II OZ 402/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Po 874/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej [...] S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 września 2009 r., sygn. akt II SA/Po 874/08 w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez uczestnika postępowania [...] S.A. od wyroku tego Sądu z dnia 9 września 2009 r., sygn. akt II SA/Po 874/08. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wyrok z dnia 9 września 2009 r. wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Spółki [...] w dniu 8 października 2009 r., zatem termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał z dniem 9 listopada 2009 r. (poniedziałek). Tymczasem skargę kasacyjną wniesiono dniu 13 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego). Ponadto Sąd wskazał, że wraz ze skargą kasacyjną złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2009 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zażalenie złożone na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt II OZ 99/10. Uznając zatem, że skargę kasacyjną złożono po upływie ustawowego terminu, a wniosek o jego przywrócenie został prawomocnie oddalony, Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W zażaleniu na to postanowienie [...] S.A., reprezentowana przez adwokata, zarzuciła naruszenie art. 90 § 2 w zw. z art. 91 § 3 p.p.s.a. poprzez nieskierowanie sprawy na posiedzenie jawne i niewyznaczenie rozprawy w celu rozpoznania kwestii odrzucenia skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy przemawiał za tym interes dokładniejszego wyjaśnienia sprawy. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że z uwagi na doręczenie pełnomocnikowi uczestnika postępowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 8 października 2009 r., termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 9 listopada 2009 r. Prawidłowo zatem skargę kasacyjną wniesioną w dniu 13 listopada 2009 r. Sąd I instancji odrzucił stwierdzając jej złożenie po upływie ustawowego terminu. Na marginesie zauważyć należy, że wbrew wywodom poczynionym z zaskarżonym postanowieniu, dla odrzucenia środka zaskarżenia z uwagi na jego złożenie po terminie nie ma wpływu kwestia rozpoznanego wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Odnosząc się natomiast do poruszonej w zażaleniu kwestii rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym i tym samym zaniechaniu dokładniejszego zbadania sprawy na rozprawie, podkreślić należy, że jak wynika z art. 178 p.p.s.a. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej po upływie ustawowego terminu sąd wojewódzki orzeka na posiedzeniu niejawnym. Skierowanie zaś sprawy na posiedzenie jawne i wyznaczenie rozprawy w sytuacji, gdy sprawa co do zasady podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym (art. 90 § 2 p.p.s.a.) jest jedynie uprawnieniem sądu. Do uprawnień sądu należy również zarządzenie stawienia się stron lub jednej z nich osobiście albo przez pełnomocnika w celu dokładniejszego wyjaśniania sprawy (art. 91 § 3 p.p.s.a.). Nie można zatem skutecznie czynić zarzutu sądowi, że rozpoznawał sprawę na posiedzeniu niejawnym bez uprzedniego wysłuchania stron w sytuacji, gdy nie wykazano, że w rozpoznawanej sprawie istniały okoliczności wymagające dokładniejszego zbadania. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.