VII SA/Wa 827/09
WyrokWSA w Warszawie2009-09-09
Skład orzekający: Mariola Kowalska, Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Małgorzata Miron
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, stosując art. 138 § 2 Kpa, mimo że materiał dowodowy był wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organ odwoławczy naruszył prawo, stosując art. 138 § 2 Kpa bez uzasadnionych podstaw. Organ ten powinien był merytorycznie rozpoznać sprawę lub przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające, zamiast przekazywać ją do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, zwłaszcza gdy w aktach znajdowały się wymagane dokumenty.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującej rozbiórkę werandy i obudowy drewnianego budynku mieszkalnego z pustaka ceramicznego, uznanych za samowolę budowlaną. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na braki w postępowaniu wyjaśniającym. Skarżący W. i M. K. zarzucili, że stan faktyczny został wyjaśniony, a działania inwestorów stanowią samowolę budowlaną.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz stwierdzono, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądzono zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2009 r. sprawy ze skargi W. K. i M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących W. K. i M. K. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
VII SA/Wa 827/09
UZASADNIENIE
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nakazał W. i H. P. rozbiórkę werandy o wymiarach [...] m (drewnianej o dachu dwuspadowym krytym papą posadowionej na fundamencie betonowym), ścian wykonanych z pustaka ceramicznego Max, wykonanych na fundamencie betonowym (wokół istniejącego drewnianego budynku mieszkalnego), usytuowanych na działkach nr ew. [...], położonych w Ż., przy ul. [...].
W uzasadnieniu organ podał, że roboty budowlane polegające na budowie werandy oraz obudowie drewnianego budynku mieszkalnego ścianami z pustaka ceramicznego Max, wykonanymi na fundamencie betonowym, nie stanowią remontu. Zatem na inwestorze ciążył obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, a nie dopełniając powyższego obowiązku dopuścił się samowoli budowlanej. Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. wstrzymał prowadzenie dalszych robót budowlanych oraz nakazał przedłożenie niezbędnej dokumentacji. W wyznaczonym terminie inwestorzy nie przedstawili wymaganych dokumentów, dlatego orzeczono rozbiórkę.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r, Nr [...] na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 142 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania W. i H. P., uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz z urzędu uchylił postanowienie z dnia [...] października 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji przy rozpoznaniu sprawy naruszył art. 7 i 77 Kpa Materiał znajdujący się w aktach sprawy, zdaniem organu odwoławczego, nie pozwala na merytoryczne rozpoznanie sprawy. Przede wszystkim w aktach sprawy brak jest protokołu z oględzin. Ponadto zdaniem organu II instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. uchybił
przepisowi art. 64 § 4 Kpa, gdyż w aktach brak jest zawiadomienia o wszczęciu postępowania, a tym samym uznał, że organ I instancji nie ustalił kręgu osób, którym przysługuje legitymacja strony. W wątpliwość poddane zostało zakwalifikowanie robót budowlanych polegających na obudowaniu cegłą drewnianego budynku mieszkalnego jako samowoli budowlanej podlegającej trybowi z art. 48 Prawa budowlanego, ponieważ tryb ten odnosi się do obiektów budowlanych lub ich części wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego obudowanie obiektu nie mieści się w zakresie robót wskazanych w art. 48 Prawa budowlanego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli W. i M. K. podnosząc, że sprawa toczy się od września 2006 r. i w tym czasie zostało spisanych kilka protokołów oględzin i zrobiono mnóstwo zdjęć, przy czym ostatnie oględziny odbyły się w dniu [...] sierpnia 2008 r. W skardze podniesiono również, że sprawa kilkakrotnie trafiała do Inspektoratu w W. Zdaniem skarżących stan faktyczny sprawy został w pełni wyjaśniony, a to co W. i H. P. zrobili jest samowolą budowlaną.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu [art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)].
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły i miały istotny wpływ na wynik postępowania, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r, którą organ uchylił i przekazał do ponownego rozpatrzenia decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...] lutego 2009 r.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowi art. 138 § 2 Kpa zgodnie, z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego całości lub w znacznej części.
Tak więc możliwość czysto kasacyjnego załatwienia sprawy traktowana jest przez ustawodawcę jako wyjątkowa. Organ odwoławczy może wydać ją tylko w sytuacji, gdy:
- organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub
- przeprowadzone przez ten organ postępowanie wyjaśniające nie jest
wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy;
- brak jest podstaw do zastosowania w postępowaniu odwoławczym art. 136 Kpa.
Zauważyć trzeba, iż istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, a organ orzeka w tym postępowaniu merytorycznie w jej całokształcie, na co wskazywał wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny w swym orzecznictwie (np.: wyrok NSA z 14 sierpnia 1987 r. sygn. akt IV SA 385/97, LEX nr 43802).
Zgodnie zaś z art. 140 Kpa organ ten, tak samo, jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7 Kpa, art. 77 Kpa, art. 80 Kpa i art. 107 § 3 Kpa. Ma on również możliwość na podstawie art. 136 Kpa przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, jeśli w jego ocenie istnieją braki w materiale dowodowym, zgromadzonym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
Organ odwoławczy uznając, iż istnieją braki w zgromadzonym przez organ I instancji materiale dowodowym, winien był, będąc związanym zasadą prawdy obiektywnej oraz posiadając możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego we własnym zakresie lub np. zwrócić się do właściwego organu w trybie art. 136 Kpa o ustalenie kręgu osób, którym przysługuje legitymacja strony. Organ II instancji w związku z wątpliwościami (którymi niejasno uzasadniał wydanie decyzji w trybie art. 138 § 2 Kpa) dotyczącymi kwalifikacji wykonanych robót budowlanych, powinien przeprowadzić dokładne postępowanie
dowodowe w tej kwestii. Z treści uzasadnienia zawartego w decyzji organu II instancji wynika jednak, iż organ ten nie dostrzegł braków w postępowaniu dowodowym, nie wskazał bowiem jakie okoliczności faktyczne nie zostały przez organ I instancji w kwestii kwalifikacji robót budowlanych wyjaśnione. Organ odwoławczy nie zgodził się natomiast z oceną prawną materiału dowodowego dokonaną przez organ I instancji.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezsprzecznym jest, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając decyzję w trybie art. 138 § 2 Kpa naruszył prawo w sposób istotny. Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie wymagało bowiem uprzedniego przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, zaś organ odwoławczy nie wskazał, w uzasadnieniu swojej decyzji przesłanek, które miałyby to uzasadniać. Podkreślić należy, iż w aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajdują się wszystkie dokumenty, na brak których powoływał się organ II instancji w uzasadnieniu decyzji.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.
Na podstawie art. 152 w/w ustawy stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
O kosztach orzeczono zaś na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło