III SA/Gl 1206/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-11-02

Skład orzekający: Henryk Wach

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wynik kontroli skarbowej, który nie nakłada na stronę określonych obowiązków, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Wynik kontroli skarbowej, który nie nakłada na stronę określonych obowiązków, nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga wniesiona na taki wynik kontroli jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. wniósł skargę na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. dotyczący gospodarowania środkami publicznymi. Organ kontroli skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że wynik kontroli nie jest decyzją administracyjną i nie nakłada żadnych obowiązków. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, , , po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gospodarowania środkami publicznymi p o s t a n a w i a: 1.odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] zł (dwieście złotych). Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. [...] r. wniósł skargę na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gospodarowania środkami publicznymi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie z tego powodu, że wynik kontroli z [...] r. nie jest decyzją administracyjną i nie nałożył na stronę żadnych obowiązków, powołując się przy tym na wyrok NSA o sygn. FSK 1714/04. W konsekwencji, nie jest to akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, i jako taki nie podlega zaskarżeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4, a także w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych. Te przepisy wyznaczają zatem zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Natomiast według art. 53 § 1 tej ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, którą zgodnie z art. 52 § 1 i 2 można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem również na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3). W tej sprawie został zaskarżony wynik kontroli. Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 8 po. 65 z zm.), organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne wynikiem kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, podlegającymi zwrotowi. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, że wynik kontroli może podlegać kognicji sądu administracyjnego jedynie wówczas , gdy z jego treści wynika nałożenie na stronę określonych obowiązków. Ponadto w literaturze prezentowany jest pogląd, że do uznania za decyzję administracyjną nie ma rozstrzygającego znaczenia określenie danej formy działania organów administracji w przepisach prawnych, które operują rozmaitymi określeniami, jak np. decyzja, zezwolenie, pozwolenie, orzeczenie, zgoda, koncesja, cofniecie koncesji, zarządzenie, nakaz, wymiar podatku, przyznanie, ustalenie odszkodowania, wyłączenie, ustalenie warunków, ustanowienie, wynik kontroli, chociaż w każdym przypadku mamy do czynienia z kwalifikowanym aktem administracyjnym, jakim jest decyzja administracyjna. Do uznania określonego przejawu działalności organu administracyjnego za decyzję administracyjną wystarcza, że dane rozstrzygnięcie zawiera minimum niezbędnych elementów formalnych, do których zalicza się: oznaczenie organu, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ. W przypadku rozstrzygnięcia o nazwie wynik kontroli nie można pominąć również tego, że każde postępowanie administracyjne, kończące się wydaniem decyzji jest, co do zasady dwuinstancyjne. Ustalenie, że w tej sprawie nie mamy do czynienia z wynikiem kontroli, który może zostać uznany za decyzję administracyjną oraz to, że od tego rozstrzygnięcia nie przysługuje stronie odwołanie powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło