I OZ 804/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 236/08 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R.S., złożony na rozprawie w dniu 11 stycznia 2008 r., o wyłączenie sędziego NSA I.T. od orzekania w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący jako podstawę wyłączenia powołał okoliczność, że zapisy protokołu w odniesieniu do składanych przez skarżącego wniosków nie oddają jego intencji, a tym samym przewodniczący składu, którym była sędzia I.T., uniemożliwia składanie wniosków, które odzwierciedlałyby intencję skarżącego. Sąd podkreślił, iż sędzia, którego dotyczył wniosek, złożył oświadczenie o braku okoliczności wskazanych w art. 18 lub art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., a brak uzasadnionych podstaw wniosku powodował konieczność jego negatywnego rozpoznania na podstawie art. 22 § 1 i 2 tej ustawy. Zażalenie na to postanowienie wniósł R.S., domagając się jego uchylenia i wyłączenia sędziego NSA I.T., odnosząc się szeroko do okoliczności związanych z przebiegiem postępowania w sprawie, które jego zdaniem uzasadniały żądanie zawarte we wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego NSA I.T. Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia sędziego – stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego było zgodne z prawem. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.