V SA/Wa 805/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska – Szary (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant - Małgorzata Sieczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2009 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych; oddala skargę Przedmiotem skargi z 29 kwietnia 2009 r. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes Agencji) nr [...] z [...] marca 2009r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej: Dyrektor Oddziału) nr [...] z [...] lutego 2009 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B.(dalej: Kierownik Biura) nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych S.S. wydana w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z 8 czerwca 2004 r. S.S. wystąpił do Kierownika Biura o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 6, póz. 40 ze zm.). Decyzją z [...] grudnia 2004 r. nr [...], Kierownik Biura przyznał S.S. płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004 w łącznej wysokości 10600,83 zł w tym z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) w kwocie 4475,87 zł oraz z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) w kwocie 6124,96 zł. W decyzji wskazano, iż płatność w ustalonej wysokości zostanie przekazana na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku o wpis do ewidencji producentów, w terminie wynikającym z przepisów unijnych. Orzeczenie to zostało doręczone stronie 7 lutego 2005 r. i wobec nie złożenia środka odwoławczego stało się ostateczne. Dalej, z akt sprawy wynika, że [...] stycznia 2009 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w E. k/L. działając na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.) - dalej: k.p.a., wszczął postępowanie z urzędu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego z [...] grudnia 2004 r. Przyczyną wszczęcia powyższego postępowania było przekazanie przez S.S. wraz z małżonką W.S. będącego ich własnością gospodarstwa rolnego na rzecz córki - M.S., na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego Repertorium A Nr [...], w dniu 22 listopada 2004 r. Niniejszą umowę darowizny S.S. zawarł w celu uzyskania renty strukturalnej na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 roku w sprawie Sygn. akt VSA/Wa 805/09 szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, póz. 1181). Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Dyrektor Oddziału na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 157 § 2 i art. 158 § 1 k.p.a. stwierdził nieważność decyzji nr [...] z [...] grudnia 2002 r. wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego, przyznającej S.S. płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2004. Uzasadniając rozstrzygnięcie tej treści Dyrektor Oddziału wskazał, iż podstawę do przyznania płatności stanowi art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, zgodnie z którym producent rolny ma prawo do ubiegania się o płatności bezpośrednie do gruntów rolnych, jeżeli spełnia łącznie określone w ustawie przesłanki: jest posiadaczem gospodarstwa rolnego, grunty rolne utrzymywane są w dobrej kulturze rolnej, łączna powierzchnia działek rolnych, które kwalifikują się do objęcia płatnościami jest nie mniejsza niż 1 ha. Producent rolny przeniósł aktem notarialnym własność gospodarstwa rolnego w dniu 22 listopada 2004r., a więc w dacie wydawania decyzji z dnia [...] grudnia 2004r. o przyznaniu płatności nie był posiadaczem gospodarstwa . Tym samym decyzja z dnia [...] grudnia 2004r. rażąco narusza przepis art. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, przez co została spełniona przesłanka z art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z [...] marca 2009 r. nr [...] Prezes Agencji, działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji przez Dyrektora Oddziału. W uzasadnieniu decyzji powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wyjaśnił m.in., że o rażącym (a nie jakimkolwiek) naruszeniu prawa można mówić, gdy decyzja została wydana wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym, wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa albo ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem albo uchylono obowiązek. Powołując orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazał, iż cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą. W ocenie Prezesa Agencji za rażące naruszenie prawa w decyzji Kierownika Biura Powiatowego z [...] grudnia 2004 r. należało uznać przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych S.S. pomimo przekazania przez niego gospodarstwa rolnego na rzecz córki, w okresie od złożenia wniosku do dnia wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy podkreślił, iż w Sygn. akt VSA/Wa 805/09 rozpoznawanej sprawie złożenie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych przez S.S. miało miejsce 8 czerwca 2004 r., natomiast w celu spełnienia warunków niezbędnych do uzyskania renty strukturalnej Państwo S. zawarli umowę darowizny swego gospodarstwa na rzecz córki w dniu 22 listopada 2004 r., czyli przed wydaniem decyzji o przyznaniu S.S. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Przyznanie tych płatności, pomimo przekazania własności gospodarstwa rolnego w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, stanowi rażące naruszenie art. 2 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych. Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu dotyczącego wykorzystania całości środków finansowych przyznanych z tytułu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 rok na potrzeby gospodarstwa rolnego organ wskazał, że art. 4 ust. l ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, dotyczy sytuacji wyjątkowej, tj. przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do dnia wydania decyzji w tej sprawie, co skutkuje tym że płatność przysługuje producentowi przejmującemu gospodarstwo rolne, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania i w terminie 14 dni od dnia przeniesienia gospodarstwa rolnego złoży wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji o przyznanie płatności, której dotyczył pierwszy wniosek. W takim przypadku przesłanki z art. 2 w/w ustawy bada się odnośnie osoby przejmującej gospodarstwo rolne. Organ wskazał ponadto, że zgodnie z § 4 pkt 4 i 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 114, póz. 1191, z późn. zm.) rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu (...) jeżeli przekazał gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni użytków rolnych wynoszących co najmniej l ha oraz zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej - co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Z kolei przesłanką warunkującą uzyskanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych jest posiadanie działek rolnych. Warunek ten powinien być spełniony na dzień wydania decyzji. Organ podkreślił także, że osoba składająca wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa podpis pod zawartym w Sekcji X wniosku oświadczeniem, że znane są jej zasady przyznawania płatności oraz pomocy Sygn. akt VSA/Wa 805/09 finansowej objętych wnioskiem o przyznanie przedmiotowych płatności. W skardze z 29 kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S.S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji. Skarżący zarzucił: * naruszenie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r., Nr 6, póz. 40 ze zm.) na skutek błędnej wykładni tego przepisu polegającej na uznaniu, ze przeniesienie własności gospodarstwa rolnego przez skarżącego w dniu 22 listopada 2004r. na mocy aktu notarialnego skutkowało automatycznie pozbawienie skarżącego prawa do płatności bezpośrednich za okres od początku roku za który przysługuje płatność do dnia przeniesienia tego gospodarstwa; * naruszenie art. 4 ust. 1 w/w ustawy poprzez błędną wykładnię tego przepisu uznającą, ze posiadacz-nabywca gospodarstwa rolnego jest zobligowany do złożenia w terminie 14 dni wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich, podczas, gdy z brzmienia przepisu wynika, że wniosek ten stanowi jedynie jego uprawnienia oraz * naruszenie przepisów postępowania tj. przepisów art. 6, 7, 8 oraz 77 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy na skutek niewyjaśnienia powyższych wątpliwości. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola taka jest dokonywana w oparciu o stan faktyczny sprawy i przepisy prawne statuujące podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności (art. 133 p.p.s.a.). Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd stwierdził, Sygn. akt VSA/Wa 805/09 że orzeczenie to jest prawidłowe - wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i prawidłowo zastosowane przepisy prawa. Niniejsza sprawa - prowadzona w trybie nadzwyczajnym - sprowadzała się do ustalenia, czy istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji nr [...] wydanej [...] grudnia 2004r. o przyznaniu skarżącemu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2004r, będące samodzielnym postępowaniem administracyjnym, było więc ograniczone przesłankami wynikającymi z art. 156 § 1 k.p.a., uzasadniającymi stwierdzenie nieważności ww. aktu administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 22 maja 1987 