IV SA/Wa 1455/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie wyznaczenia organu do rozpoznania wniosku postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 200 (dwieście) złotych. Pismem z dnia 31 lipca 2009 r. K. sp. z o.o. z siedzibą w K., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lipca 2009 r., który działając na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 w związku z art. 26 § 2 i 3 Kpa, wyznaczył Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. jako właściwy organ do prowadzenia sprawy z wniosku K. sp. z o.o. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty J. z dnia [...] lipca 2005 r. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie trzema wylotami do rowu ścieków komunalnych. W odpowiedzi na skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie podnosząc, iż na wydane postanowienie nie przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ nie należy ono do żadnych zaskarżalnych form działania administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, gdyż jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 art. 3 cyt. ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Biorąc pod uwagę treść powyższego przepisu należy stwierdzić, iż kwestionowane rozstrzygnięcie nie należy do żadnej z wyżej wymienionych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej, w szczególności nie jest postanowieniem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czyli rozstrzygnięciem wymienionym w art. 3 § 2 pkt 4 cyt. ustawy. Wyjaśnić należy, iż zaskarżeniu do sądu mogą podlegać tylko takie postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo które kończą postępowanie bądź rozstrzygają sprawę co do jej istoty. Do takich postanowień nie można zaliczyć postanowienia organu wyższego stopnia o wyznaczeniu do załatwienia danej sprawy innego podległego mu organu. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (dział V) regulujące kwestie związane z wyłączeniem pracownika i organu od załatwienia sprawy, nie przewidują możliwości wnoszenia zażalenia od takiego postanowienia. Zgodnie zaś z art. 141 § 1 Kpa zażalenie przysługuje na wydane w toku postępowania postanowienia, gdy kodeks tak stanowi. Wobec tego przyjąć należy, że od postanowienia dotyczącego wyłączenia pracownika bądź organu, nie służy zażalenie. Skoro nie służy na nie zażalenie, to także skarga do sądu administracyjnego. Zauważyć też należy, iż zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jego zgodność z prawem będzie mogła być dokonana przez sąd administracyjny dopiero na etapie kontroli ostatecznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie, w której stwierdzono istnienie podstaw do wyłączenia organu i wyznaczenia innego do rozpatrzenia sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a cyt. ustawy.