I OSK 240/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. H. i T. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 326/09 odrzucającego skargę T. H. i J. H. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia (...) lutego 2009 r. znak: (...) w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 326/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T. H. i J. H. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia (...) lutego 2009 r. znak: (...) w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż T. H. i J. H. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia (...) lutego 2009r. znak: (...) utrzymującą w mocy decyzję Starosty Rzeszowskiego z dnia (...) listopada 2008r. znak: (...), która odmawiała wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta D., obręb B. zmian granic i powierzchni wymienionych w niej działek. Skarga powyższa została nadana w dniu 23 marca 2009r. w kopercie wskazującej jako jej adresata Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. , z jednoczesnym oznaczeniem adresu Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. Wpłynęła ona do Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. dnia 26 marca 2009r., po czym przy piśmie datowanym 27 marca 2009r. została ona przekazana osobiście w dniu 30 marca 2009r. organowi właściwemu w sprawie tj. Podkarpackiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji uznał, iż skarga jest spóźniona. Sąd pierwszej instancji podniósł, iż w kontekście niniejszej sprawy w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. Natomiast o zachowaniu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. terminu do zaskarżenia, decyduje w takiej sytuacji data nadania skargi przez organ administracji publicznej na adres organu właściwego. Mając na uwadze powyższe w kontekście okoliczności niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Decyzja organu II instancji została doręczona skarżącym w dniu 25 lutego 2009r, na co wskazuje podpis J. H. na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru. Ostatnim dniem terminu do zakwestionowania powyższego rozstrzygnięcia w drodze skargi do sądu administracyjnego był zatem 27 marca 2009r. Wprawdzie, jak już wyżej zaznaczono, skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 marca 2009r., a więc przed upływem wskazanego terminu, jednakże jako jej adresata wskazano niewłaściwy organ. Natomiast w dniu przekazania jej do organu właściwego tj. do Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. tj. 30 marca 2009r. termin do złożenia skargi upłynął już wobec wyżej wymienionych, co nastąpiło - jak wyżej wskazano - dnia 27 marca 2009r. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli J. H. i T. H. zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwane jako P.p.s.a.). poprzez odrzucenie skargi wnioskodawców w sytuacji kiedy skarga została złożona w terminie w siedzibie organu, którego dotyczy zaskarżona decyzja. W motywach skargi kasacyjnej wskazali, iż nie można przyjąć, że skarga została złożona w dniu 30 marca, gdyż została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 marca 2009 roku, a skutecznie wpłynęła na adres odbiorcy w dniu 26 marca 2009 r. Nie można również przyjąć, że sam błąd w oznaczeniu wydziału Wojewody Podkarpackiego, które to wydziały mieszczą się w tym samym budynku, pod tym samym adresem, tą samą ulica i w tej samej miejscowości, jest błędem takiej wagi, że skutkuje uchybieniem terminu do wniesienia skargi, gdyż skarga błędnie była kierowana pomiędzy wydziałami Wojewody Podkarpackiego i to nie z winy skarżących. Skarżący podnieśli, iż skarga skierowana na adres siedziby organu właściwego, Ul. (...) w R., nawet poprzez nieuwagę adresowana wyłącznie na kopercie, do innego Wydziału tego samego organu, jest wniesiona do organu właściwego. Skarżący składali skargę osobiście, są rolnikami, i nie mogli mieć nawet świadomości że błąd na kopercie w nazwaniu Wydziału Wojewody Podkarpackiego może mieć takie znaczenie w sprawie. Sama skarga zatem została wniesiona w trybie pośrednim (art. 54 § 1 P.p.s.a.) z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. do organu właściwego co do adresu jego siedziby. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Należy przy tym zauważyć, iż stosownie do brzmienia art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Uchybienie terminu do złożenia skargi jest obligatoryjną przesłanką jej odrzucenia, określoną w art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia w tym postępowaniu jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia (...) lutego 2009 r., doręczona stronie w dniu 25 lutego 2009 r. Za pośrednictwem tego organu powinna zatem zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego w terminie, który upływał w dniu 27 marca 2009 r. Bezspornym jest także fakt, że skarga została złożona przez Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. do właściwego organu w dniu 30 marca 2009 r. Słusznie zatem wskazał Sąd I instancji, że o dacie wniesienia skargi do sądu świadczy więc w tym przypadku data złożenia skargi w siedzibie właściwego organu. Skoro zatem skarga nie została złożona w powyższym terminie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wniesiona z uchybieniem terminu. Na marginesie należy również wskazać, iż otrzymując zaskarżoną decyzję, skarżący zostali prawidłowo pouczeni przez Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R., iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za jego pośrednictwem. Stąd nie zasługują na uznanie argumenty, iż skarga została zaadresowana prawidłowo, gdyż siedziba wymienionego organu znajduje się pod tym samym adresem, co błędnie oznaczony organ na przesyłce. Bezspornym bowiem jest, iż w rezultacie skarga trafiła do organu niewłaściwego, który był zobowiązany do przekazania jej w dalszej kolejności do organu właściwego w sprawie. Z kolei w przypadku wniesienia skargi przez stronę nawet omyłkowo do innego organu, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez organ niewłaściwy - właściwemu organowi administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, -. M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005 , s.248, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004- IVSA/GL 647/04- ONSA i WSA 2005/6/116). Stanowisko powyższe jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2008 r. II OSK 1310/08), stąd zarzuty naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 P.p.s.a. nie mogły odnieść o oczekiwanego skutku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.