I SA/Bd 445/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant Asystent Sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 02 września 2009 r. sprawy ze skargi A. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzenie postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia [...]r. Nr [...], 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz A. A. kwotę 100 ( sto ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia [...]r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych od nr [...] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał następujący stan faktyczny: w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. w celu wyegzekwowania z majątku A. A. zaległości wobec ZUS dokonano zajęcia prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego skarżącego. Odpisy zawiadomień o zajęciu doręczono skarżącemu w dniu 17 stycznia 2008r. Pismem z dnia 30 stycznia 2008r. A. A. zaskarżył powyższe zajęcie do Sądu Okręgowego we W. - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wskazując, iż dochodzone należności uległy przedawnieniu. Zobowiązany zarzucił także wadliwe naliczenie odsetek, wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz odsetek oraz uznał za sprzeczne z zasadą solidarności społecznej żądanie zapłaty zaległych składek od "inwalidy niezdolnego do samodzielnej egzystencji". Sąd powszechny uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę do rozpatrzenia Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w .T. Organ egzekucyjny uznał, iż w sprawie został złożony zarzut przedawnienia należności i postanowieniem z dnia [...]r. odmówił uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych "od nr [...] do nr [...] z dnia [...]r." W uzasadnieniu wskazał, iż postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte skutecznie w dniu 17 stycznia 2008r., tj. z chwilą doręczenia skarżącemu zawiadomień o zajęciu świadczenia emerytalno-rentowego. W związku z powyższym uznał zarzut za bezpodstawny, gdyż należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne przedawniają się po upływie 10 lat, a termin ten rozpoczyna bieg od dnia, w którym należności stały się wymagalne. Ponadto organ egzekucyjny wskazał, iż zgodnie z pouczeniem zawartym w treści tytułu wykonawczego, zarzuty wnosi się w terminie 7 dni, a w tej sprawie wniesione zostały pismem z dnia 30 stycznia 2008r. Na powyższe postanowienie A. A., pismem z dnia [...]r., wniósł zażalenie zarzucając naruszenie art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Wskazał, iż przepisy te w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003r. nie mogą dotyczyć dochodzonych należności, gdyż powstały one wcześniej, a co za tym idzie ma do nich zastosowanie 5-letni termin przedawnienia. Uzasadnił swoje stanowisko również tym, iż w latach 2003-2007 Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie podjął wobec niego żadnych czynności skutkujących przerwaniem biegu przedawnienia, wzywając do zapłaty dopiero w 2008r., pismem doręczonym w dniu 17 stycznia 2008r. Jednocześnie skarżący wniósł o powołanie biegłego z zakresu księgowości (rachunkowości skarbowej) celem sprawdzenia prawidłowości wyliczenia zadłużenia dokonanego przez ZUS, gdyż jego zdaniem jest ono niezrozumiałe. Ponadto wyjaśnił, że zarzuty sformułowane w piśmie z dnia 30 stycznia 2008r. zgłosił w terminie 14 dni od daty otrzymania "zawiadomienia o wszczęciu egzekucji", a więc zgodnie z pouczeniem zawartym w tym zawiadomieniu. Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...]r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ egzekucyjny. W ocenie organu odwoławczego nie przedłożono wystarczających dowodów na to, że skarżącemu doręczono odpisy tytułów wykonawczych. Organ egzekucyjny ustalił termin na złożenie zarzutów biorąc pod uwagę dzień 17 stycznia 2008r., a ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że w tej dacie doręczono jedynie zawiadomienia o zajęciu. Skarżący zaś nie powołał się na okoliczność doręczenia odpisów tytułów wykonawczych, ale doręczenia zawiadomień o zajęciu. Ustosunkowując się do twierdzenia, że uchybił terminowi do wniesienia zarzutów zaznaczył, że terminu tego dochował, bo zgodnie z pouczeniem zawartym w zawiadomieniach o zajęciu jest on 14-dniowy. