II SA/Łd 439/09

Dnia 28 sierpnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA: Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2009 roku przy udziale --- sprawy ze skargi J. P., T. S. i T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego - oddala skargę. LS II SA/Łd 439/09 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Dyrektor Planowania Przestrzennego w P. ustalił dla Parafii Rzymskokatolickiej p.w. [...] w P. sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu nieruchomości położonej przy ul. A w P. (działki nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]) dla inwestycji obejmującej rozbudowę Cmentarza Rzymskokatolickiego. Po rozpatrzeniu odwołania T. i T. S., H.M. i Z. M., decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy powyższą decyzję, wskazując na brak jest podstaw do odmowy ustalenia lokalizacji. Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił powyższe decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a. W treści uzasadnienia Sąd wskazał m. in., że w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy stronami są właściciele i użytkownicy wieczyście działek, których dotyczy postępowanie oraz działek sąsiednich w zakresie, w jakim inwestycja narusza ich uzasadnione interesy, zatem skarżącym jako współwłaścicielom nieruchomości sąsiedniej przysługiwał przymiot strony postępowania. Organy administracji nie zapewniły współwłaścicielom nieruchomości sąsiedniej możliwości udziału w postępowaniu, nie ma dowodów zawiadomienia o wszczęciu postępowania, możliwości zapoznaniu się z materiałem czy doręczenia postanowień uzgodnieniowych wydanych w trybie art. 106 kpa. Kolejnym wnioskiem z dnia 26 listopada 2007 r. Parafia Rzymskokatolicka [...] w P. wystąpiła o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego na terenie obejmującym jedynie działkę [...]. Organ dokonał zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego właścicieli sąsiednich nieruchomości w drodze obwieszczenia na tablicy ogłoszeń. Również w formie obwieszczenia strony te zostały zawiadomione o uzyskaniu uzgodnień w toku postępowania. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Pracowni Planowania Przestrzennego o lokalizacji inwestycji celu publicznego ustalił warunki zagospodarowania i warunki zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego cmentarza rzymskokatolickiego. Decyzja została doręczona inwestorowi na piśmie, natomiast właścicielom nieruchomości sąsiednich dokonano doręczenia w formie obwieszczenia na tablicy ogłoszeń w dniach od 15 lutego do 29 lutego 2008 r. Pismem z dnia 11 września 2008 r. T. i T. S. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...], powołując się na art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 6 kpa. Podnieśli, że organ administracji związany jest wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 czerwca 2006 r., w którym przesądzono o przysługującym im przymiocie strony. Skutkiem powyższego, wnoszący żądanie powinni być zawiadomieni nie tylko o wszczęciu postępowania, ale i o każdej czynności podejmowanej przez organ w toku postępowania, czemu organ uchybił. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Pracowni Planowania Przestrzennego, działając na podstawie art. 149 § 3 kpa, odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wskazano, iż miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie z przyczyny, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wnioskodawcy jako strony postępowania zawiadamiani byli o czynnościach w toku postępowania oraz o decyzji w drodze obwieszczeń na tablicach ogłoszeń Urzędu Miasta P. w myśl art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Obwieszczenie decyzji w świetle obowiązujących przepisów stwarza domniemanie doręczenia i zapoznania się z decyzją, a tym samym termin do wniesienia podania biegł od dnia, w którym obwieszczenie zostało dokonane. Wniosek o wznowienie wpłynął w dniu 12 września 2008 r., zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 kpa, co uzasadnia odmowę wznowienia postępowania. W odwołaniu od powyższej decyzji T. i T. S. podnieśli, iż budowa cmentarza w granicy ich nieruchomości czyni z nich stronę stosownie do art. 28 kpa i art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z powoływanym już wyrokiem z dnia 21 czerwca 2006 r., Sąd uznając ich jako stronę postępowania nakazał organowi bezpośrednie informowanie stron postępowania. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W motywach decyzji organ II instancji wyjaśnił, iż wyrok WSA wiąże tylko w sprawie, której dotyczy, tj. rozstrzygnięć o lokalizacji cmentarza na terenie działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Obecnie zaś toczy się postępowanie jedynie w stosunku do działki nr [...], co powoduje brak tożsamości spraw. Za niezasadny organ odwoławczy uznał zarzut, iż skoro grunty wnioskodawców znajdują się w sąsiedztwie terenu objętego rozbudową cmentarza, to o wszystkich działaniach organu winni oni być informowani na piśmie. Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na piśmie zawiadamia się bowiem jedynie inwestora oraz właścicieli nieruchomości, na których położona ma być inwestycja, pozostałe strony postępowania są zawiadamiane w drodze obwieszczeń. