II SAB/Op 20/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w O. w przedmiocie 1/12 części nagrody rocznej za 2005 r. wraz z odsetkami postanawia umorzyć postępowanie. Skarżąca K. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny Dowódcy JW. [...] [...], a to z uwagi na jego bezczynność w sprawie wypłaty 1/12 części nagrody rocznej za 2005r. wraz z odsetkami oraz żądanie wydania decyzji w przedmiocie wypłaty tej należności. W uzasadnieniu skargi podał, że w trakcie prowadzonych postępowań przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu o sygn. akt II SAB/Op 25/08 oraz SAB/Op 24/08 Sąd nakazał Dowódcy JW. [...] [...] wydanie decyzji w ciągu miesiąca w przedmiocie odsetek za opóźnienie w wypłacie 11/12 nagrody rocznej oraz wypłaty 1/12 części nagrody rocznej za 2005r. Po upływie wskazanego przez Sąd terminu do załatwienia sprawy organ zwrócił się do niego z żądaniem wskazania podstaw prawnych tego żądania i pomimo udzielenia na nie odpowiedzi nadal przedłużane jest postępowanie i do chwili złożenia skargi nie została wydana decyzja. W odpowiedzi na skargę Dowódca JW. [...] [...] wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej podkreślając, że organ nie pozostawał bezczynnym po wydaniu wyroku Sądu, lecz podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy. Pismem z dnia 4 sierpnia 2009r. Sąd wezwał skarżącego do jednoznacznego oświadczenia co do przedmiotu żądania, a mianowicie czy dotyczy ono zobowiązania organu do wydania decyzji w zakresie wypłaty 1/12 tzw. nagrody rocznej za 2005r. wraz z odsetkami czy też wymierzenia organowi grzywny. Skarżący w odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia 23 sierpnia 2009r. (k.38) wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie przez organ decyzji w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a. ) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący może w każdym czasie cofnąć skargę, a sąd jest związany jej cofnięciem (art. 60 zdanie pierwsze w/w ustawy). Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze powyższy przepis oraz dokonując zgodnie z jego dyspozycją oceny oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, uznać należało, iż oświadczenie skarżącego wiązało sąd, bowiem z treści tego oświadczenia oraz treści skargi nie wynikało, aby złożone zostało ono w celu obejścia prawa, jak też, aby spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności lub utrzymaniem w mocy aktu wydanego z naruszeniem prawa, które stanowiłoby podstawę do wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. Skarżący może cofnąć skargę w każdym czasie, bowiem to on rozporządza skargą i stąd też wobec stwierdzenia braku przesłanek uniemożliwiających sądowi uznanie za niedopuszczalne cofnięcie przedmiotowej skargi, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postępowanie w sprawie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.