolicznościach sprawy uzasadniać stanowisko, iż osoba taka nie daje gwarancji, że nie użyje broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Jednak przyjęcie istnienia w danym, konkretnym przypadku "uzasadnionej obawy" winno zostać poprzedzone należycie przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym. W toku tego postępowania organy administracji publicznej winny ustalić i rozważyć istnienie takich okoliczności faktycznych, bądź takich cech osobowych sprawcy, czy też nagannego dotychczasowego postępowania tej osoby, które należycie uzasadnią wniosek organów, iż osoba ta stwarza uzasadnioną obawę, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy. W sprawie w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń osobie, wobec której toczy się postępowanie karne o popełnienie przestępstwa innego niż przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu, dopuszczenie i ocena dowodów dotyczących cech osobowych sprawcy, dotychczasowego postępowania tej osoby czy też okoliczności faktycznych popełnienia czynu stanowi ocenę zaistnienia jednej z istotnych przesłanek cofnięcia pozwolenia na broń, tj. zaistnienia przesłanki uzasadnionej obawy, że dana osoba może użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. A więc, ocena także takich dowodów jak opinia środowiskowa, opinia z Koła Łowieckiego stanowi istotny element orzekania. Z tych względów wskazać należy, iż postawienie skarżącemu zarzutów z art. 305 § 1 kk. nie zwalnia organów od wnikliwej oceny materiału dowodowego i wykazania związku przyczynowego pomiędzy popełnieniem zarzucanych mu czynów, cechami charakteru R. M. i dotychczasowym postępowaniem a uzasadnioną obawą użycia broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Tym samym, według oceny Sądu, zarzut naruszenia prawa materialnego postawiony w skardze należy uznać za uzasadniony, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu 1 instancji na mocy art. 145 § 1 pkt 1a p.p.s.a. Rozstrzygnięcie jak w pkt 2 i 3 wyroku Sąd oparł na art. 152 i 200 p.p.s.a.