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi T. i T. S. oraz J. P. (współwłaścicielka działki nr [...]) wnieśli o uchylenie decyzji oraz dokonanie interpretacji wielkości oddziaływania inwestycji na tereny przyległe. Ponownie podkreślali, iż organ jest związany wyrokiem WSA z dnia 21 czerwca 2006 r., mimo że obecna budowa odbywa się tylko w kierunku południowym, sprawa stanowi jednak element poprzedniego postępowania i sprawy te są tożsame. Skarżący podnieśli, że skoro groby mają być budowane w granicy ich nieruchomości, to wnoszą o dokonanie interpretacji "obszaru, na który inwestycja będzie oddziaływać, zakreślonego w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym". Wskazali także, iż J.P. jest obecnie właścicielką nieruchomości . W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analogiczne unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu jest decyzja o odmowie wznowienia postępowania wydana na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 w związku z art. 148 § 2 kpa na skutek wniosku T. i T. S. Podkreślenia przy tym wymaga, iż odmowa wznowienia nastąpiła z przyczyn formalnych, tj. organ uznał, iż uchybiono terminowi do złożenia wniosku o wznowienie. Zgodnie bowiem z treścią art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienia z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, czyli niebrania przez stronę udziału w postępowaniu bez własnej winy, biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Punkt wyjścia dla rozważań stanowić zatem musi ustalenie, czy strona rzeczywiście nie brała udziału w postępowaniu w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego, a jeśli tak, to kiedy dowiedziała się o decyzji. Przedtem warto jednak zauważyć, iż sytuacja procesowa J. P. jest odmienna niż T. i T. S. J. P. nie była stroną postępowania, które próbuje zakwestionować skargą wniesioną do sądu, została bowiem współwłaścicielką nieruchomości dopiero w dniu 19 listopada 2008 roku, na podstawie umowy darowizny, co wynika z załączonego do akt zawiadomienia o wpisie do księgi wieczystej. Nie legitymując się zatem żadnym tytułem prawnym do nieruchomości w toku postępowania zwykłego pozostawała poza kręgiem osób, które mogłyby skutecznie wnieść skargę o wznowienie postępowania opartą na zarzucie pozbawienia przymiotu strony. Zatem skargę o wznowienie z jej wniosku należało oddalić z uwagi na brak legitymacji procesowej Niezależnie od powyższych okoliczności skarga podlega oddaleniu z przyczyn następujących. Jak już wspomniano żądaniem wznowienia objęto postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Na uwadze należy mieć zatem treść art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Stosownie do jego brzmienia, o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Nieruchomość skarżących nie jest objęta inwestycją w tym sensie, że cmentarz nie przebiega przez grunt skarżących, zatem wybór przez organ uproszczonej formy doręczania jest trafny. Z analizy akt administracyjnych wynika też jednoznacznie, iż organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dopełnił obowiązkom w zakresie doręczeń i powiadomień o biegu postępowania. I tak, zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 27 listopada 2007 r. zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Pracowni Planowania Przestrzennego w P. w dniach od 28 listopada do 5 grudnia 2007 r., obwieszczenie o uzyskaniu niezbędnych uzgodnień zostało wywieszone w dniach 28 stycznia do 31 stycznia 2008 r., natomiast obwieszczenie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 13 lutego 2008 r. zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń w dniach od 15 lutego do 29 lutego 2008 r. Powyższe oznacza, iż decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego Cmentarza Rzymskokatolickiego została doręczona wnioskodawcom w trybie prawem przewidzianym, a datę doręczenia ustalić należy zgodnie z art. 49 kpa – decyzję uznaje się za doręczoną po upływie 14 dni od publicznego ogłoszenia. Tym samym, przy zachowaniu zasad określonych w art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, należy przyjąć, iż podanie T. i T. S. zostało wniesione po upływie terminu, o którym mowa w art.148 § 2 kpa. Zasadnie przyjęły organy administracji, iż datą, w której wnioskodawcy dowiedzieli się o decyzji jest data jego doręczenia w drodze obwieszczenia. . Rozważania w niniejszej sprawie odnieść należy także do zapadłego wcześniej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 czerwca 2006 r., a to w kontekście art. 153 p.p.s.a. Jeśli idzie bowiem o kwestię związania wyrokiem tut. Sądu z dnia 21 czerwca 2006 r., to nie zasługuje na aprobatę stanowisko organu, iż wyrok ten w żaden sposób nie wiąże organów w obecnym postępowaniu. Nie ulega co prawda wątpliwości, iż zakres przedmiotowy postępowania jest odmienny z uwagi na ponowne sformułowanie wniosku i ograniczenie powierzchni zabudowy do jednej działki. Jednak nie można tracić z pola widzenia i tego, że działka ta była również przedmiotem poprzedniego postępowania. Stąd też w zakresie, w jakim ocenę prawną zawartą w wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. można odnieść do działki nr [...], ma ona moc wiążącą w obecnym postępowaniu. W świetle wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. podzielić wypada stanowisko wnioskodawców, iż jako współwłaścicielom nieruchomości sąsiedniej przysługiwał im przymiot strony. Warto jednak zwrócić uwagę, iż - jak wykazano wcześniej - organ administracji w toku postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego nie kwestionował tego faktu, uznając właścicieli nieruchomości sąsiednich za strony postępowania. Natomiast nie polega na prawdzie twierdzenie zawarte w skardze, iż wyrokiem z dnia 21 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nakazał organowi administracji doręczanie zawiadomień i decyzji bezpośrednio stronom, innym niż inwestor, na piśmie. Tym samym, zastosowany przez organ tryb doręczania w drodze obwieszczenia nie tylko pozostaje w zgodzie z przepisami prawa, w szczególności odpowiada treści art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ale i nie narusza oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania w sprawie wyrażonych w wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. Reasumując należy uznać, iż organy administracji prawidłowo przyjęły, iż podanie o wznowienie postępowanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 kpa. Odnosząc się natomiast już tylko na marginesie rozważań do żądania zawartego w skardze dotyczącego "dokonania interpretacji wielkości oddziaływania inwestycji" stwierdzić należy, iż przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu jest jedynie kwestia zasadności odmowy wznowienia postępowania, nie zaś zagadnienie związane z legalnością decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, która ma przymiot decyzji ostatecznej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, stosownie do art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. AG