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż organ egzekucyjny nieprawidłowo zinterpretował treść art. 26 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) uznając, iż przerwanie biegu terminu przedawnienia nastąpiło w wyniku doręczenia zobowiązanemu upomnienia. Organ egzekucyjny uznał, że ma do czynienia ze skargą na czynności egzekucyjne i przekazał sprawę Dyrektorowi Izby Skarbowej, jako organowi właściwemu do rozpatrzenia tego środka prawnego. Jednocześnie wskazał, iż postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w dniu 10 września 2004r., gdyż w tym dniu doręczono skarżącemu tytuły wykonawcze od nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił akta sprawy Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych wskazując, iż po uchyleniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organ egzekucyjny zobowiązany był rozpatrzyć sprawę ponownie i wydać stosowne orzeczenie, czego nie dopełnił. Postępowanie w sprawie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji nie zostało formalnie zakończone. Ponadto, organ odwoławczy zaznaczył, że skoro organ egzekucyjny twierdzi, iż tytuły wykonawcze zostały skutecznie doręczone A. A. w dniu 10 września 2004r. to należało orzec w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zarzutów, a takie orzeczenie nie zapadło. Postanowieniem z dnia [...]r. Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił uznania zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. W uzasadnieniu organ wskazał, że A. A. wniósł zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej w dniu 30 stycznia 2008r., zaś postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w dniu 30 sierpnia 2004r. z chwilą doręczenia mu zawiadomień o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem oraz odpisów tytułów wykonawczych – "zwrotne potwierdzenie odbioru 10 września 2004r." Organ podkreślił, że postępowanie to nie zostało umorzone, ani w żaden sposób zakończone i prowadzone jest nieprzerwanie z zastrzeżeniem, że w dniu 2 stycznia 2008r. dokonano zmiany środka egzekucyjnego, poprzez wystawienie zawiadomień o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego organem rentowym - data odbioru przez zobowiązanego 17 stycznia 2008r. Tym samym nie został zachowany 7-dniowy termin do wniesienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Pismem z dnia 26 września 2008r. A. A. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu skarżący zaprzeczył jakoby dokumenty dostarczone mu dnia 10 września 2004r. dotyczyły tytułów wykonawczych, na podstawie których dokonano zajęcia świadczenia emerytalnego. Zdaniem skarżącego nie uchybił 7-dniowemu terminowi do złożenia zarzutów. Dodatkowo skarżący zaznaczył, że od 2004r. ZUS egzekwował zaległości z jego renty, jednakże dotyczy to zaległości, które uważa za nieprzedawnione. Natomiast przedawnione są zaległości objęte "zawiadomieniami" doręczonymi w dniu 17 stycznia 2008r. Postanowieniem z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia [...]r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ egzekucyjny. Organ odwoławczy wskazał, iż organ egzekucyjny ponownie nie przedstawił dowodów, na podstawie których w sposób nie budzący wątpliwości, można ustalić datę doręczenia odpisów tytułów wykonawczych. Nie wyjaśnił również przyczyn dokonania "poprawek" w treści tytułów wykonawczych, w części dotyczącej daty ich doręczenia zobowiązanemu, co uniemożliwiało ocenę czy zarzuty rzeczywiście zostały wniesione z uchybieniem terminu. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż przedawnienie obowiązku stanowi nie tylko podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, ale jest również przesłanką do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wniosek o umorzenie postępowania może być natomiast złożony w każdym czasie. Postanowieniem z dnia [...]r. Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. stwierdził, iż zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego zostały złożone z uchybieniem terminu do ich wniesienia. Organ egzekucyjny podtrzymał wcześniejsze stanowisko dotyczące doręczenia A. A. w dniu 10 września 2004r. tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] Jednocześnie organ egzekucyjny wskazał, iż jeśli zobowiązany twierdzi, iż nie otrzymał tytułów wykonawczych winien ten fakt podnieść niezwłocznie po podjęciu czynności egzekucyjnych, nie zaś dopiero po upływie kilku lat. Ponadto organ egzekucyjny wskazał, iż zwrotne potwierdzenie odbioru ma moc dokumentu urzędowego, zostało opisane zgodnie z zasadami obowiązującymi w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych i jest wystarczającym dowodem doręczenia tytułów zobowiązanemu. Jeśli zobowiązany podważa ten fakt, to na nim spoczywa ciężar dowodu przeciwko treści dokumentu. Jednocześnie organ egzekucyjny wyjaśnił, iż w tytułach wykonawczych dwukrotnie wpisano błędną datę doręczenia tych dokumentów zobowiązanemu - ostatecznie jednak została wpisana prawidłowa data 10 września 2004r. Ponadto wskazano, iż pismo strony zostało rozpatrzone jako zarzuty z uwagi na stanowisko Sądu Okręgowego we W., który postanowieniem z dnia [...]r., sygn. akt [...] przekazał sprawę w zakresie "zarzutów wnioskodawcy wobec postępowania egzekucyjnego" do rozpoznania Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.. Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. wskazał także, iż w toku postępowania wyjaśniającego A. A. podtrzymał stanowisko, iż nie otrzymał przedmiotowych tytułów wykonawczych. W dniu 20 stycznia 2009r. A. A. złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Ponownie podniósł, iż w korespondencji doręczonej w dniu [...]r. nie było tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...], a także, iż należności wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uległy przedawnieniu. W związku z powyższym wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego, podkreślając jednocześnie, iż z wnioskiem takim wystąpił już w piśmie z dnia 30 stycznia 2008r. Organ odwoławczy uzasadniając swoje rozstrzygnięcie stwierdził, że podstawowym środkiem ochrony zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym jest zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Środek ten ma na celu zapewnienie prawidłowości prowadzonego postępowania i może być przez zobowiązanego wniesiony w przypadku wystąpienia przesłanek określonych wyczerpująco wart. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie organu odwoławczego dotychczasowe postępowanie w sprawie ukierunkowane było na rozpatrzenie zarzutu przedawnienia należności objętych tytułami wykonawczymi od nr [...] do nr [...]. Zarzut ten służy ochronie interesów zobowiązanego w początkowej fazie postępowania egzekucyjnego, zatem termin do jego wniesienia liczy się od dnia doręczenia tytułu wykonawczego. Zdaniem organu w niniejszej sprawie, pomimo podejmowanych działań, nie ustalono jednoznacznie, kiedy A. A. zostały doręczone tytuły wykonawcze od nr [...] do nr [...] Organ podkreślił, że zobowiązany sam przyznał, iż od 2004r. prowadzona była z jego renty egzekucja. Zatem wniesiony pismem z dnia 30 stycznia 2008r. zarzut był konsekwencją zajęcia świadczenia emerytalnego. Na podstawie szczegółowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy stwierdził, że A. A. w dniu 30 stycznia 2008r. podniósł zarzut określony w pkt 8 art. 33 ustawy tj. zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego poprzez zajęcie świadczenia emerytalnego osoby schorowanej, niezdolnej do samodzielnej egzystencji. Termin do wniesienia tego zarzutu liczony jest od dnia, w którym zobowiązany dowiedział się o zastosowaniu środka egzekucyjnego. W niniejszej sprawie, zdaniem organu, jest to dzień 17 stycznia 2008r., tj. dzień w którym doręczono mu zawiadomienia o zajęciu świadczenia emerytalnego. Skarżący złożył zarzut pismem z dnia 30 stycznia 2008r., natomiast ustawowy termin do jego wniesienia upłynął w dniu 24 stycznia 2008r. Wobec powyższego organ stwierdził, iż rozpatrzenie żądań skarżącego, jako zarzutów składanych do postępowania egzekucyjnego nie jest możliwe, z uwagi na uchybienie ustawowemu terminowi do ich wniesienia. Jednocześnie organ podkreślił, iż podniesione przez zobowiązanego przedawnienie należności stanowi nie tylko podstawę do wniesienia zarzutu, lecz jest również przesłanką do umorzenia postępowania egzekucyjnego - zgodnie z art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stosowny wniosek zobowiązany może złożyć w każdym czasie, niezależnie od stanu postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. A. A. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której zarzucił sprzeczność sentencji postanowienia z istotnymi i prawidłowymi ustaleniami Dyrektora izby Skarbowej zawartymi w uzasadnieniu tegoż postanowienia. Jednocześnie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania objętego tytułami wykonawczymi [...] do [...]. Podkreślił przy tym, iż organ prawidłowo ustalił, iż tytuły te nie zostały mu doręczone, a co za tym idzie postępowanie nimi objęte toczyło się bezprawnie. Ponadto skarżący zakwestionował, iż w piśmie z dnia 30 stycznia powoływał się na przepis art. 33 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Potwierdził, że wnosił o umorzenie zaległości z tytułu składek ze względu na zły stan zdrowia, jednakże sprawa ta została wyłączona do odrębnego postępowania i została rozstrzygnięta przez WSA w Bydgoszczy. Skarżący zaznaczył, że w jego ocenie, zachował formalne terminy do składania środków zaskarżenia, gdyż postąpił zgodnie z pouczeniem zwartym w otrzymanych zawiadomieniach o zajęciu świadczenia emerytalnego z dnia 2 stycznia 2008r. W odpowiedzi a skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na rozstrzygniecie. Dlatego też zaskarżone oraz poprzedzające je postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Stwierdzić w okolicznościach sprawy w sposób jednoznaczny należy, iż brak było podstaw faktycznych do przyjęcia przez organy, że skarżący postawił w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Nie wynika to ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego. Sam skarżący kwestionuje taką kwalifikację złożonego wniosku. Zobowiązany w skardze podnosi, że nie rozumie stanowiska organu II instancji, stwierdzającego, iż w piśmie z dnia 30 stycznia 2008r. skierowanym do Sądu Okręgowego we W. - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych skarżący powołał się na zarzut z art. 33 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Strona postępowania zauważa, że złożone do Sądu Okręgowego pismo, inicjujące przedmiotowe postępowanie, dotyczyło umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz umorzenia należności składkowych w związku z kalectwem i niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Z pisma z dnia 30 stycznia 2008r. – zdaniem Sądu – jednoznacznie wynika, że skarżący wnosił o umorzenie postępowania egzekucyjnego i umorzenie należności. Nie wynika z niego by stanowiło ono zarzuty w rozumieniu art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jako podstawy umorzenia zobowiązany podał przedawnienie należności składkowych i błędne naliczenie odsetek, które mogło być zakwalifikowane w części zakwestionowanych należności ubocznych, jako nieistnienie obowiązku. Z powołanego pisma nie wynika, że skarżący zarzucił zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Podczas przebiegu całego postępowania skarżący nie kwestionował prowadzonego postępowania egzekucyjnego w oparciu o zarzut z art. 33 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym. W zażaleniu z dnia 20 stycznia 2009r. mocno podkreślił, że w dniu 30 stycznia 2008r., złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Zaznaczył, że wniosek taki można składać w każdym czasie. Powoływanie się przez skarżącego na kalectwo i niezdolność do samodzielnej egzystencji związane było z wnioskiem o umorzenie należności składkowych. Nie budzi to – zdaniem Sądu – wątpliwości, bowiem wynika wprost z treści złożonego w dniu 30 stycznia 2008 r. wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Jeśli chodzi o postanowienie Sądu Okręgowego we W., w którym to w sentencji orzeczono o przekazaniu sprawy wg właściwości Dyrektorowi ZUS, jako organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku z dnia 30 stycznia 2008r., w części dotyczącej postępowania egzekucyjnego, zauważyć należy, że zarzuty przedawnienia i nieistnienia obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym można złożyć w terminie 7 dni od dnia otrzymania tytułu wykonawczego zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak również podczas całego dalszego postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 tej samej ustawy. Który z tych środków zaskarżenia znajdzie zastosowanie w danej sprawie, o tym przesądza czas złożenia takiego zarzutu. W terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego – art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeśli zaś po upływie siedmiodniowego terminu, wtedy wniosek taki należy rozpatrzyć jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Sądu, złożony przez skarżącego wniosek z dnia 30 stycznia 2008r., winien być rozpatrzony jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz jako wniosek o umorzenie należności składkowych. Nie stoi temu na przeszkodzie rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego we W., które przekazuje wg właściwości Dyrektorowi ZUS rozpatrzenie zarzutu przedawnienia i nieistnienia obowiązku. Powołane orzeczenie potwierdza także stanowisko, że skarżący nie składał zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Sąd Okręgowy, nie przekazał bowiem z tego tytułu, pisma z dnia 30 stycznia 2008r., właściwemu organowi egzekucyjnemu. Mając zatem na uwadze błędne zastosowanie przepisu art. 33 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niewłaściwe ustalenie i ocenę stanu faktycznego sprawy, w szczególności pisma z dnia 30 stycznia 2008r., czym naruszono wskazany przepis prawa materialnego oraz art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 96, poz. 1071 ze zm.) – należało wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżone do Sądu postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające. Przedmiotowy wniosek skarżącego winien zaś być rozpatrzony w odrębnym postępowaniu jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego w oparciu o przesłankę przedawnienia należności składkowych i nieistnienia obowiązku w zakresie zapłaty części odsetek. Godzi się w tym miejscu zauważyć, iż w aktach sprawy znajduje się postanowienie z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T., którym odmówiono umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Złożone przez skarżącego zażalenie czyni ten akt nieostatecznym. W kontekście zaprezentowanej argumentacji Sąd uznał skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.