r., IV SA 1062/86, ONSA 1987 r., Nr 1, póz. 35 oraz z 28 maja 1985 r., l SA 89/85, GAP 1987, Nr 23, s. 43) i jak wynika z obu wydanych w tej sprawie decyzji podstawą stwierdzenia nieważności było uznanie, że ww. decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). W wyroku z 28 listopada 1997 r. (sygn. akt III SA 1134/96, ONSA 1998/3/101), Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż dla dokonania oceny, czy zachodzi przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa, rozstrzygający jest stan prawa, który obowiązywał w dniu wydania tej decyzji. Zaznaczając powyższe NSA stwierdził też, iż na taką ocenę nie może mieć wpływu ani późniejsza zmiana prawa, ani tym bardziej zmiana interpretacji tego prawa. Nadto, należy wskazać, iż w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że o rażącym naruszeniu prawa należy mówić jedynie w razie oczywistego naruszenia prawa. W wyroku z 31 stycznia 2006 r. (sygn. akt l OSK 883/05, Lex Nr 299873), Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, iż rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zachodzi wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że owa decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Zaznaczył przy tym, że nie chodzi tu o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Zatem, ustalenie, czy w konkretnym wypadku nastąpiło "rażące naruszenie prawa", wymaga zawsze bardzo wnikliwego rozważenia sprawy. Naruszony przepis prawa nie może pozostawiać jakichkolwiek wątpliwości prawnych, a jego treść musi być jasna i nie może wywoływać sporów doktrynalno-orzeczniczych. Sygn. akt VSA/Wa 805/09 Jak wynika z powyższego organy orzekające w niniejszej sprawie - prowadząc postępowanie wyjaśniające - obowiązane były uwzględnić stan prawny obowiązujący w dacie wydania decyzji z [...] grudnia 2004 r. oraz istniejący w tej dacie stan faktyczny, biorąc przy tym pod uwagę argumentację podnoszoną przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją. W tym zakresie Sąd nie dostrzegł żadnych uchybień w kontrolowanym postępowaniu. Wprawdzie dla oceny decyzji z [...] grudnia 2004 r. znaczenie miał przede wszystkim materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu zakończonym tą decyzją, ale stanowisko skarżącego zaprezentowane w trakcie postępowania o stwierdzenie nieważności również należało w tym postępowaniu uwzględnić i ocenić, co - zdaniem Sądu - zostało prawidłowo dokonane przez organy orzekające. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, Prezes Agencji, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, uznał, że decyzja Kierownika Biura z [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu skarżącemu płatności bezpośrednich została wydana z rażącym naruszeniem art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 4 ust. 1 ww. ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 6, póz. 40 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania tejże decyzji. Zgodnie z dyspozycją ww. przepisów, osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym prowadzona jest jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego (art. 2 ust. 1 i 2). Natomiast na mocy art. 4 ust. 1 powoływanej ustawy, w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji przyznającej płatności, nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność przysługuje temu producentowi, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania i w terminie 14 dni od dnia przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego złoży wniosek do Kierownika Biura Powiatowego Agencji o przyznanie płatności, której dotyczył pierwszy wniosek. Sygn. akt VSA/Wa 805/09 Mając na względzie treść ww. przepisów organy orzekające uznały, iż przyznanie S.S. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych decyzją z [...] grudnia 2004r., pomimo przeniesienia przez niego wraz z małżonką W.S. posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz córki - M.S. w okresie od złożenia wniosku do dnia wydania decyzji przyznającej płatność, stanowi rażące naruszenie ww. przepisów, dające podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji z [...] grudnia 2004r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Stanowisko to, zdaniem Sądu, jest prawidłowe. Po pierwsze, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2004 został złożony przez S.S. w dniu 8 czerwca 2004 r. Natomiast w celu spełnienia warunków niezbędnych do uzyskania renty strukturalnej S.S. wraz z małżonką W.S. zawarli w dniu 22 listopada 2004 r., a więc przed wydaniem decyzji o przyznaniu wnioskodawcy płatności na rok 2004, umowę darowizny gospodarstwa rolnego na rzecz córki - M.S., przy czym -jak wynika z treści umowy - wydanie nieruchomości obdarowanej do posiadania nastąpiło w dacie zawarcia tej umowy. Po drugie, zdaniem Sądu, treść art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 4 ust. 1 ww. ustawy nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Przepis art. 2 ust. 1 i 2 ustawy określa warunki uzyskania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, przy czym jednym z nich jest posiadanie przez producenta rolnego składającego wniosek o przyznanie płatności gospodarstwa rolnego - działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami. Z kolei przepis art. 4 ust. 1 ww. ustawy ma charakter szczególny, albowiem dotyczy szczególnego przypadku, gdy płatność zostaje przyznana innemu podmiotowi niż ten, który złożył wniosek pomocowy. Prawo do wystąpienia o przyznanie płatności stanowi w tym wypadku wyjątek od sztywnej reguły obowiązku przestrzegania przez kraje członkowskie wiążącego określenia terminu składania wniosków oraz przyznawania pomocy tylko temu producentowi rolnemu, który wystąpił na dany rok o taką pomoc (v. wyrok NSA z 15 listopada 2007 r., sygn. akt II GSK 217/07, ONSAiWSA 2008/6/115). Z przepisu art. 4 ust. 1 wynika nie tylko uprawnienie nowego posiadacza gruntów rolnych do uzyskania płatności, lecz również jednoznaczne określenie podmiotu uprawnionego Sygn. akt VSA/Wa 805/09 do płatności w sytuacji, gdy gospodarstwo rolne zostaje przekazane w okresie między złożeniem wniosku, a wydaniem decyzji. Przepis ten stoi na przeszkodzie przyznaniu płatności bezpośrednich pierwszemu posiadaczowi gospodarstwa, jeżeli przekaże to gospodarstwo przed rozstrzygnięciem o płatnościach w jego sprawie. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdzie skarżący - pierwszy posiadacz gospodarstwa rolnego, przeniósł posiadanie gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta przed wydaniem decyzji przyznającej mu płatności do gruntów rolnych. Uwzględniając powyższe okoliczności faktyczne i prawne słusznie organy orzekające w sprawie przyjęły, iż decyzja z [...] grudnia 2004r. przyznająca - wbrew dyspozycji art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych - płatności pierwszemu posiadaczowi gospodarstwa rolnego, jest dotknięta wadą kwalifikowaną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Powyższej oceny Sądu nie zmieniają zarzuty podniesione w skardze. Po pierwsze, odnośnie zarzutu dotyczącego wykonania przez skarżącego wszystkich prac agrotechnicznych w przekazanym gospodarstwie rolnym w roku 2004, wskazać należy, iż spełnienie przez skarżącego jednego z warunków określonych w art. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (dotyczącego utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej) jest niewystarczające dla uzyskania płatności, w sytuacji, gdy zastosowanie w sprawie znajduje art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Z treści tego przepisu - jak już wskazano powyżej - jednoznacznie wynika, iż w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa na rzecz innego producenta w okresie pomiędzy datą złożenia wniosku a datą wydania decyzji, płatność przysługuje temu producentowi, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania i w stosownym terminie złożył wniosek o przyznanie płatności, której dotyczył pierwszy wniosek. Skoro płatności bezpośrednie są przyznawane za dany rok kalendarzowy, na wniosek składany w terminie określonym ustawą ( od 15 marca do 15 maja), wyzbycie się posiadania przed upływem roku kalendarzowego, w którym wnioskowano o płatność sprawia, że odpada przesłanka przyznania płatności za ten rok kalendarzowy. Jeżeli miało to miejsce przed wydaniem decyzji o płatności, organ winien odmówić tego świadczenia. Mając zatem na uwadze ogólną zasadę orzekania według stanu prawnego i faktycznego obowiązującego w chwili rozstrzygania, należy przyjąć, że płatność nie Sygn. akt VSA/Wa 805/09 przysługuje pierwotnemu wnioskodawcy, jeżeli ten nie posiada gospodarstwa rolnego w chwili wydania decyzji w tej sprawie. Natomiast przyznanie skarżącemu płatności w sytuacji przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego, stanowi - jak wywiedziono powyżej - rażące naruszenie art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, a tym samym uzasadnione jest stwierdzenie nieważności decyzji z [...] grudnia 2004 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Konkludując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła bowiem wad tego rodzaju, które mogłyby mieć wpływ na podjęte rozstrzygniecie. Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.