II SA/Ol 679/09

Dnia 24 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędzia WSA Hanna Raszkowska Protokolant Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2009 roku sprawy ze skargi Rzecznika Praw Obywatelskich na decyzję Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie statusu bezrobotnego i utraty prawa do zasiłku 1/ uchyla zaskarżoną decyzję; 2/ orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. W dniu 7 lipca 2008r. J.U. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy uzyskując status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 15 lipca 2008r. Otrzymał skierowanie na kurs cieśla - zbrojarz, w którym miał uczestniczyć od 1 września 2008r. W dniu 27 sierpnia 2008r. dostarczył do urzędu pracy zaświadczenie lekarskie stwierdzające, iż jest zdolny do wykonywania pracy na stanowisku cieśla - zbrojarz oraz wyraził chęć udziału w tym kursie. Następnie w dniu 1 września 2008r. pisemnie poinformował organ o wyjeździe do pracy za granicę od dnia 1 września 2008r. i braku możności uczestnictwa w zaproponowanym kursie. Decyzją z dnia 4 września 2008r. Inspektor Powiatowy działający z upoważnienia Starosty pozbawił J.U. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 1 września 2008r. z powodu podjęcia pracy krótkookresowej. W dniu 1 października 2008r. J.U. ponownie zarejestrował się w PUP po wygaśnięciu umowy o dzieło zawartej z Zakładem Ogólnobudowlanym J.D. Decyzją z 6 października 2008r. Zastępca Dyrektora PUP działający z upoważnienia Starosty orzekł o uznaniu J.U. za osobę bezrobotną z dniem 1 października 2008r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 2 października 2008r. w wysokości 551,80 zł brutto miesięcznie. Kolejną decyzją z 8 października 2008r. Z-ca Dyrektora PUP orzekł o utracie z dniem 7 października 2008r. przez stronę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, bowiem uznano za nieuzasadnioną rezygnację bezrobotnego z zaproponowanego przez urząd kursu "Elektryk, konserwator, palacz z elementami hydrauliki". Podane przez bezrobotnego względy zdrowotne uniemożliwiające podjęcie szkolenia, organ uznał za niewystarczające. W wyniku odwołania wniesionego przez stronę Dyrektor Wydziału Polityki Społecznej działający z upoważnienia Wojewody decyzją z 18 listopada 2008r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu podano, że powodem uchylenia decyzji jest wyprowadzenie przez Starostę wniosku o braku przeciwwskazań do wykonywania czynności elektryka, palacza i hydraulika na podstawie zaświadczenia lekarza o braku przeciwwskazań do pracy na innym stanowisku: cieśli - zbrojarza, podczas gdy bezrobotny odmawiając w dniu 7 października 2008r. uczestnictwa w zaproponowanym nowym szkoleniu powołał się na względy zdrowotne. Organ odwoławczy uznał zatem, że decyzja Starosty wydana została przedwcześnie, w oparciu o nienależycie ustalony stan faktyczny sprawy, przez co doszło do naruszenia art. 7 Kpa, bowiem przed podjęciem rozstrzygnięcia należało najpierw skierować bezrobotnego do lekarza medycyny pracy w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do wykonywania przez niego określonych prac wynikających z programu szkolenia. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Zastępca Dyrektora PUP działający z upoważnienia Starosty decyzją z "[...]" nr "[...]" orzekł o utracie z dniem 7 października 2008r. przez stronę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Jako podstawę prawną wskazano art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a), art. 2 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że lekarz medycyny pracy w dniu 8 grudnia 2008r. wydał zaświadczenie o braku przeciwwskazań zdrowotnych J.U. do wykonywania czynności elektryka, konserwatora i palacza z elementami hydrauliki, zgodnie z którym jest on zdolny do pracy na wysokości powyżej trzech metrów. Na tej podstawie organ przyjął, iż brak jest podstaw do uznania rezygnacji z proponowanego szkolenia za uzasadnioną. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Dyrektora PUP, złożył Rzecznik Praw Obywatelskich. Wniósł o jej uchylenie w całości z uwagi na naruszenie prawa materialnego przez błędną interpretację art. 33 ust. 4 pkt 3, art. 38 ust. 1 pkt 1 lit c i ust. 4 oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a także naruszenie zasad wyrażonych w art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 77 § 1 i art. 138 § 2 Kpa. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż z akt sprawy nie wynika, jaki był harmonogram zajęć i program szkolenia "Elektryk, konserwator, palacz z elementami hydrauliki", a zatem nie można w związku z taką informacją skonkretyzować przedłożonej oferty. Realizacja zaś wskazań Wojewody wynikających z decyzji z 18 listopada 2008r. ograniczała się tylko do przyjęcia, że jedynym elementem brakującym do wydania decyzji w sprawie utraty statusu bezrobotnego przez J.U. jest ustalenie jego stanu zdrowia, bez względu na inne okoliczności, które wystąpiły w sprawie od momentu wydania decyzji z dnia 8 października 2008r. do momentu ponownego rozpatrywania sprawy. Taki sposób prowadzenia postępowania odwoławczego wskazywał jednoznacznie na rozstrzygnięcie jakie zostanie wydane w sprawie biorąc pod uwagę także okoliczność, że J.U. nie stawił się w Urzędzie Pracy na wezwanie z 18 grudnia 2008r. w celu zapoznania się z aktami sprawy i nie wypowiedział się co do prowadzonego postępowania. W wyniku analizy akt prowadzonego postępowania wyjaśniającego Rzecznik zauważył, że jedynym zdarzeniem mogącym uchronić bezrobotnego przed utratą statusu bezrobotnego był stwierdzony przez lekarza zły stan zdrowia lub niezdolność do udziału w szkoleniu, w którym fizycznie nie mógł już bezrobotny uczestniczyć, gdyż szkolenie rozpoczynało się w październiku 2008r. Skarżący wskazał, że zaświadczenia lekarskie wydawane w zakresie możliwości podjęcia zatrudnienia, czy jak w tej sprawie udziału w szkoleniu przygotowującym do podjęcia pracy w określonym zawodzie są wystawiane na przyszłość i dotyczą aktualnego stanu zdrowia osoby badanej, a także gwarantują pracodawcy, że w najbliższym okresie pracownik będzie zdolny do wykonywania powierzonej mu pracy. Dlatego też badanie lekarskie z 8 grudnia 2008r., na które bezrobotny powinien był być skierowany w dniu 7 października 2008r. nie powinno decydować o tym, czy może on brać udział w konkretnym szkoleniu, które już się odbyło. Reasumując późniejsze badanie posłużyło do wstecznego ustalenia jego stanu zdrowia i doprowadziło do utraty statusu bezrobotnego z datą wsteczną. Wyniki badań z 8 grudnia 2008r. mogłyby posłużyć przy ocenie zasadności odmowy udziału w szkoleniu zaczynającym się po tej dacie (takie zaś postępowanie nie było prowadzone), a nie przy ocenie zasadności odmowy wyrażonej przez bezrobotnego w dniu 7 października 2008r. Ponadto wobec powołania w podstawie prawnej decyzji z dnia "[...]" m.in. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który to zawiera definicję bezrobotnego oraz wobec treści uzasadnienia tej decyzji, jak i decyzji z 8 października 2008r. podniesiono, że podstawą pozbawienia J.U. statusu bezrobotnego był między innymi fakt, że nie jest on zdolny i gotowy do podjęcia szkolenia ze względów zdrowotnych (szczególnie ta kwestia została uwypuklona w uzasadnieniu decyzji z dnia 8 października 2008r.). Dlatego też w ocenie skarżącego doszło do kuriozalnej sytuacji, w wyniku której J.U. został pozbawiony statusu bezrobotnego, gdyż ze względów zdrowotnych jest osobą, która nie jest zdolna i gotowa do podjęcia szkolenia, a zarazem został uznany za osobę zdrową, która - powołując się na swój stan zdrowia - bezzasadnie odrzuciła ofertę udziału w szkoleniu. Skarżący stwierdził, że w sprawie tej organ I instancji od samego początku działał wadliwie, a skutki popełnionych przez niego błędów nie mogły zostać wyeliminowane w późniejszym okresie. Przywołano ocenę organu odwoławczego, który wydając decyzję z 18 listopada 2008r. stwierdził, że w postępowaniu w I instancji zakończonym decyzją z dnia 8 października 2008r. nie ustalono w sposób właściwy stanu faktycznego sprawy, zaś ustalenie stanu sprawy w ponownym postępowaniu było niemożliwe z uwagi na zakres stwierdzonych nieprawidłowości przez organ odwoławczy, dlatego też kolejne próby podejmowane przez Powiatowy Urząd Pracy prowadziły do kolejnych błędów i naruszeń przepisów prawa materialnego, jak i proceduralnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy powołujący się na upoważnienie Starosty wniósł o jej oddalenie wskazując na dotychczasową argumentację, zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podano, że z treści zaświadczenia lekarskiego z 8 grudnia 2008r. wynika brak przeciwwskazań do wykonywania czynności elektryka, palacza i hydraulika zarówno w dacie wystawienia tego zaświadczenia, jak również w dniu 7 października 2008r. jako dacie odmowy J.U. udziału w szkoleniu. Organ podkreślił jako oczywiste, że predyspozycje i przeciwwskazania zdrowotne bezrobotnego nie mogły ulec zmianie w tak krótkim okresie, tj. od 27 sierpnia do 9 grudnia 2008r. Powyższe okoliczności stanowiły zatem wystarczającą podstawę do uznania odmowy udziału w szkoleniu za nieuzasadnioną i wydania zaskarżonej decyzji. Podkreślono bezczynność J.U. zarówno w dostarczeniu zaświadczenia lekarskiego z 8 grudnia 2008r., jak też w skorzystaniu z zapewnionej mu możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem zaskarżonej decyzji, jako okoliczność istotną w sprawie. Do akt sprawy organ dołączył dziennik kursu: elektryk-konserwator, palacz z elementami hydrauliki, który odbył się w dniach od 10 października do 10 listopada 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują wykonywanie administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym nie są związane zarzutami i wnioskami skargi w granicach danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: ustawą ppsa. Sąd administracyjny kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności decyzji administracyjnej. Oznacza powyższe, że Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez skarżących żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy ppsa. uchyla go lub stwierdza jego nieważność. Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Przeprowadzona w tym zakresie kontrola skarżonej decyzji wykazała, że nie odpowiada ona wymogom prawa, gdyż podjęta została z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem skargi w tej sprawie jest decyzja organu I instancji z dnia "[...]", którą po ponownym rozpatrzeniu sprawy po decyzji Wojewody z 18 listopada 2008r., orzeczono o utracie z dniem 7 października 2008r. przez J.Uścilowicza statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Jako uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia organ podał brak przeciwwskazań zdrowotnych strony do wykonywania czynności elektryka, konserwatora i palacza z elementami hydrauliki, który potwierdził lekarz medycyny pracy zaświadczeniem z 8 grudnia 2008r. Zgodnie z zapisem widniejącym na zaświadczeniu strona jest zdolna do pracy na wysokości powyżej trzech metrów. Na tej podstawie uznano, że bezrobotny winien być gotowy również do obycia kursu w tym kierunku, a rezygnację z zaproponowanego szkolenia uznano za nieuzasadnioną. Rozstrzygniecie organ oparł m.in. na przepisie art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), zgodnie z którym Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego - bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac, o których mowa w art. 73a, prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Powyższe oznacza, że organ administracji wydając decyzję o pozbawieniu statusu bezrobotnego winien ustalić czy odmowa przyjęcia udziału w szkoleniu nastąpiła bez uzasadnionej przyczyny. Zwrot "uzasadniona przyczyna" jest pojęciem niedookreślonym, którego ostateczną treść ustalać musi organ stosujący prawo w oparciu o konkretny stan faktyczny danej sprawy. Należy jednak mieć na uwadze, że w orzecznictwie od dawna przyjmuje się, że uzasadnione przyczyny, to okoliczności, na które bezrobotny nie miał wpływu, a więc przeszkody powstałe niezależnie od jego woli, np. choroba czy brak możliwości dojazdu z powodu przerw w komunikacji publicznej (por. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 sierpnia 2007r. sygn. akt I OSK 1821/06, LEX nr 384794). Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm) zwanej dalej: kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w postępowaniu w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenie żądań (art. 10 § 1 kpa.) Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Na mocy art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowe, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie zostały naruszone powyższe przepisy w postępowaniu przed organem I instancji. Jak wynika z przedstawionych akt sprawy J.U. złożył w dniu 7 października 2008r. na formularzu oświadczenie, w którym odmówił przyjęcia propozycji udziału w szkoleniu elektryk, konserwator, palacz z elementami hydrauliki z powodów zdrowotnych. Bezrobotny nie sprecyzował o jakie względy zdrowotne chodzi, natomiast organ nie podjął żadnych działań mających na celu pełniejsze wyjaśnienie wskazanej przyczyny tj. wyjaśnienia o jakie względy zdrowotne chodzi bezrobotnemu. Bezzwłocznie natomiast wydana została przez organ decyzja w dniu 8 października 2008r. o utracie z dniem 7 października 2008r. przez stronę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego w tym przedmiocie. Wprawdzie decyzja ta została uchylona przez Wojewodę do ponownego rozpoznania, jednakże organ I instancji wydał kolejną skarżoną decyzję o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 7 października 2008r. Decyzję wydano w oparciu o zaświadczenie lekarza medycyny pracy z dnia 8 grudnia 2008r. o braku przeciwwskazań zdrowotnych J.U. do wykonywania czynności elektryka, konserwatora i palacza z elementami hydrauliki, zgodnie z którym jest on zdolny do pracy na wysokości powyżej trzech metrów. Na tle tak ustalonego stanu faktycznego nie sposób uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem oraz zasadami postępowania administracyjnego. Nie można zaakceptować orzeczenia o utracie przez J.U. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 7 października 2008r. w sytuacji, gdy bezrobotny wskazał przyczyny odmowy przyjęcia udziału w określonym szkoleniu, zaś organ uznał na zasadzie zupełnej dowolności, że okoliczność ta nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści przepisu art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wynika, że Starosta pozbawia statusu bezrobotnego - bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji udziału w szkoleniu. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do tego oświadczenia i podał, że pomimo złożonej przez stronę deklaracji gotowości do podjęcia pracy bezrobotny nie jest jednak zdolny i gotowy do podjęcia szkolenia i na tej podstawie nie można jego rezygnacji uznać za uzasadnioną. Organ stwierdził, że "ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie przewiduje jako okoliczności uzasadniających odmowę przyjęcia proponowanego szkolenia powody osobiste, ponieważ jest Pan osobą bezrobotną i mógłby Pan zdobyć kwalifikacje zawodowe". Jednak to nie powody osobiste legły u podstaw odmowy w niniejszej sprawie. W złożonym na druku formularza oświadczeniu z 7 października 2008r. bezrobotny jednoznacznie określił jako zdrowotne przyczyny odmowy przyjęcia udziału w szkoleniu elektryk, konserwator, palacz z elementami hydrauliki, organ zaś nie podjął próby wyjaśnienia tej przyczyny poprzez dokładne ustalenie o jakie względy zdrowotne chodzi, jak również nie skierował wówczas bezrobotnego na badanie celem określenia jego możliwości zdrowotnych do odbycia proponowanego szkolenia, co czyni argumentację organu w tym zakresie ogólnikową i niczym nieuzasadnioną. Organ nie dysponował zaświadczeniem lekarskim o braku przeciwwskazań zdrowotnych bezrobotnego do wykonywania czynności przed skierowaniem na szkolenie w kierunku elektryk, konserwator, palacz z elementami hydrauliki i to stało się podstawą wydania decyzji Wojewody z 18 listopada 2008r. uchylającej pierwotną decyzję z 8 października 2008r. Skierowanie do lekarza celem ustalenia stanu zdrowia nastąpiło dopiero po ponownym rozpoznawaniu sprawy przez organ I instancji, przy czym z zaświadczenia lekarskiego wynika jednoznacznie, iż w dniu 8 grudnia 2008r. bezrobotny jest zdolny do wykonywania określonych tam prac, jak również pracy na wysokości powyższej 3 metrów. Z tak ustalonego stanu faktycznego organ uznał, że w okresie pomiędzy jednym badaniem lekarskim, w którym stwierdzono zdolność do wykonywania pracy w charakterze