II OSK 2074/09

Dnia 26 stycznia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej U. B. i R. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 września 2009 roku, sygn. akt II SA/GL 563/09 odrzucającego skargę U. B. i R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia [...] kwietnia 2009 roku Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 4 września 2009 roku odrzucił skargę U. B. i R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku – Białej z dnia [...] kwietnia 2009 roku, w przedmiocie warunków zabudowy terenu. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pełnomocnik skarżących H. B. i M. B. oraz U. B. i R. K. wniósł za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi swoich mandatów uiszczając jednak tylko jeden wpis od skargi w wysokości 500 zł. Sąd I instancji wezwał pełnomocnika skarżących do złożenia oświadczenia, w czyim imieniu został uiszczony wpis, wskazując dodatkowo, że skarżący są właścicielami osobnych działek, a zatem winni oni uiścić oddzielnie wpis od skargi. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżących nie udzielił odpowiedzi na zadane mu pytanie. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że wpis uiszczony został w imieniu H. B. i M. B., natomiast skargę U. B. oraz M. K. odrzucił na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa". Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli U. B. i R. K. reprezentowani przez adwokata. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie, w szczególności art. 221 ppsa polegające na przyjęciu, "iż skarga kasacyjna U. B. i R. K. nie została prawidłowo opłacona i należy ją odrzucić, podczas gdy w sytuacji kiedy do pisma pełnomocnika skarżących stanowiącego ich skargę została dołączona opłata w wysokości 500 zł, a pełnomocnik nie oświadczył, że opłata ta nie została uiszczona z innego tytułu , aniżeli opłata od skargi U. B. i R. K. to należy przyjąć, że opłata od skargi U. B. i R. K. została uiszczona prawidłowo". Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Stosownie do treści art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 221 ppsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. Opłatę sądową należy uiścić, zgodnie z art. 219 § 1 ppsa przy wniesieniu pisma do sądu, jeżeli podlega ono opłacie sądowej. Pełnomocnicy profesjonalni mają obowiązek opłacić pismo strony podlegające opłacie stałej bez wzywania do jej uiszczenia. Rozwiązanie tego rodzaju ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania, należy bowiem przyjąć, iż pełnomocnikom świadczącym pomoc prawną profesjonalnie zakres i wysokość opłat, w tym wpisów w stałej wysokości, powinna być znana. Wbrew zarzutowi skargi kasacyjnej nie można uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach naruszył przepisy postępowania. W rozpoznawanej sprawie, pełnomocnik stron uiścił wpis w wysokości 500 zł, uznając go za wystarczający, nie wskazując jednak w czyim imieniu opłacił skargę. Pełnomocnik wnoszących skargę kasacyjną zmierza natomiast do stwierdzenia, że skoro nie wskazano, że wpis nie został opłacony w imieniu U. B. i R. K. to brak było podstaw do odrzucenia ich skargi. Jak jednak wynika z materiałów znajdujących się w aktach sprawy, pełnomocnik wnoszących skargę został przez Sąd I instancji prawidłowo wezwany do udzielenia informacji w czyim imieniu opłacił skargę. W wyznaczonym terminie nie udzielił jednak odpowiedzi na zadane pytanie. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że skarga powinna być opłacona dwoma wpisami solidarnymi, uznać należało, że została ona opłacona w imieniu pierwszych wymienionych w skardze skarżących tj. H. i M. B.. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.