IV SAB/Wr 35/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant Anna Rudzińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 września 2009 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie wydania decyzji o przyznaniu równoważnika za remont lokalu mieszkalnego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 10 marca 2009 r. M. S. – emerytowany funkcjonariusz Policji – wniósł do Komendanta Powiatowego Policji w L. o ustalenie wysokości i wypłatę równoważnika za remont mieszkania za 2009 r. Załatwiając powyższy wniosek Komendant Powiatowy Policji w L. w dniu [...] wydał decyzję nr [...], którą umorzył postępowanie w powyższej sprawie. Od decyzji tej M. S. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w związku z czym został poinformowany przez organ odwoławczy, że "sprawa została rozpatrzona przez Komendanta Powiatowego Policji w L. i nie wymaga kolejnego rozpatrzenia". Wobec tego M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w L. i Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. (sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w L. została oznaczona sygn. akt IV SAB/Wr 47/09 – dod. Sądu). Tymczasem w dniu [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. podjął decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...], nr [...]. Decyzja ostateczna Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w tej sprawie została zaskarżona przez M. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (sprawa sądowoadministracyjna otrzymała sygn. akt IV SA/Wr 266/08). W świetle tych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził bezprzedmiotowość postępowania ze skargi M. S. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Postępowanie to bowiem, w przypadku gdy strona postępowania kwestionuje bezczynność organu administracyjnego, a organ ten sam zniósł bezczynność podejmując stosowną czynność, staje się zbędne. Rola sądu administracyjnego sprowadzałaby się w takiej sytuacji jedynie do zobowiązania organu administracyjnego do podjęcia takiej czynności bez wskazywania sposobu zakończenia postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji postanowienia.