cieśla - zbrojarz, a drugim bezrobotny był zdolny do wykonywania pracy w charakterze elektryk, konserwator, palacz z elementami hydrauliki, Zaświadczenie lekarza medycyny pracy z dnia 8 grudnia 2008r. o braku przeciwwskazań zdrowotnych J.U. do wykonywania wymienionych czynności jest jednakże zaświadczeniem aktualnym na dzień wykonywania badania, jak to wskazał Rzecznik, nie można natomiast na tej podstawie dokonać stwierdzenia, że zdolność ta rozciągała się przez cały okres pomiędzy pierwszym a drugim badaniem, jak to czyni organ orzekając o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z mocą wsteczną (z dniem 7 października 2008r.). Uprawnionym byłoby takie rozumowanie, gdyby lekarz orzecznik medycyny pracy jednoznacznie wskazał, że bezrobotny przez cały ten okres był zdolny do wykonywania określonych prac, a takie stwierdzenie nie zostało zamieszczone na zaświadczeniu. Zatem nieuprawnione jest twierdzenie organu, że bezrobotny przez cały ten czas był zdolny do podjęcia udziału w szkoleniu i z uwagi na nieuzasadnioną odmowę udziału w nim należało orzec o utracie z mocą wsteczną prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Nadto wydane w wyniku badania lekarskiego zaświadczenie wykonane zostało po zakończeniu szkolenia, w którym bezrobotny odmówił udziału, może jedynie potwierdzać aktualny jego stan zdrowia, nie może natomiast udokumentować stanu zdrowia przed zaproponowaniem odbycia kursu ani zastępować zaświadczenia, które winno być wystawione w tym przedmiocie zaraz po złożonym oświadczeniu bezrobotnego odnośnie istniejących przeciwwskazań zdrowotnych. Jak wynika z nadesłanych przez organ akt sprawy badanie przeprowadzono prawie miesiąc po zakończeniu kursu, w którym bezrobotny miał uczestniczyć - do akt sprawy dołączono dziennik kursu, który odbywał się w dniach od 10 października do 10 listopada 2008r. Zatem wydając zaskarżoną decyzję organ nie wyjaśnił kwestii zdrowotnych przed rozpoczęciem zaproponowanego szkolenia i nie można uznać, jak to czyni organ w odpowiedzi na skargę, że brak przeciwwskazań do wykonywania powołanych wyżej czynności istniał zarówno w dacie wystawienia tego zaświadczenia, jak również w dniu 7 października 2008r. jako dacie odmowy J.U. udziału w szkoleniu. Nie wiadomo na czym organ opiera tezę, że predyspozycje i przeciwwskazania zdrowotne bezrobotnego nie mogły ulec zmianie w tak krótkim okresie, tj. od 27 sierpnia do 9 grudnia 2008r. skoro sam zainteresowany odmawiając udziału w szkoleniu powoływał się na kwestie zdrowotne, których wyjaśnienia organ się nie podjął. Reasumując na podstawie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie nie można uznać, że przyczyna odmowy J.U. uczestnictwa w szkoleniu jest nieuzasadniona, co czyni skargę Rzecznika Praw Obywatelskich w niniejszej sprawie zasadną. Wobec wątpliwości organu co do pozostawania w gotowości przez bezrobotnego do podjęcia szkolenia, a w konsekwencji również zatrudnienia Sąd stwierdza, że organ zupełnie pominął, iż J.U. przed zaproponowaniem odbycia kursu nie pozostawał bierny w poszukiwaniu pracy, gdyż samodzielnie znalazł zatrudnienie, jak ustalił sam organ, w Zakładzie Ogólnobudowlanym - J.D. (od 1 maja do 30 czerwca 2008r.) oraz Zakładzie Ogólnobudowlanym - A.K. (od 2 do 30 września 2008r.). Nie ma ponadto znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy zarzut organu odnośnie bezczynności J.U. w dostarczeniu zaświadczenia lekarskiego z 8 grudnia 2008r., podobnie jak w skorzystaniu z zapewnionej mu możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem skarżonej decyzji, gdyż jest to uprawnienie strony nie zaś obowiązek przedstawienia swego stanowiska w sprawie. Natomiast z akt sprawy wynika, że zaświadczenie wystawione po przeprowadzonym badaniu nie zostało skarżącemu wydane lecz został on jedynie poinformowany o jego treści, dlatego też zupełnie niezrozumiały jest zarzut organu, iż bezrobotny pozostawał bezczynny w dostarczeniu zaświadczenia, skoro nie zostało mu ono wydane. Mając na względzie wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy ppsa., uchylił zaskarżoną decyzję z powodu wydania jej z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.