VII SA/Wa 556/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2009 r. sprawy ze skargi J. G., P. G. oraz G. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania robót budowlanych i umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2008 r., znak: [...], wydaną m.in. na podstawie art. 50 ust. 1 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 i art. 105 § 1 k.p.a., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek G. T., J. G. i P. G., nie stwierdził podstaw do wstrzymania robót budowlanych, związanych z wykonywaniem drogi dojazdowej (zbiorczej) M-1 w km [...], realizowanej zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz w przepisach i umorzył postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż w dniu [...] stycznia 2008 r. został zgłoszony przez G. T., J. G. i P. G. wniosek o wstrzymanie robót budowlanych związanych z wykonywaniem drogi krajowej Nr [...], na wysokości miejscowości S. Skarżący G. T. właściciel działek nr ew. [...] wskazywał na uniemożliwieniu mu wjazdu na własną nieruchomość, natomiast . G. i P. G., w odniesieniu do działki nr ew. [...] wskazali, iż inwestor realizuje budowę niezgodnie z prawem i warunkami technicznymi. Nadto wnioskodawcy zarzucali inwestorowi realizację drogi i jej elementów z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego. W szczególności wskazywali, że droga gminna przebudowywana w związku z budową "[...]" została przesunięta ok. 3 m w kierunku ich nieruchomości, niezgodnie z zatwierdzonym projektem, co ich zdaniem stanowi o zmianie zagospodarowania terenu. Skarżący wywodzili, że zbliżenie drogi do granic ich nieruchomości skutkuje, niemożnością zachowania obowiązujących warunków technicznych dla zjazdów oraz naruszeniem ich własności, na co nie wyrażają zgody. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku wskazał, że inwestor - Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] realizuje roboty budowlane związane z wykonywaniem drogi dojazdowej M-1 w km [...] na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 2004 r., zmienionej decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2005 r., w zakresie odcinka km [...] (odpowiadający istniejącemu kilometrażowi km [...]). Organ stwierdził, iż w związku z powyższym, w niniejszym postępowaniu nie miał zastosowania art. 48 Prawa budowanego, wskazał natomiast, iż w odniesieniu do żądania skarżących należało rozważyć możliwość zastosowania art. 50 Prawa budowlanego. Odnosząc się do treści art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, podniósł, że przepis ten wskazuje sytuacje kiedy organ nadzoru budowlanego wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych. Mając je na uwadze organ stwierdził, że w sprawie nie zachodzi żaden z przypadków będących podstawą do wydania takiego rozstrzygnięcia. Inwestor posiadał bowiem pozwolenie na budowę (nie wchodziła w grę kwestia zgłoszenia), nadto organ nie stwierdził, aby wprowadzone do projektu zmiany powodowały zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, bądź zagrożenie środowiska. Jednocześnie organ uznał, iż skoro nastąpiły zmiany w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego objętego decyzją o pozwoleniu na budowę, to w aspekcie zapisu art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 36a Prawa budowlanego należało poddać je analizie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ocenił, że wprowadzone przez projektanta zmiany w trakcie realizacji budowy, zostały dokonane wyłącznie na działkach inwestora w liniach rozgraniczających tj., w granicy pasa drogowego tego terenu, bez naruszenia charakterystycznych parametrów i cech właściwych dla obiektu. Daltego, organ nadzoru budowlanego uznał, że wprowadzone w trakcie realizacji drogi M-1 zmiany do zatwierdzonego projektu budowlanego decyzją o pozwoleniu na budowę Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 2004 r., - zmienionej decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2005 r., w zakresie odcinka km [...] - nie są zmianami istotnymi w rozumieniu przepisu art. 36a ust. 5 Prawo budowlane. W tej sytuacji nie istniała w ocenie organu konieczność uzyskania przez inwestora decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W szczególności organ wskazał, iż nie uległ zmianie zakres objęty projektem zagospodarowania