II FZ 497/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. J., B. J., J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1151/09 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2010 r. wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi C. J., B. J., J. J. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z dnia 20 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1151/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie C. J., B. J. i J. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi C. J., B. J. i J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 maja 2009 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, powołując art. 194 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), iż zażalenie Skarżących podlega odrzuceniu jako spóźnione. Skoro zaskarżone zarządzenie zostało Stronie skutecznie i prawidłowo doręczone w dniu 26 lutego 2010 r., to siedmiodniowy termin do jego zaskarżenia upłynął z dniem 5 marca 2010 r. (piątek). Mając na uwadze, że Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o prawie, trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, złożyli zażalenie za pośrednictwem placówki pocztowej dopiero w dniu 18 marca 2010 r. (kopia koperty w aktach sprawy), tj. z uchybieniem terminu do jego wniesienia, który to termin – wobec braku wniosku Skarżących - nie został przywrócony, zażalenie podlegało odrzuceniu. Od powyższego postanowienia Skarżący wnieśli zażalenie żądając jego uchylenia, wydania postanowienia zgodnego z obowiązującym prawem oraz potwierdzenie składu sędziowskiego (brak podpisów). Zdaniem Strony zaskarżone postanowienie wydano niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym oraz rażąco naruszając podstawowe prawa człowieka. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest bezsprzecznie zgodne z prawem, bowiem zgodnie z art. 194 § 2 w zw. z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie na zarządzenie wnosi się za pośrednictwem tego sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia Stronie odpisu zarządzenia. Brzmienie tego przepisu oznacza, że termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, a jego uchybienie powoduje odrzucenie zażalenia przez sąd. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia doręczono Stronie skutecznie i prawidłowo w dniu 26 lutego 2010 r., a zatem siedmiodniowy termin do jego zaskarżenia upłynął z dniem 5 marca 2010 r. Zażalenie na to zarządzenie Skarżący złożyli dopiero w dniu 18 marca 2010 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, dotyczących naruszenia prawa krajowego, wspólnotowego oraz podstawowych praw człowieka, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie jest w stanie ocenić ich zasadności ze względu na nie wskazanie konkretnych przepisów, których naruszenia miał się dopuścić Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydając zaskarżone postanowienie. Ustosunkowując się natomiast do wniosku Strony skarżącej o potwierdzenie składu orzekającego – brak podpisu - należy wyjaśnić, że kwestionowane postanowienie opatrzone zostało podpisem orzekającego w sprawie sędziego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.