I OZ 1084/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Miasta P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1313/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia oddalić zażalenie Miasto P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem [...] września 2005 r. przez Akademię im. [...] w P., obecnie Uniwersytet [...] w P., prawa własności działek nr: [...],[...] i [...], położonych w Poznaniu, obręb [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1313/09, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niewykazanie przez stronę skarżącą, że zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Miasto P. wniosło do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, że wymieniona we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji działka o numerze [...] ujawniona została jako własność Miasta P. na podstawie decyzji podziałowej z dnia [...] października 2005 r., nr [...] i przeznaczona jest w planie miejscowym pod drogę publiczną. W przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji mogłoby zatem dojść do sytuacji, w której Uniwersytet Przyrodniczy w P. stanie się właścicielem działki będącej drogą gminną i stanowiącej własność Miasta P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W przedmiotowej sprawie analiza wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, które uzasadniałyby uwzględnienie tego wniosku. Nie powołała bowiem żadnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji. Dodatkowo wskazać należy, iż słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny zasadności skargi, takie działanie Sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby bowiem niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu sprowadzającą się do przedsądu. W konsekwencji, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r. należy uznać za zasadne. Niezależnie od powyższego zaznaczyć należy, iż postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W takim przypadku strona domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia winna wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek - art. 61 § 4 powołanej ustawy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.