terenu, ponieważ wykonany został obiekt budowlany tj. droga opisana jako droga dojazdowa M -1 wraz z urządzeniami technicznymi – murami oporowymi, urządzeniami odwadniającymi drogę: kanalizacją opadową, studzienkami wodościekowymi, korytkami ściekowymi, przepustami. Wprowadzone przez projektanta zmiany polegały na: odcinkowym przesunięciu trasy w planie oraz korekcie tj. obniżeniu niwelety drogi dojazdowej M-1 o łącznej długości 818,1 m - od km [...] trasy zasadniczej drogi [...]). Zmiany to zostały wprowadzone ze względu na dostosowanie drogi do poziomu istniejącej zabudowy. Organ ustalił, na podstawie przedłożonych przez inwestora dokumentów, że przesunięcie osi drogi wynosiło od 0,0 - 5,0 m, natomiast faktyczne przesunięcie korpusu drogi z uwagi na obniżenie niwelety drogi M-1 wynosiło 1,75 — 2,75 m i mieściło się w granicach pasa drogowego - działek będących własnością inwestora, objętych decyzją o pozwoleniu na budowę. Kolejne zmiany polegały na wykonaniu na wniosek mieszkańców - pobocza w części utwardzonego w technologii z kostki brukowej (generalnie szer. 1,0 m, odcinkowo od 1,0 - 0,6 m) w miejsce pobocza ziemnego - od km [...] (km połączenia drogi [...]) do km [...], tj. w km [...] trasy zasadniczej drogi [...], oraz w km [...]; korekcie trasy kanału deszczowego na dł. 412 m, od km [...] trasy zasadniczej [...]), oraz na dł. 100 m, od km [...] drogi [...] (od km [...] do km [...] trasy zasadniczej [...]) i korekcie niwelety kanalizacji deszczowej dł. 176 m od km [...] (od km [...] trasy zasadniczej drogi [...]), zabezpieczeniu skarpy od km [...] (od km [...] trasy zasadniczej drogi [...]) oraz od km [...] do km [...] (od km [...] do km [...] trasy zasadniczej drogi głównej [...]). Analizując wprowadzone przez projektanta zmiany dotyczące zjazdów z drogi dojazdowej M -1 organ wskazał, że polegały one: - na przesunięciu osiowym zjazdu do posesji nr [...] przy ul. D., bez zmiany jego parametrów, z uwagi na pozostawione fundamenty budynku mieszkalnego; - na zapewnieniu dojazdu do działki nr [...] poprzez wykonanie zjazdu szerokości 10 m do obsługi trzech działek; - na zwiększeniu promieni łuków z 3,0 m do 5,0 m od strony M. i 10,0 m od strony S. na zjeździe do działki nr [...] (w km [...] drogi M-1), mających na celu umożliwienie dojazdu samochodów ciężarowych z przyczepami; - na zwiększeniu promieni łuków z 10 m do 12 m na zjeździe do osiedla M. (w km [...] drogi M-1), mającym na celu umożliwienie transportu dłużycy; - na zwiększeniu szerokości zjazdu do 5,0 m zamiast 3,5 m oraz na zwiększeniu promieni wyokrągleń z 3,0 m do 5,0 m, umocnieniu poboczy bitumem (zamiast umocnienia kostką brukową wg projektu zamiennego drogi M-1) na zjeździe do działki nr [...] (restauracja "[...]"); - wykonaniu zjazdu szerokości 14 m, dla obsługi dwóch działek nr [...], w tym do hurtowni materiałów budowlanych (zamiast jednego zjazdu o szer. 3,5 m do hurtowni), umocnieniu poboczy bitumem (zamiast umocnienia kostką brukową wg projektu zamiennego drogi M-1); - na wykonaniu zjazdu szerokości 12 m obsługującego drogę polną nr [...] i hurtownię materiałów budowlanych – działkę nr [...] (zamiast jednego zjazdu o szerokości 6,0 m do hurtowni), umocnieniu poboczy bitumem (zamiast umocnienia kostką brukową wg projektu zamiennego drogi M-1). W kontekście dokonanych przez inwestora zmian organ podniósł, że w projekcie budowlanym określono tylko zasadnicze parametry obiektu budowlanego – drogi M-1. Projekt nie zawierał wszystkich szczegółowych rozwiązań, które mogły rzutować w sposób zasadniczy na parametry drogi. W projekcie budowlanym uwzględniono również umieszczenie w koronie elementów odwodnienia drogi, zaprojektowano pobocza o nawierzchni ziemnej, na wniosek mieszkańców pobocze ziemne wykonano częściowo o nawierzchni utwardzonej z kostki brukowej, a częściowo o nawierzchni ziemnej. Powyższe ustalenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynikały z przedłożonej przez inwestora na żądanie organu inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej w skali 1:1000 i w części w skali 1:500, oraz dwukrotnej kontroli w terenie. W zakresie kanalizacji deszczowej zmiany polegały na wykonaniu dodatkowego kanału deszczowego dł. 84,4m, od km [...] w drodze M1 (tj. od km [...] trasy zasadniczej [...]), które projektant uzasadniał odprowadzeniem wód