II FSK 1024/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 696/09 w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 11 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia umorzyć postępowanie kasacyjne. Wyrokiem z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 696/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. S. na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 11 czerwca 2008 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej oraz należnych odsetek z tytułu podatku od spadków i darowizn. W skardze kasacyjnej z dnia 6 listopada 2009 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie powyższego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezydent Miasta K. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej. W piśmie z dnia 27 października 2011 r. pełnomocnik strony podniósł, że rozpoznanie powyższej sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe, ze względu na śmierć J. S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podkreślić należy, że co do zasady śmierć strony w toku postępowania sądowoadministracyjnego rodzi obowiązek jego zawieszenia do czasu ustalenia następców prawnych - art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; dalej:p.p.s.a.). Postępowania nie zawiesza się, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 124 § 2 p.p.s.a.). Wówczas podlega ono umorzeniu ( art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przepisy te mają zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z mocy art. 193 p.p.s.a. Zaskarżonym wyrokiem dokonano kontroli decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 11 czerwca 2008 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej oraz należnych odsetek z tytułu podatku od spadków i darowizn. Uprawnienie takie, zgodnie z obowiązującym w dacie wydania decyzji art. 67 a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa), przysługuje podatnikowi z uwagi na jego osobistą sytuację życiową i ekonomiczną (przesłankami umorzenia są ważny interes podatnika lub interes publiczny, ale związany z sytuacją podatnika). Jest to zatem prawo niemajątkowe, ściśle związane z jego osobą, które nie wchodzi w skład spadku po nim (art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) i nie przechodzi na spadkobierców z mocy art. 97 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Postępowanie w tej sprawie nie może się więc toczyć z udziałem spadkobierców, którym zresztą przysługuje samodzielne prawo do ubiegania się o umorzenie zaległości ( art. 67 c § 2 Ordynacji podatkowej). Z tych względów postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wskutek śmierci strony skarżącej należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Sąd nie orzekał o kosztach postępowania, art. 203 i 204 p.p.s.a. nie dają bowiem żadnej ze stron prawa do ubiegania się o zwrot kosztów postępowania wywołanego skargą kasacyjną w przypadku jego umorzenia. Nie orzekł także o zwrocie wpisu sądowego, bowiem brak podstaw do takiego zwrotu w świetle art. 232 § 1 p.p.s.a.