nad stokowych z terenu przyległego do drogi M1, zmianie geometrii muru MP 09 drogi dojazdowej M-1, polegającej na skróceniu go o dwie początkowe sekcje - początek muru w km [...] (od km [...] trasy zasadniczej drogi głównej [...]), zmiana wynikała z konieczności dostosowania geometrii muru do istniejącej zabudowy dla zapewnienia komunikacji lokalnej. Organ stwierdził ponadto, że zostały zapewnione warunki do korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne, jak również wskazał, że nie uległ zmianie zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części i nie zmieniono ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, które warunkują między innymi czy wprowadzone zmiany należy ocenić jako istotne, czy też nieistotne. Odnosząc się do zarzutów wnioskodawców organ zauważył, że nie został naruszony ich interes prawny. Stwierdzając odstępstwa od projektu, w odniesieniu do zjazdów do nieruchomości wnioskodawców, organ wskazał, iż zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, z drogi dojazdowej M-1 na działki o nr ew. [...], których właścicielem jest G. T., został zaprojektowany 1 zjazd szer. 6,0m. Wprowadzone przez projektanta zmiany do zjazdów na działki nr [...] polegały na wykonaniu podwójnego zjazdu dla obsługi tych dwóch działek i tak na zjeździe na drogę polną nr [...] i do hurtowni materiałów budowlanych - działki nr [...], wykonano zjazd o szerokości 12 m, zamiast jednego zjazdu o szerokości 6,0 m do hurtowni. Do obsługi dwóch działek nr [...] (sąsiada) i nr [...] - hurtowni materiałów budowlanych wykonano zjazd szerokości 14 m, (zamiast jednego zjazdu o szer. 3,5 m do hurtowni). Na zjazdach wykonano nawierzchnię bitumiczną, a pobocze umocniono również bitumem – zamiast umocnienia kostką brukową, przewidzianego w projekcie zamiennym drogi M-1. Organ stwierdził nadto, że J. G., właściciel działki nr [...], wbrew jego twierdzeniom nie utracił wjazdu, (w dacie wniosku zjazd nie był jeszcze wykonany). Podniósł, że zjazd do działki został wykonany z kostki brukowej, a zgodnie z pismem z dnia 16 lipca 2008 r., jego kształt i zakres został uzgodniony z właścicielem działki. Organ zaznaczył, że projekt budowlany, w odniesieniu do zjazdów nie określał szczegółowo promieni skrętu (wyokrągleń), ani funkcji jakie pełnić będą te zjazdy. Niemniej, zdaniem organu, w świetle zgromadzonych dokumentów, (między innymi inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej) przesłanych przez inwestora i równocześnie zarządcę drogi krajowej Nr [...] stwierdził, że parametry wykonanych zjazdów odpowiadają normom, określonym w Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999r. Nr 43, poz. 430) - przy założeniu obu funkcji zjazdu jako zjazdu indywidualnego i zjazdu publicznego i wynikających z nich parametrów technicznych. Odwołanie od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. wnieśli J. G., P. G. oraz G. T. Skarżący nie zgodzili się ze stanowiskiem organu, że zmiany projektu są zmianami nieistotnymi, wskazali, że wprowadzone zmiany naruszają przepisy warunków technicznych określonych w Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Podniosli, że istnieją trudności z wjeżdżaniem do ich posesji długimi pojazdami oraz wskazali na szereg wad technicznych i usterek związanych z wykonywanymi robotami drogowymi (w tym kanalizacji deszczowej) . Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania J. G., P. G. oraz G. T., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r., podtrzymując stanowisko w niej przedstawione. Organ odwoławczy wskazał, że analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (dokumentacja techniczna projektowa i powykonawcza, inwentaryzacja, protokoły z oględzin), pozwalały na stwierdzenie, że nie dokonano zmian, które można by było uznać za istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego w myśl art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego z 1994r., w szczególności w obrębie działek skarżących. Organ podniósł, że nie uległ zmianie zakres objęty projektem zagospodarowania terenu, zmiany mieściły się w granicach pasa drogowego. Nie uległy też zmianie charakterystyczne parametry obiektu w tym długość i szerokość. Nie zmieniono warunków niezbędnych do korzystania z obiektu przez osoby niepełnosprawne, zamierzonego sposobu użytkowania, ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto, że zarzucanych przez skarżących zmian w zakresie parametrów zjazdów nie można uznać za istotne. W zakresie bowiem zjazdu do działki nr [...] zwiększono szerokość i wyokrąglenie zjazdu. W zakresie działki nr [...] wykonano jeden zjazd o szerokości 14m do obsługi tych działek (zamiast jednego o szer. 3,5m tylko dla działki nr [...]). W zakresie działki nr [...] wykonano zjazd o szerokości 12m do obsługi tych działek (zamiast jednego o szer. 6,0 m tylko dla działki nr [...]). Zdaniem organu, skoro zapewniono dostęp do drogi publicznej i wykonano w tym celu stosowne zjazdy, to zmiany te w sposób nieistotny zmieniają parametry tych zjazdów, zwłaszcza, że nie były one szczegółowo określone w projekcie budowlanym i spełniają minimalne wymagania w tym zakresie, przewidziane w Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430) w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (§ 78 i 79 tegoż rozporządzenia). W ocenie organu także zmiana polegająca na zmianie sposobu umocnieniu części poboczy bitumem zamiast kostką nie mogła być uznana za istotną w myśl art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego z 1994r., gdyż nie zmieniła ona żadnych ze wskazanych w tym przepisie cech obiektu. Poza tym organ poddał w wątpliwość interes prawny J. G. i P. G. wskazując, że jedynie G. T. posiada interes prawny uprawniający do występowania w niniejszym postępowaniu, bowiem tylko jego działkę (nr [...]) obejmował obszar oddziaływania obiektu. Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli J. G., P. G. oraz G. T., wnosząc o jej uchylenie. Skarżący wnieśli ponadto o uznanie, że przesunięcie drogi i jej obniżenie, a także zmiana parametrów zjazdów, które nie odpowiadają warunkom określonym w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r., są istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego. Zarzucali złe wyokrąglenie zjazdów oraz związane z tym trudności z wjeżdżaniem długimi pojazdami. Podnieśli szereg wad technicznych i usterek związanych z wykonywanymi robotami drogowymi (w tym kanalizacji deszczowej), załączając na tę okoliczności dokumentację fotograficzną i korespondencję do stosownych organów. W związku z powyższym wnosili o wydanie decyzji nakazującej naprawienie błędów projektowych i wykonawczych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych rozstrzygnięć a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę należało oddalić. Podstawą prawną do uwzględnienia żądań skarżących wstrzymania robót związanych z wykonywaniem drogi dojazdowej M-1 oraz zjazdów do ich nieruchomości, byłby art. 50 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.) - oczywiście gdyby okazały się zasadne. Zgodnie z art. 50 ust. 1, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Zasadnie organ pierwszej instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie wykluczona została możliwość uwzględnienia żądania skarżących w oparciu o przesłanki określone w art. 50 ust. 1 pkt 1-3 Prawa budowlanego. Inwestor dysponował bowiem pozwoleniem na budowę wydanym przez Wojewodę [...] nr [...] w dniu [...] marca 2004 r., zmienionym decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2005 r., w zakresie odcinka km [...] (odpowiadający istniejącemu kilometrażowi km [...] - km [...]), a nadto niewątpliwym było, że zmiany wprowadzone do projektu nie powodowały zagrożenia bezpieczeństwa lub mienia ani środowiska. Gdyby jednak realizacja drogi M -1 oraz jej elementów wykonywana była jak twierdzą skarżący z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego wskazanymi wyżej decyzjami Wojewody [...] projektu budowlanego, to wówczas istniałyby podstawy do wstrzymania robót, stosownie do dyspozycji art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Ocena stanu faktycznego zaistniałego w tej sprawie polegała na porównaniu projektu budowlanego z faktycznym wykonaniem drogi i jej elementów oraz odniesieniem tego do przesłanek z art. 36 a pkt 5 Prawa budowlanego, który określa, jakie odstępstwo od projektu budowlanego jest istotne i wymaga wówczas uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Zdaniem Sądu organ pierwszej instancji dokonał tej oceny w sposób prawidłowy. Wskazał bowiem, że zgodnie z projektem droga dojazdowa M -1 realizowana była w ramach rozbudowy drogi krajowej Nr [...]. Projektowane parametry korony drogi zostały przedstawione w części opisowej projektu zagospodarowania terenu i wynikało z nich, że jezdnia ma mieć szerokości 5,0 m, pobocza - prawostronne szer. 1,25 - 2,0 m, lewostronne szer. 0,75 - 1,25 m. Natomiast z części rysunkowej wynikało, że pobocze będzie stanowić opaska szerokości 0,4 m, ułożona przed skarpą za linią ścieku z elementów betonowych przebiegającego przy krawędzi drogi. W tym zakresie część opisowa projektu była rozbieżna z częścią rysunkową projektu. Projekt uwzględniał także umieszczenie w koronie drogi elementów odwodnienia oraz pobocza o nawierzchni ziemnej. W toku realizacji pobocze wykonano częściowo jako ziemne, a częściowo o nawierzchni utwardzonej z kostki brukowej. Poza tym w trakcie realizacji budowy projektant wprowadził zmiany przewidując wykonanie po stronie prawej odcinkowo przy krawędzi drogi ścieki z elementów betonowych szer. 0,4 - 0,5 m, co spowodowało, że po stronie prawej zwęziły się odcinki utwardzonego pobocza z kostki brukowej, z szer. 1,0 m do szerokości min. 0,6 m, a po stronie lewej do opaski szer. 0,4 m. Zachowano w ten sposób optycznie płynny przebieg linii pobocza z kostki (na styku z poboczem ziemnym). Przy czym od strony zabudowań po stronie prawej, na której odbywać się będzie główny ruch pieszy, całkowita szerokość pobocza (pas z kostki brukowej i pobocze ziemne ) wynosiła odpowiednio 2,0 m, 1,25 m, 1, 0 m i min. 0,78 m. Według warunków technicznych określonych w Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430), dla dróg dojazdowych - pas ruchu dla jezdni dwukierunkowej winien wynosić 2,50 - 2,25 m, a szerokość poboczy w przypadku ruchu pieszych nie może być mniejsza niż 0,75 m. Zdaniem Sądu przedłożona inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza oraz oględziny w terenie przeprowadzone w dniu 11 kwietnia i 7 lipca 2008 r., potwierdziły wykonanie obiektu z nieistotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego i przy zachowaniu norm warunków technicznych. Prawidłowo również organ ocenił zarzuty wnioskodawców w odniesieniu do zjazdów do ich nieruchomości w miejscowości S. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, z drogi dojazdowej M -1 na działki o nr ew. [...], których właścicielem jest G. T., był zaprojektowany zjazd o szer. 6,0 m. Natomiast wprowadzona zmiana w zakresie zjazdów na działki nr [...] polegała na wykonaniu podwójnego zjazdu dla obsługi tych dwóch działek. Wykonano wspólny zjazd na drogę polną nr [...] i do hurtowni materiałów budowlanych, tj. działki nr [...], o szerokości 12 m, zamiast jednego zjazdu o szerokości 6,0 m do hurtowni. Natomiast dla działek nr [...] (działka sąsiada) wykonano zjazd szerokości 14 m (zamiast zjazdu o szer. 3,5 m), na zjazdach wykonano nawierzchnię bitumiczną, pobocze umocniono również bitumem zamiast kostką brukową, jak przewidziano w projekcie. W odniesieniu do działki nr [...] J. G. organ wskazał, że zjazd został wykonany z kostki brukowej, a zgodnie z pismem wyjaśniającym z dnia 16 lipca 2008 r. jego kształt i zakres został uzgodniony z właścicielem. Mając na uwadze, że projekt budowlany, w odniesieniu do zjazdów nie określał szczegółowych parametrów technicznych w tym promieni skrętu (wyokrągleń), ani funkcji jakie pełnić będą te zjazdy, prawidłowo organ ocenił, że parametry wykonanych zjazdów są zgodne z Rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, przy założeniu, że mogą pełnić rolę zjazdów indywidualnych i publicznych. Zasadne było również podkreślenie organu pierwszej instancji, że skoro budowa drogi M-1 nie została w dacie orzekania organu ukończona, to usterki i wady techniczne możliwe są do usunięcia, co pozostaje w gestii inwestora. W tych okolicznościach dokonana ocena i kwalifikacja odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego słusznie wskazywała, że wprowadzone zmiany w trakcie realizacji zadania były nieistotnymi w stosunku do pozwolenia na budowę i nie zachodzą przesłanki wstrzymania robót budowlanych przewidzianych w artykule 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Poza tym organ zasadnie stwierdził, że wobec braku podstaw do wydania jakiejkolwiek decyzji merytorycznej, na podstawie art. 105 k.p.a. celowym było umorzenie postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.